Cannabis kan helpen tegen kanker, maar dat betekent niet dat je als kankerpatiënt alléén maar cannabis zou moeten gebruiken om de kanker mee te bestrijden. Want dat is vaak een lang en zwaar gevecht, vooral als je lichaam en je afweersysteem al fink aangetast zijn door alle chemo, bestraling, operaties en de pillen die je via het reguliere circuit ondergaan hebt.

Nee, cannabis kan juist ook goed werken om het leven tijdens de kankerbehandeling een beetje aangenamer te maken. Je bent dan vaak minder misselijk van de chemo, het bevordert je eetlust, je bent minder angstig…

In dit interview uit 2011 met Phelicia, een inwoonster van Californië in Amerika, vertelt zij hoe zij dit dagelijks in de praktijk ervaart.

Phelicia kreeg jaren geleden van haar arts te horen dat zij waarschijnlijk onvruchtbaar zou zijn, omdat er tijdens onderzoek een grote tumor op één van haar eierstokken ontdekt werd. Maar wonder boven wonder werd ze toch moeder van twee kinderen. Opereren ging niet, eerst vanwege de zwangerschappen en later omdat de verzekeringsmaatschappij dwars ging liggen, ondanks dat ze al voor haar komende operatie betaald had.

Om de pijn in haar buik te onderdrukken kreeg ze opiaten (pijnpillen) voorgeschreven van haar dokter. Maar de bijwerkingen daarvan maakten haar leven bijna nog zwaarder dan de pijn deed. Totdat de vader van haar kinderen haar bijna smeekte om eens een joint te proberen. Want hij wist wat dat kon doen tegen de pijn, en vond het verschrikkelijk om Phelicia zo te zien lijden.

Hoewel ze nog nooit cannabis gebruikt had, ging ze schoorvoetend toch maar akkoord.

Phelicia: “Op een ochtend was ik weer een beetje nuchter geworden, omdat ik mijn pijnpillen al even had laten staan. Ik weigerde ze nog langer te slikken, omdat mijn pijn nauwelijks minder werd, terwijl ik steeds helemaal wazig was van die pillen. Mijn verstand zei maar steeds tegen mij dat ik die pillen moest blijven nemen omdat het zónder waarschijnlijk nog erger zou worden. Om zo verslaafd te zijn aan die pillen was het ergste van alles, het was echt verschrikkelijk.”

Kennismaking met cannabis

“Maar toen ik even nuchter was, raadde de vader van mijn kinderen me aan om eens wat cannabis te roken. Hij zei: als ik je één advies mag geven, is het dat. Baat het niet, dan schaadt het niet. Dus dat heb ik toen maar gedaan, in de tuin.

Toen ik weer het huis binnen ging, was opeens alles anders. Het zag er niet meer zo kil en bedrukt uit als daarvoor. Het viel me op hoe mooi de nieuw geverfde woonkamer eigenlijk geworden was. Ik zag auto’s rijden, en ik vond het leuk om een dansje te doen en liedjes af te spelen op mijn computer.

Ik kreeg opeens weer trek om iets te eten, in plaats van soms wel vijf of zes dagen helemaal niets te eten, zoals ik daarvoor deed. Dan viel ik soms gewoon flauw, en dan vonden ze me bijvoorbeeld in de badkamer. Nu kon ik gewoon weer een boterham smeren.

Ik voelde dat de voedingsstoffen die ik weer binnen kreeg, mijn lichaam veel goed deden. Ik viel niet langer flauw.”

Helder denken

“Ik kon ineens goed doorzien wat ik eigenlijk nodig had in mijn leven, en wat niet. Ik kon helder nadenken. Ik kon gewoon alles weer doen. Ik was gewoon een beetje van de kaart over wat ik opeens meemaakte. Ik had zo lang met die pijnpillen gezeten. Ik dacht dat dat het enige was wat me zou kunnen helpen, maar nu bleek zo’n klein plantje dat gewoon uit de grond groeit dat veel beter te kunnen.

Het was gewoon alsof die cannabisplant me aanbood om mijn vriendje te zijn. En daar zei ik maar wat graag ja op. Ik voelde me geen zombie meer, ik voelde me mijzelf. Mijn oude persoonlijkheid kwam weer terug, ik kon weer normaal met mensen omgaan.

Ik kon het niet geloven. Er gaat zoveel geld in farmaceutische troep zitten, ze laten je anti-depressiva slikken, opiaten, van alles. En dit kleine natuurlijke middel doet het allemaal veel beter, met als enige bijwerking dat je je euforisch voelt.

Door al die andere pillen kreeg ik juist altijd last van misselijkheid, overgeven, diarree, bloedende darmen…je voelt je steeds slechter.

Ik heb moeten huilen toen ik die cannabis ontdekte. Ik was gewoon zo overrompeld. Ik was zo blij dat ik dat advies van de vader van mijn kinderen aangenomen had. Mijn leven is waarschijnlijk voorgoed veranderd.”

Sociaal leven weer terug

“Mijn leven is nu geweldig. Ik ben de hele tijd gelukkig. De kwaliteit van mijn leven is zo toegenomen. Ik had gewoon geen leven meer. Ik was alleen, op mezelf. Verder niets. Nu heb ik alles wat me maar kan wensen. Mijn kinderen zijn gelukkig, ik heb mijn familie, een dak boven mijn hoofd. Ik heb nog wel eens last van pijn, maar ik functioneer tenminste weer.

Ik voel me weer happy tussen de mensen. Ik hoef niet meer weg te rotten op mijn bank, terwijl niemand me zag zitten. Nu ziet iedereen mij weer. Ik zoek mijn vrienden op, mijn familie, ik voel me fysiek en geestelijk prima.

En mijn geheugen is veel beter geworden. Sommige mensen geloven niet dat cannabis dat kan doen, maar ik had veel geheugenproblemen omdat ik veel kankertoxines in mijn bloed heb. Dus ik vergat veel, maat het is verbazingwekkend hoeveel ik me weer herinner nu ik die wiet gebruik. Ik zit soms echt van: o jaaa! Het helpt me zoveel.

Ik slaap weer als nooit veroren. Ik kan me weer ontspannen in plaats van me altijd gestresst te voelen. Soms zat ik gewoon te trillen van de nervositeit. Iedere spier in mijn lichaam deed pijn omdat ik constant gespannen was.

Nu is het fantastisch. Het is een geweldig gevoel, en ik ben er dolblij mee.”

Wij hebben geprobeerd te achterhalen hoe het nu, negen jaar later, met Phelicia gaat, maar zo te zien is ze na dit interview niet meer in de publiciteit getreden. We hebben in ieder geval ook geen overlijdensbericht kunnen vinden, dus we houden het maar op goed nieuws :)

Met een behoorlijk aantal medische aandoeningen onder de leden gebruikt Tonya Davis uit Seattle (VS) meestal cannabis in eetbare vorm om haar pijn te bestrijden. In dit interview uit 2011 vertelt ze hoe ze de dag doorkomt met behulp van het wonderbaarlijke plantje.

“Mijn naam is Tonya Davis en ik ben een medische cannabis-patiënt. Ik woon in Ohio, een staat waar cannabis verboden is.

Ik heb allerlei medische kwalen. Ik heb een aandoening waar je kreupel van wordt, pseudohypoparathyreoïdie heet dat. Dat betekent dat mijn schildklier verstoord is, waardoor ik ongewild allerlei voedingsstoffen en vitaminen uit plas terwijl mijn lichaam die wel nodig heeft.

Ik heb ook een permanent ontstoken darm, een soort Ziekte van Crohn. Daarnaast heb ik artritis. Bovendien heb ik scoliose ontwikkeld door huiselijk geweld, omdat ik vroeger zo geslagen ben dat ik blijvende schade aan mijn rug heb. Mijn vingers zijn vervormd door de artritis.

Een paar weken geleden heb ik een dag in het ziekenhuis gelegen. Daar bleek dat ik teveel calciumafzetting in mijn hersens heb, het zit overal. Dat is schadelijk, want je brein regelt alles in je lichaam.”

Medicinale cannabis

“Sinds een tijdje gebruik ik medicinale cannabis voor mijn waslijst aan klachten. Cannabis is letterlijk in staat om het brein dat ik nu nog heb, te beschermen.

Je kunt wiet op zoveel manieren innemen, je hoeft echt niet per se te blowen. Je kunt het ook door je eten doen.”

Ze haalt een koekje tevoorschijn waar cannabis in zit. “Voor mijn pijn werkt dit het beste. Mijn gezondheidssituatie bestaat voor een groot gedeelte uit pijn, dat kan niemand ontkennen. Ik heb elke dag pijn.

Maar ik hoef niet eens zo’n heel koekje op te eten, een halve is genoeg om mijn kwaliteit van leven zoveel te verhogen. Hier wordt de pijn draaglijk door. Hoewel de meeste mensen misschien nog geen kilometer zouden kunnen lopen als ze in mijn schoenen zouden staan, want de pijn blijft wel altijd nog aanwezig.”

Politie

Tonya Davis spreekt op een groot cannabisfestival, de “Seattle Hempfest”

“Maar wat ik zo treurig vind, is dat ik beschouwd word als crimineel omdat ik dit koekje opeet. Of als ik een jointje opsteek, dan ben ik ook een crimineel volgens de wet hier. Er is niets erger dan mezelf op deze manier te helpen, op advies van mijn dokter nota bene, en toch illegaal bezig te zijn.

Onze dokters zouden dit gewoon legaal moeten kunnen voorschrijven. Zij zouden gewoon vrij moeten kunnen kiezen of cannabis het beste medicijn voor mij is of niet.

Het is veiliger dan de morfine die ik voorheen moest nemen, en de oxycodon. Daar werd ik zo ziek van. Wie wil er nou eerst 20 minuten overgeven voordat je enige verlichting van je pijn voelt? Dat is toch bizar.

Terwijl ik ook dit kan eten en daardoor gewoon een redelijke levenskwaliteit heb. Maar ik vind het zo erg om te moeten dealen met al die medische problemen die ik heb en tegelijkertijd bang te zijn dat de politie me betrapt. Of dat ze mijn deur intrappen en misschien mij of mijn hondjes wat aandoen. Of mij misschien per ongeluk neerknallen. Dat is echt het ergste gevoel.”

Gelukkig is er inmiddels goed nieuws voor Tonya. Want net als heel veel andere staten in de VS heeft haar staat Ohio het medisch gebruik van cannabis inmiddels gelegaliseerd, in 2016. De eerste legale verkoop van medicinale cannabis vond plaats in januari 2019. Op naar een wereldwijde legalisatie!