Shona Leigh uit Queensland (Australië) ontdekte in oktober 2013 dat ze baarmoederhalskanker in de tweede fase had. Chemotherapie of bestraling leken haar niet de beste behandelmethode. Ze ging in plaats daarvan online op zoek naar een ander antwoord.

Shona Leigh

Kort daarna werd ze benaderd door iemand die één van haar berichtjes gelezen had en zich haar lot aantrok. Zo maakte Shona kennis met cannabisolie. Haar nieuwe kennis zorgde voor ondersteuning en voorlichting over cannabis, en leverde haar ook de olie. Ze begon elke dag trouw haar druppeltjes te nemen.

Elke zes weken onderging ze een bloedtest om de kanker te controleren.

Acht maanden later, in september 2014, kreeg ze te horen dat er geen kanker meer te vinden was. Ze werd schoon verklaard. Ze twijfelde er niet aan dat dat te danken was aan de medicinale cannabis.

Te vroeg gestopt?

Nu ze genezen was, zag Shona geen reden meer om nog langer haar druppeltjes te slikken. Maar binnen vier maanden kreeg ze een nieuwe schrik te verwerken: in haar linkerborst begonnen knobbels te verschijnen. “Ze waren wel zo groot als mijn vuist,” zegt ze.

Haar eerste cannabiscontact was niet langer beschikbaar, dus moest ze opnieuw op zoek. Gelukkig vond ze uiteindelijk een andere wietolie-leverancier. Ze begin weer thc-olie in te nemen, en weer was het resultaat boven verwachting. “Binnen twee weken nadat ik weer met de olie begonnen was, waren die bobbels verdwenen!”

Opgelucht besloot ze vanaf nu het heft in eigen handen te nemen. “Ik besefte dat de enige manier waarop ik voor mijn cannabisolie een stabiele bron zou krijgen, was door het zelf te gaan maken,” zegt ze.

Roept het voort

Shona ging er ook anderen mee helpen, en maakt nu wietolie om te proberen kanker te genezen, balsems en een spray voor pijn, zoals artritis.

Ze beweert tot nu toe meer dan 50 mensen te hebben geholpen bij het genezen van kanker, iets waarvan ze gelooft dat nog veel meer mensen dit zouden gebruiken als het stigma van cannabis zou worden weggenomen.

Ze zegt dat ook haar schoonmoeder van 67 onlangs ontdekte dat ze kanker had. Ze volgde het voorbeeld van haar schoondochter en koos ook voor thc-olie als enige behandelmethode. En met evenveel succes.

Shona zei dat ze trots is op de beslissing van haar schoonmoeder om te proberen zichzelf te genezen met natuurlijke oliën. Ze zou graag willen dat nog veel meer mensen zich hiervan bewust worden.

The CannaNannaS

“Er zijn meerdere mensen die zulke sterke resultaten hebben behaald. Je moet hun verhalen horen. Daarom heb ik de Cannabis Nanna’s hierheen gebracht,” zegt Shona.

Ze verwijst naar ‘The CannaNannaS‘, “een educatie- en bewustmakingstour” van dames die in het weekend rond touren om medicinale cannabis te promoten.

CannaNannaS is een satellietgroep van de Medical Cannabis Users Association (MCUA) waarvan de Facebook-groep is uitgegroeid tot meer dan 16.000 Australische leden sinds de oprichting in juni 2014. Daarmee is het de grootste belangenbehartigingsgroep voor patiënten in Australië die aandringt op veranderingen in de wetten rond cannabisgebruik.

Deb Lynch van de “Nanna’s” zegt dat hun CannaNanna-evenementen een enorm succes zijn: “Ons programma is gericht op bewustwording en educatie. Het zit vol met geweldige sprekers, demonstraties en smaaktesten van op hennep gebaseerd voedsel.”

“Er is zaterdagavond een film onder de sterrenhemel en de deelnemers horen getuigenissen van mensen die groot succes hebben gehad met medicnale cannabis, waar de conventionele geneeskunde hen niet kon helpen.”

Australië heeft wel een programma van de overheid voor medicinale cannabis, maar de toelatingseisen hiervoor zijn extreem streng. Sinds de start in 1992 hebben nog geen 400 Australische patiënten legaal toegang gekregen tot op cannabis gebaseerde medicijnen.

Bronnen: Dailymail.co.uk, Dailymercury.com.au

In 2014 werd de Engelse Tiffany Youngs, de vrouw van profrugbyspeler Tom Youngs die bij de club Leicester Tigers speelt, gediagnosticeerd met leukemie (Hodgkin-lymfoom). Dit kwam aan het licht nadat ze haar huisarts had bezocht vanwege een aanhoudende hoest.

De 32-jarige moeder van een klein dochtertje kreeg vrij snel daarna ook te horen van haar artsen dat die waarschijnlijk niet veel voor haar konden betekenen, omdat de ziekte als onbehandelbaar beschouwd werd.

Ze zeiden dat Tiffany waarschijnlijk nog maar tussen een maand en een jaar te leven had. Tiffany en haar man waren er kapot van.

Dochtertje

Eén van haar zwaarste momenten beleefde Tiffany toen ze haar dochtertje Maisie moest vertellen dat ze zou gaan sterven.

“Ik zei tegen haar: ‘Weet je dat het niet goed gaat met mama? Helaas moet mama naar de hemel.’

Ze zei alleen maar ‘oh’ – zo zwart-wit. Maar dat is hoe kinderen zijn. Ze nemen het zo goed op als ze kunnen.

‘Papa gaat voor jou en de oma’s en opa’s zorgen,’ zei ik. Ze antwoordde: ‘Oké, dus dan zie ik mama nooit meer?'”

Tiffany legde bij hen thuis in Leicestershire een sprookjestuin aan voor haar dochter, en schreef tot aan haar dertigste verjaardag aan verjaardagskaarten voor haar.

Ze beschrijft hoe ze ook haar eigen begrafenis al had gepland: “Ik begon mijn zaken op orde te maken. Ik schreef het nummer van de schoonmaker op voor als ik er niet meer zou zijn, het nummer van de buren, ik gaf mensen onze huissleutels en ik ging op zoek naar een fulltime oppas om Tom te helpen.”

“Ik verkocht al mijn kleren, gaf alles aan liefdadigheidswinkels, ik hield een enorme opruiming en gooide veel spullen weg. Ik plande mijn begrafenis – ik koos mijn foto, mijn muziek, en vertelde mijn familie hoe ik wilde sterven. Ik voelde me schuldig. Ik had het gevoel een last te zijn voor iedereen, ik wilde niet dat iemand straks nog iets te doen had vanwege mij.”

Vechtlust

Toen alle hoop vervlogen leek, openbaarde zich echter een vechtlust in Tiffany waarvan ze zelf niet wist dat ze die in zich had. “Ik besloot opeens dat ik geen kind had gehad om op te groeien zonder moeder. Ik wil haar opvoeden, dus besloot ik een alternatieve behandeling te proberen.”

“Mijn dokters waren er niet enthousiast over, maar ik had niets te verliezen – als het me maar een extra week met haar gaf, was het het al waard. Dus ging ik twee keer per week naar Londen om daar twee dames te zien die mij door iemand waren aanbevolen. Ik zei tegen Tom dat we ruimdenkend moesten zijn, omdat het alternatief was.”

“Ik volgde een heel, heel strikt dieet met sappen, geen zuivelproducten, geen rood vlees, geen suiker, geen thee of koffie – eigenlijk alleen vis en groene sappen. Ik vastte van 19:00 uur tot de volgende dag 12:00 uur. Ik heb dat drie maanden gedaan en ik voelde me er geweldig bij.”

Wietolie

Ze ging ook dagelijks medicinale cannabis gebruiken in de vorm van wietolie. Dit nieuwe schema hield ze heel strak aan. Tiffany weigerde toe te geven aan de kanker en handhaafde haar nieuwe dieet- en medicatieregime strikt.

In een interview met de Backstory Podcast vertelde Tiffany hoe ze zich aanvankelijk best een beetje zorgen maakte over de wietolie:

“Ik had al veel gehoord over cannabisolie op tv en in de kranten. Maar ik heb nog nooit drugs gebruikt. Ik wist niet echt wat ik moest doen en ik moest natuurlijk voorzichtig zijn vanwege Tom’s bekendheid.”

“Ik nam de cannabisolie ongeveer om acht of negen uur ‘s avonds en ging dan naar bed. Ik merkte direct dat het me hielp te ontspannen en in slaap te vallen, want daar maakte ik me grote zorgen over. Ik was altijd bang dat ik niet meer wakker zou worden, omdat ik ziek was.”

Tiffany vertelde aan de zender Sky News dat ze bijna alleen maar vis at en cannabisolie nam. Melk, rood vlees, suiker en cafeïne werden rigoreus uit haar dieet verwijderd.

Ze gebruikte ook een ENS-cosmodische machinebehandeling, die metalen puntjes gebruikt om elektrische pulsen het lichaam in te sturen, in de hoop dat het de cellen zal stimuleren.

Onverwacht goed nieuws

In februari 2018 ging Tiffany naar het ziekenhuis voor een scan, omdat ze zich weer niet helemaal lekker voelde (wat later waarschijnlijk de Mexicaanse griep bleek te zijn). Maar haar bange vermoedens bleken onterecht te zijn – sterker nog, ze kreeg daar het beste nieuws te horen dat ze zich maar kon wensen. De arts vertelde haar dat ze in remissie was.

“Ik zei: ‘Wat?'”

“Toen belde ik Tom. Ik vroeg hem: ‘Ben je bij mama? Zet me op de luidspreker: HET IS ALLEMAAL WEG!!’

Mama barstte in huilen uit. Tom vroeg: ‘Aan wie wil je dat ik het allemaal vertel?’

Ik zei: ‘Ik vertel het aan iedereen!’

Ik belde zelf mijn vader, en hij liet de telefoon vallen.”

Opgelucht dochtertje

Nu ze wist dat haar kanker in remissie was, mocht ze ook haar dochtertje vertellen dat ze niet zou gaan sterven.

“Ik zei tegen haar: ‘Weet je nog dat mama haar haar verloor en het niet zo goed ging? Nou, mama is nu helemaal beter. Dus mama gaat niet meer naar de hemel.'”

“Ze knuffelde me en gaf me een kus. Het was zo lief. Ze was zo opgewonden! Ze zeggen dat kinderen zulke dingen nog niet begrijpen, maar ze begrijpen het echt wel, echt.”

“Van te horen krijgen dat je dood gaat, om er vervolgens achter te komen dat je helemaal niet ziek meer bent, is moeilijk. Het is zo’n aanpassing. Ik had mijn ouders en Tom al verteld waar ik begraven wilde worden, waar ik mijn leven wilde beëindigen, ik had mijn testament geschreven. Eén van mijn vrienden had al een tatoeage laten zetten om mij te herinneren.”

“Ik had me voorbereid om te sterven, maar Maisie hield me op de been. Ik wilde haar naar school zien gaan. Ik wilde haar volgende verjaardag meemaken.”

“Ik heb zoveel mensen te danken, net als de rest van mijn gezin. De rugbyfans, iedereen bij elke club heeft berichten gestuurd; coaches, spelers. De Leicester Tigers waren absoluut geweldig. Ik kan ze niet genoeg bedanken.”

Nog steeds gezond

Nu, twee jaar later, gaat het nog steeds goed met Tiffany. Onlangs is ze “Roots Wellness” gestart, een business die naar alle aspecten van de gezondheid kijkt, van producten om de spijsvertering te bevorderen tot slaap en huidverzorging, evenals het bestrijden van haaruitval. Zo hoopt ze o.a. patiënten te helpen die dezelfde diagnose krijgen als zij vier jaar geleden.

“Er zijn zoveel dingen waar we mee te maken krijgen, dat een beetje dagelijkse gezondheid misschien kan helpen,” zegt ze. “Angst, slaapgebrek, pijn in het lichaam, depressie en chirurgische nazorg, evenals het stimuleren van je immuunsysteem en gewoon het gevoel hebben dat je op je best bent.”

Bronnen: Leicestermercury.co.uk, Leicestermercury.co.uk, Edp24.co.uk

Op tweejarige leeftijd had Cheyenne Zwicker uit Irma, Alberta (Canada), al zes chemokuren ondergaan. In oktober 2013, net 18 maanden oud, was er namelijk neuroblastoomkanker bij haar vastgesteld.

Haar moeder Mandy en haar vader Robbie hadden besloten om hun dochter mee te nemen naar een dokter, nadat ze een knobbeltje bij haar linkerheup hadden opgemerkt.

“Lange tijd dacht ik dat het gewoon haar heupbeen was dat groeide, maar het werd steeds groter”, zegt Mandy. “Ik had nooit aan kanker gedacht. Ik dacht misschien hooguit een soort hernia of misschien een vergroeiing.”

Tests lieten echter een veel ernstiger uitslag zien: de knobbel van de peuter was een tumor. Neuroblastoom om precies te zijn, een kwaadaardige tumor in het sympathisch zenuwstelsel.

“Ik kon me haast niet bewegen toen ik het hoorde. Ik wist niet wat ik moest denken. Ik wist niet hoe ik moest reageren”, herinnert Robbie Zwicker zich. “Ik was bang.”

“Je krijgt opeens met zoveel te dealen”, voegt zijn vrouw eraan toe. “Het verandert je leven vanaf dat moment. Je weet het pas echt als je het ervaart.”

Operaties

Cheyenne onderging naast de zes rondes van chemotherapie nog drie operaties, waarvan twee om de massa te verwijderen.

“Bij de derde wilden ze van binnenuit kijken wat ze konden doen, dus sneden ze haar open. Maar na verloop van tijd kwam de chirurg weer naar buiten en hij zei tegen ons: ‘Sorry, maar ik kan niets doen. Als ik ook maar een klein foutje maak, kunnen we haar verliezen.’ Achteraf is dat misschien wel een zegen geweest.”

“Ik herinner me dat ik mijn kindje voor mijn ogen zag wegkwijnen,” herinnert haar moeder Mandy zich. Tegelijkertijd verbaasde ze zich over de veerkracht van Cheyenne, want ondanks alles bleef het meisje bijna altijd vrolijk en vol levenslust.

Na de diagnose bracht het gezin een groot deel van hun tijd door in het Stollery Children’s Hospital in Edmonton.

Uiteindelijk bleek dat Cheyenne immuun was voor de chemotherapie. Robbie en Mandy kregen twee opties: palliatieve zorg, of doorgaan met nog meer chemo. Maar, zo werd hen verteld, dat laatste zou waarschijnlijk zo’n aanslag worden op Cheyenne’s kleine lichaam dat de overlevingskans als zeer gering werd ingeschat.

Dus besloten ze om hun dochtertje mee naar huis te nemen.

Medicinale cannabis als laatste optie

“En dat is waar de genezing begon,” zegt Mandy nu. “We hadden geen enkele optie over, dus besloten we haar medicinale cannabis te gaan geven.”

“Er was echter geen enkele dokter bij ons in de buurt die haar dat wilde voorschrijven. Toen haar eigen oncoloog ervan hoorde, wilde hij er ook niets mee te maken hebben. We moesten helemaal naar Vancouver vliegen om daar via een organisatie haar eerste dosis te krijgen.”

“Ik deed een druppeltje wietolie op een aardbei, want die vindt ze lekker. Ze werd er wel wat high van, maar dat ging snel weg. Zo bouwden we langzaam haar dosering steeds verder op. Uiteindelijk nam ze één gram pure thc-olie per dag. Dat is heel wat, dat kan ik zelf niet eens aan, haha.”

Het resultaat was echter verbluffend, merkte Mandy: “Binnen een maand ging ze van niet springen, niet klimmen en geen trappen op, naar het allemaal perfect doen! En ze at! En de massa stopte met groeien. En haar nieren waren eerst te klein, maar die werden ook normaal.”

THC en CBD

Nu is Cheyenne bijna 5 jaar en het gaat prima met haar. “Ze leeft en ze is perfect,” zegt Mandy.

Ze hebben de ‘cannabis-medicatie’ zelfs nog wat uitgebreid, zegt ze. “De chemo heeft ervoor gezorgd dat ze een ontwikkelingsachterstand heeft, een soort licht autistische aandoening. Dus nu gebruiken we ook CBD om haar hersenen te helpen genezen. We moesten even ontdekken welke combinatie van THC en CBD het beste werkt voor haar. We gebruiken geen enkel farmaceutisch medicijn meer.”

“Cannabis werkt,” zegt ze. “En mijn dochter is een wonder.”

Bronnen: Globalnews.ca, YouTube, Cannabishempconference.com