Afgelopen weekend hadden Wernard en Yolanda van Stichting Mediwiet weer een interessante live-uitzending op hun YouTube-kanaal.

Wernard Bruining vertelde dat hij iemand kent die zijn moeder, die in coma lag, weer bij kennis gebracht heeft door haar simpelweg regelmatig wat wietolie in haar navel te druppelen. Dat was ook voor ons nieuw, dus bij deze geven we het verhaal van Wernard en Yolanda even weer:

Wernard Bruining
Wernard Bruining, Stichting Mediwiet

Wernard: “Iemand vertelde mij een heel bijzonder verhaal over zijn moeder. Zijn moeder had een bloedpropje in de hersenen gekregen. Hij vond haar op de vloer. Ze lag in coma.

Vervolgens zijn er allerlei dingen bij haar gedaan in de hoop om haar weer bij te krijgen. Maar dat lukte maar niet.

Uitzichtloos

Na een paar maanden werd er gezegd: “Dit wordt niets meer. Mevrouw is al oud. Als mensen uit zo’n conditie bijkomen en ze zijn jong, dan maken ze soms nog een kans. Maar gezien de leeftijd van uw moeder zou ik er niet op rekenen dat A) ze ooit nog bijkomt, en B) dat als ze bijkomt, dat ze dan ooit nog iets kan.

Ze zal waarschijnlijk geen woord meer kunnen uitbrengen. Zoals we het nu zien, gaat het de verkeerde kant op. Het is waarschijnlijk het beste om de boel maar af te sluiten. Om euthanasie te plegen.”

Maar euthanasie plegen op je moeder, dat doe je niet zomaar. Dus daar werd wel even tegenaan gehikt.

Maar toen gingen de artsen verder: “Als we jullie waren, zouden we de familie en vrienden en kennissen maar langs laten komen om afscheid te nemen. Dan hebben we dat maar vast gehad, en dan kunnen we later nog wel kijken of we alsnog tot euthanasie overgaan of niet.”

Dus iedereen is gekomen: kinderen, familie, vrienden en haar man, om afscheid te nemen van die mevrouw. Ondertussen had haar zoon mij gesproken. Hij had mij gebeld voor een telefonisch consult en hij had gevraagd: “Weet jij niets wat we kunnen doen voor haar met cannabinoïden?”

Ik zei: “Ja, je kunt haar gewoon wat wietolie geven.”

Hij zei: “Ja, maar ze kan niet slikken, ze kan haar mond niet opendoen. Ze kan helemaal niets. Zelfs haar ogen beweegt ze niet meer.”

Toen herinnerde ik me dat mijn vrouw en ook nog iemand anders me wel eens gezegd hadden dat je THC-olie ook kunt toedienen via de navel.

THC en CBD

Dus dat zei ik tegen hem. Ik zei: “Dat zou ik dan maar doen, gewoon THC en CBD tegelijk in de navel.”

Want THC heeft een hersenbeschermende werking. Dat weet ik vanwege een coffeeshop-eigenaar die een heel zwaar ongeluk heeft gehad en volkomen in coma lag. Hij kon nog net horen dat de artsen zeiden dat wanneer meneer bijkwam, het dan nooit meer iets zou worden.

Maar meneer kwam bij na verloop van een aantal weken, en loopt nu weer gewoon rond en kan alles. De artsen verklaarden dat door te zeggen dat hij waarschijnlijk THC had gebruikt tijdens het moment van het ongeluk. Hij zei: “Waarschijnijk?? Ik blow de hele dag door!” (lacht)

Dus ik zei tegen die man: “Ik zou je moeder dus maar wat THC geven, en ook CBD.

Want van CBD is bekend dat het zenuwbeschermend werkt. En ik weet niet meer waar ik dat vandaan heb, maar ik heb het vermoeden dat het zelfs zenuwbanen en zenuwcellen kan helpen herstellen. Dat staat nergens officiëel, dus misschien mag ik het niet zeggen, maar dat zit nog ergens in mijn hoofd. Dus ik zou dat maar proberen. Geef haar van beide een redelijke hoeveelheid en druppel dat in haar navel. En kijk maar gewoon wat er gebeurt.”

Yolanda, de vrouw van Wernard, vult aan: “In de mond zou het trouwens wel kunnen. Je kunt namelijk wat olie op je vinger doen en dat gewoon in het wangslijmvlies smeren. Dat doe ik zelf ook wel eens als ik geen zin heb om te druppelen. Dan smeer ik het gewoon in mijn wang. Zo kun je dat bij dieren ook heel makkelijk doen. Want dieren laten ook vaak niet zo makkelijk iets in hun bek druppelen. Maar als je de olie op je vinger doet en je pakt even die lip zo beet, en dan wop! Zo erin. Zo kun je het ook toedienen.”

Wernard: “O. Ok. Maar deze man ging dus druppelen bij zijn moeder, en dat gebeurde tijdens het afscheidsrondje, om het zo maar te zeggen. Waar iedereen bij was, druppelde hij wat olie in de navel van zijn moeder.

De artsen hadden al gezegd van: “Tja, als je dat wilt doen…het is absolute nonsens, maar als je dat wilt doen, ga je je gang maar. Wij zijn er klaar mee. Het kan niet meer bepaalde behandelingen of medicijnen waar wij mee bezig zijn in de weg zitten, dus ga je gang.”

Dus hij druppelde wat. Vier druppels gaf hij, van een mengsel van THC en CBD. Hij vroeg toen aan de artsen en verpleegsters: “Ik wil dit vier keer per dag aan haar geven. Kunnen jullie daarbij helpen?”

Ja hoor, dat wilden ze wel. Vier keer per dag zouden ze het aan haar geven.

Doorbraak

Binnen een week kon ze ineens weer een reactie geven. De eerste keer dat dat echt duidelijk was, was toen haar man de kamer binnenkwam. Met coma-patiënten is het zo dat er altijd wordt gezegd dat je gewoon tegen die mensen moet blijven praten. Alsof ze je nog kunnen horen. Want misschien kan dat wel. En als ze je nog kunnen horen, dan stimuleert dat om bij te komen.

Dus haar man kwam de kamer binnen waar die zoon toevallig bij zat. En hij riep: “Hallo! Ik heb een radiootje voor je meegenomen, misschien vind je dat wel leuk!”

En hij was gewoon een beetje voor zichzelf aan het praten, zonder echt te verwachten dat ze zou reageren of het zelfs maar kon horen, want zo deden ze dat al een aantal maanden.

En terwijl hij daarmee bezig was, hoorde hij ineens: “Ja!” (lacht) Hij liet zowat die radio vallen bij wijze van spreken, zo van: wat!?

En dat was dus weer het eerste woordje dat ze zei. En sinds die tijd is het eigenlijk alleen maar bergopwaarts gegaan. Nu wordt ze elke dag in een rolstoel gehesen en voor het raam gezet. Ze kan al een aantal woordjes meer zeggen. Waar het eindigt, dat weten we niet, maar er is wel sprake van een voortdurend herstel.

Dus dat is een sensationeel praktijkverhaal.”

Onderzoek

Nou, dat is het zeker. Hoewel met medicinale cannabis ons eigenlijk niets meer écht verbaast, omdat de therapeutische effecten van die plant zo enorm breed en divers zijn.

We hebben nog even gezocht naar meer voorbeelden over de werkzaamheid van THC en CBD bij comateuze patiënten, maar konden daar nog niet zoveel over vinden.

Wel is er enig wetenschappelijk onderzoek bekend waarbij de mogelijke werkzaamheid van cannabis bij coma en hersenschade in ieder geval erkend wordt, zoals hier en hier. Maar specifiek wetenschappelijk onderzoek lijkt hier nog niet naar gedaan te zijn.

Mogelijke verklaring

We kwamen nog wel deze site tegen, die een mogelijke verklaring voor dit wonderbaarlijke therapeutische effect van medicinale cannabis voorstelt. Wij kunnen ons hier goed in vinden, dus we zullen dat hieronder even vertalen:

Cannabis kan de vaguszenuw stimuleren

Een wilde gedachte: wát als de reden dat wiet mensen een vreetkick bezorgt, dezelfde reden is waarom het de nervus vagus stimuleert? Het klinkt vergezocht. Maar de manier waarop cannabis in wisselwerking staat met onze darm-hersenverbindingen, is eigenlijk een primair mechanisme voor het stimuleren van de nervus vagus.

Wanneer mensen honger krijgen en ze aandrang vanuit de maag ervaren, wat betekent dat het tijd is om te eten, reageren hun hersenen op het hormoon ghreline. De nervus vagus is verbonden met het maagdarmkanaal. Het hormoon ghreline stimuleert de zenuw in de darmen. De signalen gaan langs de darm-hersen-as naar de hypothalamus en veroorzaken hongergevoel.

Meestal produceert de maag ghreline als deze leeg is. Maar als je high wordt, zorgt THC ervoor dat de ghreline-receptoren worden geactiveerd. Het resultaat? Een klassiek geval van vraatzucht.

Het is een feit dat THC de nervus vagus stimuleert door zijn verbindingen met de darmen. Meer rigoureuze studies, zoals dit rapport uit 2016 gepubliceerd in Cannabis and Cannabinoid Research, hebben de actieve rol die cannabis speelt bij de stimulatie van de nervus vagus bevestigd.

Sinds de ontdekking van het menselijke endocannabinoïdesysteem hebben onderzoekers elke weg onderzocht naar de relevantie ervan voor de gezondheid en de behandeling van ziekten. Ons lichaam maakt van nature zijn eigen “cannabisachtige” chemicaliën aan met een eigen netwerk van receptoren. Cannabis stimuleert dat netwerk en heeft verstrekkende effecten.

Veel van die effecten hebben betrekking op ons maagdarmkanaal en de verbindingen tussen onze hersenen en onze darmen.

Met andere woorden, het activeren van het endocannabinoïde systeem met cannabis stimuleert direct de nervus vagus. En dat is wat cannabis te maken heeft met het verhaal van mensen die na jaren van coma weer bij bewustzijn komen.”

Naast deze uitleg is ook bekend dat de cannabinoïden van de plant in ons lichaam fungeren als neurotransmitters. Neurotransmitters zijn nodig om hersensignalen van de ene zenuw over te brengen naar de andere. Het moge duidelijk zijn dat dit proces bij comapatiënten niet optimaal meer verloopt, dus misschien is dat ook een deel van de verklaring?

Bronnen: YouTube-kanaal Stichting Mediwiet, PubMed, Hightimes.com

Michael Krawitz is een 56-jarige inwoner van Elliston in Virginia (VS) die in 1984 een mororongeluk kreeg toen hij in de Amerikaanse luchtmacht diende.

Michael is door het Amerikaanse Department of Veterans Affairs (VA) beoordeeld als volledig en permanent gehandicapt. Hij gebruikt medicinale cannabis om zijn chronische pijn en trauma te behandelen die hij overhield na zijn ongeluk.

Hij gebruikt ook cannabis om zijn centrale sereuze retinopathie te behandelen – een oogaandoening waarbij er een opbouw van vocht onder het netvlies plaatsvindt. Sinds de VA lucht kreeg van zijn medicinale gebruik van wiet, is hem verdere reguliere pijnbehandeling ontzegd.

In deze emotionele video uit 2013 doet hij zijn verhaal:

“Mijn naam is Michael Krawitz en ik ben directeur van de organisatie “Veterans for Medicial Cannabis Access“. Ik ben zelf een patiënt die medicinale cannabis gebruikt.

Vroeger wist ik helemaal niet dat dat bestond. Ik ben gewond geraakt toen ik bij de US Air Force zat, toen ik naar huis ging na een etentje. Ik was toen gestationeerd op Guam, een eiland in Micronesië in de Grote Oceaan. Ik reed in het donker naar huis over een weg waar overal koraal lag, met slechte verlichting.

Het was mijn laatste vrijdagavond op Guam. Ik was bezig om mijn spullen te pakken, want ik ging weer terug naar de VS. Maar eerst wilde ik nog een grote reis maken door Azië.”

Klap

“Als afscheidskadootje liet mijn maatje daar mij de rit naar huis maken op zijn nieuwe motor. Omdat die motor nog helemaal nieuw was, besloot ik heel rustig te rijden op de rechterweghelft, waar verder vrijwel niemand rijdt daar.

Maar die weghelft bleek opeens te eindigen, zonder waarschuwing of bord of verlichting of wat dan ook. Ik maakte een enorme klap. Ik verloor mijn milt, verbrijzelde mijn linkerarm, brak mijn heup en van mijn onderbeen was weinig meer over.

Er volgde een lange periode van operaties, zo’n dertien in totaal. Dat was toen ik nog steeds in de luchtmacht zat, het werd allemaal geregeld door de VA. Ze hebben me zo goed mogelijk weer op proberen te lappen. Maar ik was dus opeens wel een gehandicapte veteraan geworden.”

Cannabis een onverwachte helper

“Dit gebeurde in de jaren ’80, een tijd dat de term “medicinale cannabis” nog niet eens bestond. Pas daarna ontstond de cannabisbeweging die nu in volle gang is.

Ik heb zo’n beetje elke behandeling ondergaan die ze beschikbaar hadden bij de VA, en dat zijn er echt een heleboel. Ik denk wel zo’n dertig in totaal, en dan tel ik nog niet eens de verschillende varianten op dezelfde therapie. Tientallen medicijnbehandelingen en niet-medicijnbehandelingen zoals bewegingstherapie, aquatherapie, ultrasound, noem maar op. Allemaal hadden ze tot doel om mijn pijn te verminderen en mijn andere problemen te verlichten. Maar uiteindelijk hielpen er maar heel weinig een beetje.

Ik raakte aan de opiaten, maar dan periodiek, want ik heb inwendig letsel, dus ik kan veel zaken niet goed hebben. Dus ik gebruikte die opiaten als ik er echt niet meer onderuit kon, maar moest vervolgens weer met de bijwerkingen daarvan zien te dealen. Dus daar zat ik dan: gehandicapt, ik kon nauwelijks meer iets, dus tja…waarom zou je dan niet eens een jointje proberen, toch?” (lacht)

Nieuw begin

“Het was echt een soort van nieuw begin voor me dat ik ontdekte dat wanneer ik cannabis gerookt had, mijn klachten minder werden. Je rookt dan een tijdje niets en dan denk je: hee, mijn problemen nemen ineens weer toe. Dan begin je snel genoeg door te krijgen dat dat spul werkelijk iets voor je doet. Niemand hoeft je te vertellen dat cannabis een geneesmiddel kan zijn, dat voel je zelf!”

Michael wordt emotioneel als hij bedenkt wat cannabis allemaal voor hem betekend heeft. “Het is moeilijk om te beschrijven wat het leven voor mij zou zijn zonder cannabis, want er is voor mij geen leven zonder cannabis. Je gaat dood. Pijn is niet zoiets als oorlogsverwondingen waar je meteen aan doodgaat, of zelfmoord plegen, of sterven door een schietpartij of dat soort vreselijke scenario’s. Het is een marteling. Je kunt bijna niets meer doen totdat je vanzelf doodgaat.

Ook voor mijn familie in Virginia is het heel zwaar om mij door zo’n achtbaan van pijn te zien gaan. Je funcioneert niet. Met cannabis functioneer je wel, maar je krijgt ook niet altijd zoveel gedaan. Wat krijg je echt van de grond in de korte periodes dat ik me goed voel? Het leven is een geometrische puzzel geworden die ik maar niet op kan lossen. Het leven voor een veteraan als ik is niet makkelijk.

Maar ik dank cannabis dat het mij een deel van mijn leven teruggegeven heeft. Het helpt me niet alleen met de pijn en met eten en slapen, het jaagt ook de misère weg. Het helpt op een manier die andere medicijnen niet kunnen. Al die andere therapieën die ik heb ondergaan, kunnen niet tippen aan wat cannabis voor me doet. Dus…”

Dale Sky Jones is een Amerikaanse moeder en ondernemer gevestigd in Oakland, Californië. Sinds 2007 is ze fervent pleitbezorgster voor de hervorming van het cannabisbeleid in de VS.

In 2012 werd ze president en CEO van Oaksterdam University. Dat is een school die zich richt op het opleiden van professionals in de cannabis-industrie. Daar was toen net een inval gedaan door de autoriteiten, op basis van oneigenlijke gronden. Dat stuitte Dale Sky Jones zo tegen de borst, dat ze besloot om er alles aan te doen om deze school tot een nog groter succes te maken dan daarvóór.

En daar slaagde ze in, want vandaag de dag heeft Oaksterdam University al meer dan 40.000 studenten uit meer dan 40 landen opgeleid die de meest betrokken advocaten en zakenmensen ter wereld geworden zijn op cannabisgebied. Kwaliteitstrainingen voor de cannabisindustrie ontwikkelen is haar passie. Ze ziet onderwijs als de basis voor het creëren van het juiste politieke en sociale klimaat dat hervorming van het cannabisbeleid in landen over heel de wereld mogelijk moet maken.

Legalisatie

Dale Sky Jones speelde een vooraanstaande rol in het legalisatie-proces van cannabis in haar eigen staat Californië, de zogenaamde “Prop 19“-campagne. Dat leidde in 2016 tot de algehele legalisatie van cannabis daar, zowel recreatief als medicinaal. Ze is ook één van de oprichters van het bestuur van de National Cannabis Industry Association.

Dale is gefocust op burgerrechtenkwesties en spant zich in om ook kleinere bedrijven deel te laten nemen aan de cannabisindustrie, zodat niet alle macht uiteindelijk bij een paar grote cannabisbedrijven komt te liggen. Ze besteedt haar tijd vaak aan het informeren van wetgevende en regeringsinstanties, het bijwonen van verschillende onderzoeks- en beleidsconferenties en af en toe het spreken op conferenties.

Ze is getrouwd met de doorgewinterde cannabiskruisvaarder Jeff Jones en samen hebben ze twee zoons (Jackson en Jesse) en één dochter (Quinn).

Mysterieuze aandoening

Dat Dale Sky Jones zich ging inspannen voor de legalisatie van (medicinale) cannabis, was geen toeval. Ze is namelijk geboren met een zeldzame aangeboren afwijking waarbij ze af en toe periodes van onophoudelijk overgeven ondergaat. Hiervoor moest ze dan iedere keer naar het ziekenhuis, om daar aan het infuus gelegd te worden en zo de braakneigingen weer tot stand te brengen.

Totdat ze ontdekte dat simpelweg het regelmatig innemen van wat cannabis genoeg bleek te zijn om deze aandoening onder controle te houden. Hierdoor bleef ze niet alleen bespaard van de fysieke schade die ze iedere keer opliep tijdens het dagenlang overgeven; ook bleek het een veel goedkopere behandelmethode te zijn voor haar syndroom.

“Ik heb heel mijn leven gedacht dat ik steeds voedselvergiftigingen en alcoholvergiftigingen had,” zegt Dale. “Pas toen een dokter met kennis van cannabis me aanraadde om dat eens te proberen, ontdekte ik eindelijk wat er mis met me was.”

“Hij bedacht een behandeling met medicinale cannabis die ervoor zorgde dat ik niet meer naar het ziekenhuis hoefde. Mijn laatste bezoek is nu alweer jaren geleden. Toen ik mezelf ook ging inzetten voor cannabis, leerde ik dat mijn verhaal voor talloze mensen geldt. Cannabis geeft je weer de vrijheid om helemaal jezelf te zijn en je leven te leiden zoals jij en je familie dat graag willen.”

Bronnen: YouTube, Oaksterdamuniversity.com