Joanne werd gesloopt door de chemo, maar hervond kracht in THC olie

In de zomer van 2009 werd bij Joanne Crowther uit Canada de diagnose groot B-cellymfoom gesteld. Het lymfoom werd in februari 2010 behandeld met chemotherapie. De behandeling veroorzaakte misselijkheid bij haar, braken, hoge koorts en longontsteking. Daardoor moeste ze opnieuw het ziekenhuis in.

In maart 2010 onthulde een hersen-MRI verschillende kankerlaesies bij Joanne. Deze werden in april 2010 bestraald. Het ging anderhalf jaar goed, maar in november 2011 ontwikkelde zich een massa in haar linkerdij. Artsen verwijderden de centimeters grote massa, maar stelden opnieuw vast dat het ging om grootcellig B-cel intervasculair lymfoom.

Begin januari 2012 kreeg Joanne medicijnen om complicaties van de kanker te behandelen. Maar steeds kwamen er nieuwe uitzaaiingen bij, o.a. in haar bijnieren.

Ze onderging opnieuw reguliere behandelingen, die haar lichamelijk sloopten. Zonder de kracht om nog verdere chemotherapie of bestraling te ondergaan, konden de artsen niets meer voor haar doen en werd Joanne naar huis gestuurd.

In deze video vertelt ze haar verhaal:

“Hoi, ik ben Joanne en ik ben een kanker-overleefster. Ik werd in 2009 gediagnosticeerd met groot B-cellymfoom. Ik kreeg 8 sessies chemo, die me bijna fataal werden. Maar ik overleefde het. Het bleek trouwens later in mijn nieren te zitten, niet in mijn lymfeklieren.

Helaas kwam het later weer terug in mijn hersenen. Dat werd bestraald. Voor een jaar ging het wel, maar toen ontstond er weer een bobbel in mijn been. Ze verwijderden dat, en ontdekten dat de kanker in mijn bloed zat. Daarvoor schreven ze me weer een chemokuur voor, maar dat werkte niet. Ik ging er bijna aan onderdoor. In april stuurden ze me maar naar huis, om te sterven. Dat was in april 2012.”

Geen volgende verjaardag meer

Canadese Joanne werd gesloopt door de chemo en bestraling, maar hervond haar kracht in cannabisolie

Joanne wordt emotioneel als ze er weer aan terugdenkt: “Ze zeiden dat ik mijn verjaardag in juni waarschijnlijk niet eens meer zou halen. Maar toen ontdekte ik de cannabisolie van Rick Simpson. Die begon ik in te nemen.

Na twee weken voelde ik al dat ik meer energie kreeg. Na een maand voelde ik me beter. Twee weken later was ik vol in remissie.

En nu ben ik er nog steeds! Het is nu april 2013 (aan haar FB-profiel te zien maakt ze het nog steeds goed – red.) en de kanker is niet meer teruggekomen. Ik ga elke dag het internet op, omdat ik dit nieuws met iedereen wil delen. “Phoenix Tears”-olie van Rick Simpson werkt écht.”

Nieren en lever herstellen dankzij medicinale cannabis

Joanne met Rick Simpson

“Er zou niemand meer dood mogen gaan aan kanker, nu we weten dat dit middel bestaat. Iedereen zou moeten horen over dit geneesmiddel. Mijn nieren en lever waren helemaal kapot door de chemo, maar dankzij de Rick Simpson-olie herstellen ze nu weer. De dokters zeiden dat dat onmogelijk was. Dit moet gewoon iedereen weten. Het nieuws moet zich overal verspreiden.

Ik heb het geneesmiddel voor kanker gevonden, en dat geldt ook voor mijn vrienden en familie. Ik kan de Rick Simpson-olie niet genoeg bedanken, en iedereen die eraan meewerkt om dit middel te verspreiden. Het nieuws moet overal gehoord worden, we moeten nog veel meer levens redden. Dankjewel.”

Man met leverkanker werd opgegeven tot hij THC olie ontdekte

Mike Cutler, een 63-jarige Brit, kreeg in 2009 een black-out op zijn werk. Na onderzoek werd er leverkanker bij hem vastgesteld.

In november van dat jaar kreeg hij een levertransplantatie. Het ging een tijdje goed, totdat de kanker zich in 2012 ook in zijn donorlever manifesteerde.

In deze video uit 2014 vertelt de voormalig bouwondernemer, en opa van negen kleinkinderen, zijn verhaal:

“Mijn naam is Mike Cutler. Ik ben 63 jaar. Ik had leverkanker in het laatste stadium. In het ziekenhuis konden ze niets meer voor me doen, dus werd ik naar huis gestuurd met een grote zak morfine, om te sterven.

Ik kon alleen maar in bed liggen. Mijn vrouw is mijn steun en toeverlaat, zij deed alles voor me. Ik lag daar maar wat te babbelen heel de dag, als een idioot. Dat kwam door die morfine. Ik wist bijna niet meer wie ik was. Als ik erop terugkijk, kan ik het alleen maar omschrijven als een donkere mist waar ik me in bevond.

THC olie

Maar in elke donkere plek is nog wel een klein beetje licht. Ik word er een beetje emotioneel van als ik er weer aan terugdenk. Tijdens een klein momentje van helderheid, voelde ik dat ik er nog niet klaar voor was om te sterven. Ik wilde nog vechten. Ik wilde iets vinden dat mijn pijn zou verminderen.

Ik zag de film van Rick Simpson op YouTube. Hij onttrok olie uit cannabisplanten en genas mensen ermee. En hij verkocht het niet, nee, hij gaf het gewoon weg. Zijn advies aan patiënten was om het zelf te maken.

Ik wist niet wie me daarmee zou kunnen helpen, ik wist niet wat ik moest doen. Maar ik had geluk. Ik vond toch een manier om aan die cannabisolie te komen.

Binnen drie dagen van het slikken van die olie, kon ik stoppen met het nemen van morfine. Ik ging naar mijn dokter en vertelde hem erover. Maar hij was eigenlijk meer geïnteresseerd in waarom ik zo weinig ontwenningsverschijnselen had nu ik van de morfine af was. In die wietolie die ik nam, had hij niet veel vertrouwen.

Vreemd weefsel opgehoest

Maar ik ging gewoon door met het nemen van die medicinale cannabisolie, en na een paar maanden ging ik me steeds beter voelen. Maar toen ging ik opeens bloed ophoesten. Ik maakte me zorgen, en mijn vrouw vond dat ik weer terug moest naar de dokter. Hij onderzocht een monster van wat ik ophoestte, en zei: “Dat is geen bloed. Ik weet niet wat het wel is, maar het is geen bloed.”

Ik was wel opgelucht om dat te horen, maar verder schoot ik er niet zoveel mee op. Mijn dokter zei dat ik beter weer terug kon gaan naar het ziekenhuis, zodat ze daar een biopsie konden doen. Dan zouden we meer weten, zei hij.

Dus ik ging weer naar huis, maar ik wilde graag eerst zelf wat meer onderzoek doen. Mijn vrouw kocht een mircoscoop voor me, zodat ik die stukjes die ik ophoestte, wat nader kon bekijken. Ik maakte er een foto van en uploadde die naar mijn computer, zodat ik dat kon vergelijken met wat ik op internet vond.

Na lang zoeken, vond ik eindelijk wat het was. Het waren dode kankercellen! Ik spuugde ze letterlijk uit, en ook als ik naar de wc ging, kwamen ze er op die manier uit.

Goed nieuws

Ik ging weer terug naar het ziekenhuis, dat was zo’n drie tot vier maanden nadat ik begonnen was om de cannabisolie in te nemen. Ze deden een biopsie, mijn vrouw ging met me mee. Tijdens het gesprek dat volgde na de biopsie, vroeg ik: “Waar ik mijn kanker?” Ze antwoordden: “Het is weg.” Ik was kankervrij!

Nu wil ik alleen nog maar andere mensen helpen hiermee. Daarom heb ik me aangesloten bij de UPA (United Patients Alliance).”

Man met uitgezaaide kanker overtreft prognoses dankzij THC capsules

Het Amerikaanse echtpaar Stan en Barb Rutner had al vaker met kanker te maken gehad. Het paar, inmiddels beiden in de zeventig, werden allebei eerder met kanker gediagnosticeerd.

Barb vocht tweemaal tegen borstkanker. En ongeveer 20 jaar geleden kreeg Stan, een gepensioneerde tandarts met een bloeiend mini-opslagbedrijf, de diagnose non-Hodgkin-lymfoom. “Ik dacht gewoon dat ik een verkoudheid van een griep-achtige soort had,” herinnert Stan zich. “Niet meer dan dat…ik dacht helemaal niet aan kanker.”

Gelukkig was die lymfeklierkanker, na ongeveer zes maanden behandeling, verleden tijd – net als Barb’s succesvolle strijd tegen borstkanker. In 1989 leek de ziekte een afgesloten hoofdstuk.

Maar in 2011 kwam het terug.

Net als voorheen waren de Rutners in eerste instantie in staat om ook de nieuwe hersentumor van Stan met succes te bestrijden. Maar deze keer bleef Stan gesloopt achter na de chemotherapie en bestraling.

Ze wilden ze een natuurlijk medicijn vinden dat de levenskwaliteit van Stan weer zou verbeteren en zijn leven hopelijk ook zou verlengen. Medicinale cannabis bleek dat uiteindelijk allemáál te kunnen, en overtrof zelfs hun stoutste verwachtingen.

In de onderstaande video vertellen ze hun verhaal:

Stan: “Ja, mijn arts was heel diplomatiek, maar niet heus. Hij zei: ‘je zit in de nesten’, of iets in die geest,” herinnert Stan zich.

“Nee, hij deed niet echt veel moeite om het tactvol te brengen,” voegt Barb eraan toe.

Net als voorheen trof de kanker Stan eerst in de longen. Het leek aanvankelijk een een aanhoudende hoest, maar hun arts ontdekte dat kankerachtige lymfeklieren in de longen de werkelijke boosdoeners waren.

Alsof dat nog niet genoeg was, ontdekten ze later dat de kanker ook naar Stan z’n hersenen was uitgezaaid.

Barb: “Op een gegeven moment kreeg Stan moeite met spreken. Ik belde zijn oncolooog, en zij wist het eigenlijk meteen. Ze vond dat Stan een scan moest laten doen.”

Stan: “Het bleek dat ik een tumor in de hersenen had. Ze zeiden dat we konden kiezen uit een paar verschillende soorten bestraling.”

Bestralingsbijwerkingen

Barb: “Door die bestraling ontwikkelde Stan iets wat ‘bestralings-pneumonitis’ genoemd wordt. Dat is een vorm van longontsteking. En dat heeft alle levensenergie echt uit hem weggezogen. Hij moest 24/7 aan de zuurstof. Hij liep de hele dag rond met een zuurstoftank.”

Stan: “Ze gaven me een levensverwachting van nog een paar weken. Hooguit vier weken. Op dat moment heb je niets meer te verliezen. Je lichaam is helemaal kapot. En toen kwam er opeens iemand langs met een wondermiddeltje.”

Medicinale cannabismiddelen

Stan loopt naar de keuken en haalt een bakje met lichtgroene capsules met medicinale cannabis uit de koelkast.

Stan: “Hier neem ik nu elke dag een halve capsule van. En daarna smeer ik ook nog even wat medicinale wietzalf op mijn pijnlijke gewrichten. En ’s avonds voor het slapen gaan neem ik een flinke druppel cannabisolie.”

“Binnen een week nadat ik met de capsusles begon, kon ik stoppen met de zuurstoftoediening. Ik heb het daarna nooit meer hoeven te gebruiken.”

Barb: “Hij kreeg weer eetlust. Doordat hij at, kreeg hij weer energie. Hij ging weer door het huis lopen, in plaats van alleen maar een paar stapjes hier en daar. Hij kon een gesprek voeren. Soms is dat goed, en soms ook niet, hahaha.”

Schoon

Stan: “Dit jaar heb ik weer een scan gehad. Het bleek dat alle kanker volledig verdwenen was. Ook geen longkanker meer.”

Barb: “Hij loopt zo makelijk een trap op. Hij is echt niet eerder moe dan ik. Ik zie nog steeds dagelijks verbetering. Je moet eens horen hoe hij zakelijke gesprekken voert aan de telefoon. We hebben een business te runnen, en dat gaat prima zo. Het is verbazingwekkend.”

Nu, na het verslaan van van alle negatieve prognoses, blijven Stan en Barb volop genieten van hun leven. Ze brengen veel tijd door met familie, doen dagelijks oefeningen, zijn actief en reizen het hele land door. Het is een goed leven, net zoals ze voorheen hadden. Maar nu is het kankervrij.