Het gebruik van CBD-rijke cannabisextracten voor epilepsie neemt al jaren toe. In de VS is dit vooral het geval sinds de tv-zender CNN een documentaire over medicinale cannabis genaamd “Weed” uitzond, gemaakt door een arts genaamd Sanjay Gupta.

De meeste verhalen die de media halen, gaan over jonge kinderen met aangeboren epileptische aandoeningen. Cannabisolie kan echter ook goed werken bij problemen die het gevolg zijn van hersenletsel veroorzaakt door een ongeluk. De Amerikaanse Debbie Wilson is daar een goed voorbeeld van.

Vóór haar ongeval was Debbie een reclasseringsambtenaar in Florida die bezig was om af te studeren voor haar rechtenstudie. Op 2 juli 1989 werd ze aangereden door een pick-up-truck, nadat ze ergens geluncht had. Ze raakte zwaargewond en werd direct overgebracht naar een ziekenhuis.

Vanaf het moment dat Debbie het ziekenhuis weer mocht verlaten, werden de symptomen van haar traumatische hersenletsel pas echt duidelijk. Ze had een verstoord tijdsbesef, regelmatig migraine, vergeetachtigheid, nachtmerries, paranoia, angst en evenwichtsverlies.

Vijf soorten epileptische aanvallen

Op 15 december 1991 werd bij Debbie epilepsie vastgesteld als gevolg van haar trauma. Die aandoening veroorzaakte verschillende soorten aanvallen bij haar. Naast verschillende zogenaamde “grand mal-aanvallen” per week, waarbij beide hersenhelften betrokken zijn, had Debbie o.a. ook dagelijks partiële clusteraanvallen.

Deze aanvallen bleken nauwelijks te reageren op farmaceutische medicijnen, en vanwege de aard van de epilepsie was een operatie ook niet mogelijk.

Alsof dat nog niet genoeg was, veroorzaakte een val als gevolg van haar evenwichtsverlies in 1996 nog verdere hersenschade en werden de aanvallen nog erger.

Om het spervuur ​​van symptomen waar ze vrijwel constant mee te maken had te bestrijden, kreeg Debbie talloze pijnstillers, anti-epileptische pillen en antidepressiva voorgeschreven, die aanzienlijke schade aan haar darmen aanrichtten.

Dit resulteerde in chronische prikkelbare darm syndroom (PDS) en diarree, wat weer leidde tot verschillende ziekenhuisopnames voor hypokaliëmie (te weinig kalium in het bloed). Op een gegeven moment slikte Debbie 400 mg fenobarbital, een medicijn waarvan de maximale dosis eigenlijk maar 300 mg per dag is.

Andere aandoeningen die in de loop der jaren naar voren kwamen, waren posttraumatische stressstoornis (PTSS), chronische angst, migraine en diabetes type II.

Niet echt een verrassing dus dat Debbie’s doktoren verklaarden dat zij één van de ergste epilepsie-patiënten was die ze ooit hadden meegemaakt.

Weg van de farma

Toen duidelijk was dat de enorme berg farmaceutica die ze tot zich moest nemen haar niet konden helpen, besloot Debbie het in 2010 over een andere boeg te gooien. Ze ging cannabis proberen als alternatief. De reden was eigenlijk simpel: het was gewoon de enige hoop die nog overbleef.

Na het roken van een joint merkte ze onmiddellijk een verbetering van haar hoofdpijn. Dat gaf de burger moed! Ze ging ermee door en binnen enkele weken stopte ook haar diarree. Daarnaast daalde de migraine dramatisch, samen met haar epileptische aanvallen.

Haar bloedsuiker- en serotoninespiegels stabiliseerden, waardoor Debbie kon stoppen met antidepressiva en diabetesmedicatie. Zelfs oude, lang vergeten herinneringen begonnen weer terug te keren. “Ik weet zeker dat ik nu weer toegang heb tot lades in mijn geheugenbank die al meer dan 20 jaar gesloten waren,” zegt ze.

Hoewel het roken van medicinale cannabis al redelijk goed hielp, werden er pas echt ingrijpende effecten zichtbaar toen Debbie begon met orale inname van niet-psychoactieve cannabisgeneesmiddelen. Haar meest effectieve product, de “NeuroEnhancer” genaamd, bestond voor 22% uit CBD en 1% THC.

Op 14 januari 2014 schreef ze het volgende veelzeggende bericht op haar social media:

“Lieve vrienden, nadat ik al eerder een stabiel bloedniveau van cannabinoïden had bereikt, ben ik nu al 4 weken volledig vrij van aanvallen! Mijn laatste partiële complexe aanval was een maand geleden. Dat was het type aanval dat altijd urenlang clusterde en mijn hart en longen gedeeltelijk afsloot! Sinds die tijd heb ik geen enkele van mijn vijf typen aanvallen meer gehad!

Ik had nooit gedacht dat ik het nog mee zou maken om helemaal zonder aanvallen te zijn, maar nu is het echt gebeurd! Het is verbazingwekkend om deel uit te maken van zo’n medisch wonder, na zoveel jaren van teleurstellingen en zoveel beproefde en mislukte medicijnen. Om nog maar te zwijgen van het verlies van orgaanfuncties waar ik mee te maken had.

Ik gebruik momenteel een wietolie met een verhouding van 22% CBD en 1% THC, in capsules. Ik gebruik ook nog een THC-dominante soort voor één van mijn aanvallen. Deze verlichting van mijn epilepsie gebeurt nu eindelijk voor mij, in mijn 23e jaar van “ongecontroleerde traumatische epilepsie”!

Voor alle ouders die kinderen met epilepsie hebben die op zoek zijn naar een wonder, vergeet alsjeblieft nooit dat CBD mij heeft geholpen met twee soorten aanvallen. Niets anders kwam ooit in de buurt van hoe dit mij helpt! De THC heb ik nodig om al mijn soorten aanvallen onder controle te houden. Ik geloof op basis van het vele onderzoek dat ik ondergaan heb en mijn persoonlijke ervaring dat de THC en/of andere cannabiscomponenten nodig kunnen zijn om complexe gevallen van epilepsie onder controle te krijgen.

Ik ben zo dankbaar, zo ontzettend dankbaar en zo gezegend dat ik de waarheid over medicinale cannabis heb ontdekt! Wonderen gebeuren echt en jullie zijn allemaal een deel van de mijne geweest! Bedankt dat jullie met mij deze geweldige genezingsreis gemaakt hebben!”

Poëzie

De casus van Debbie illustreert dat cannabisextracten grote voordelen kunnen bieden voor patiënten met traumatisch hersenletsel, voor wie er vaak geen hoop meer is. Nu ervaringen als deze zo hardnekkig aan het licht komen, is er geen excuus meer om het verbod op cannabismedicijnen voort te zetten, waar ook ter wereld.

De uitdagingen waarmee Debbie werd geconfronteerd, inspireerden haar tot het schrijven van poëzie, waarvan een deel ook in de media is gepubliceerd. Ze is ongetwijfeld een van de meest inspirerende schrijvers van gedichten over o.a. hersenletsel en epilepsie.

Haar werk is te vinden op haar website Debbiemwilson.com.

Debbie Wilson werkte mee aan een reclamecampagne voor CBD
Debbie Wilson werkte mee aan een reclamecampagne voor CBD

Bron: Medicaljane.com

Rebecca Sewell uit Californië (VS) leed aan verschillende chronische ziekten, waaronder slapeloosheid, scoliose, diabetes, fibromyalgie, een angststoornis en “complex regionaal pijnsyndroom” (CRPS).

Dat laatste is een aandoening die gekenmerkt wordt door langdurige pijn en ontstekingen ten gevolge van een eerdere verwonding aan een arm of been.

Het ontstond toen Rebecca tien jaar oud was en een ander kind ongevraagd handboeien om haar enkel deed in de schoolbus voor een goocheltrucje. Ze begon hevige pijn te voelen nadat ze zichzelf had bevrijd, en later stelden artsen bij haar CRPS vast.

Dat werd zo ernstig dat ze jarenlang in het ziekenhuis moest verblijven en een hele rits aan farmaceutische medicijnen voorgeschreven kreeg. Ook moest ze regelmatig aan de morfine. De meeste van haar andere chronische aandoeningen ontwikkelde ze tijdens haar verblijf in het ziekenhuis.

Rebecca: “De pijn die je krijgt door CRPS wordt door deskundigen gerangschikt boven die van amputaties en bevallingen. Het is echt ernstig.”

Te vroeg gejuicht

Uiteindelijk mocht ze het ziekenhuis verlaten. Na een paar jaar verhuisde Rebecca naar New York, voor een baan. Ondanks dat ze nog regelmatig pijn had, viel ermee te leven. Totdat ze een blessure opliep aan datzelfde been. Dat zorgde onverwachts voor een enorme zwelling van haar voet.

Rebecca: “Mijn voet werd opeens gigantisch groot. Hij liep paars aan. Ik kon hem helemaal niet meer bewegen. Ik zag hem opzwellen, en wist dat de aandoening waarvoor ik zo lang in het ziekenhuis gelegen had, teruggekomen was.”

Ze moest stoppen met werken en had geen andere keus meer dan weer terug te keren naar haar ouderlijk huis, waar haar moeder haar kon verzorgen.

Rebecca: “Ik vond het verschrikkelijk. De meeste moeders met 29-jarige dochters gaan trouwerijen en de komst van kleinkinderen meemaken. De mijne moest mij begeleiden terwijl al mijn tanden getrokken moesten worden door de schade die de pijnpillen achtergelaten hadden.”

Joint uit wanhoop

Op een gegeven moment moest Rebecca een rollator gaan gebruiken om zich te verplaatsen, omdat de pijn van haar toestand zo intens was. De meeste medische behandelingen die ze nog onderging, waaronder een ruggenmergstimulatie en opnieuw morfinebehandelingen, haalden weinig uit.

Rebecca: “Er bleven steeds minder opties voor mij over. Ik begon al te kijken naar verzorgingstehuizen. Er moest iemand permanent voor mij gaan zorgen, want ik kon dat zelf gewoon niet meer.”

Van pure ellende probeerde Rebecca maar eens een joint te roken. Dat bleek haar boven verwachting goed te bevallen:

“Ik kon opeens stoppen met bepaalde medicijnen door die cannabis. En ik begon gewicht te verliezen, terwijl ik daarvóór juist zo veel was aangekomen.

Mijn lichaamsfuncties die in de laatste jaren teruggelopen waren, begonnen één voor één weer helemaal terug te keren. Inclusief mijn darmen. Ik kon opeens weer normaal naar de wc. Dat was zo verbazingwekkend!”

Na een tijdje verwijderden artsen op haar verzoek ook haar morfinepompje. Dat was een pijnlijk proces, maar gelukkig werd het makkelijker gemaakt door de ontspannende effecten van de medicinale cannabis.

Rebecca heeft haar pijn nu onder controle en heeft geen rollator of rolstoel meer nodig. Ze kon zelfs stoppen met alle 27 farmaceutische medicijnen die ze op een gegeven moment gebruikte.

De cannabis pakte alle symptomen aan die ze had van haar verschillende aandoeningen. Alleen van de zenuwpijn en de aanvallen als gevolg van de schade die de farmaceutica in haar lichaam aanrichtten, is ze nog niet af. Maar er valt mee te leven, zegt ze.

Liefde komt onverwachts

Nu haar leven zoveel beter geworden was, was er opeens ook weer ruimte voor de liefde. Ze liep hem toevallig tegen het lijf terwijl ze bij de gemeenteraad bezig was om medicinale cannabis gelegaliseerd te krijgen.

Rebecca: “Dat was zo interessant! Ik liep naar hem toe omdat ik iemand wilde ontlopen waar ik niet mee wilde praten. Dus ik zei tegen hem: ‘Hai, ik ben Rebecca!'”

Hij bleek David te heten, en hij was daar voor hetzelfde doel als zij, om te pleiten voor het wetsvoorstel dat cannabis legaal zou maken. Hij kweekte zelf cannabis op behoorlijk grote schaal.

Rebecca: “Hij heeft mijn leven gered, letterlijk zelfs. Want toen ik nog een keer een hele heftige aanval kreeg, waarbij ik stopte met ademen en blauw aanliep, was hij er om mij te hulp te schieten. Hij paste mond-op-mondbeademing toe en belde de ambulance. Anders had ik het waarschijnlijk niet overleefd.”

Rebecca is nu voorvechtster van medicinale cannabis en gebruikt haar eigen succesverhaal als voorbeeld om anderen te inspireren tijdens lezingen die ze geeft door het hele land.

“Zonder medicinale cannabis was ik niet geweest waar ik nu ben,” zegt ze. “Mijn lichaam was het echt aan het opgeven toen. Maar ze zeggen wel eens dat liefde ook helend werkt, dus David verdient ook krediet. Ik weet niet wat ik zou moeten zonder hem. Liefde en cannabis hebben mij gered!”

Bron: The Herbal Clinic, MD

Het gebruik van cannabis-extracten bij kinderziekten is de afgelopen jaren sterk gestegen. Ouders van kinderen met kanker, epilepsie of andere aandoeningen wenden zich vaak tot cannabis als een laatste kans. Voor velen hebben wietolie en andere medicinale cannabismiddelen de geruchten waargemaakt en opmerkelijke resultaten opgeleverd.

Hannah Eberhart’s persoonlijke reis met kinderkanker

Jessica Eberhart, inwoonster van de staat Iowa in de VS, zag voor het eerst dat er iets mis was toen haar 3-jarige dochtertje Hannah in oktober 2014 ziek werd. Ze had koorts, gezwollen lymfeklieren, pijnlijke gewrichten en mobiliteitsproblemen. Van oktober tot december onderging Hannah een aantal tests, zonder duidelijk resultaat.

In de tussentijd wilden artsen haar behandelen met medicijnen die mogelijk schadelijk konden zijn, hoewel ze de diagnose nog niet kenden. Jessica wilde liever nog even wachten.

Op 31 december 2014 volgde eindelijk de diagnose: Hannah had anaplastisch grootcellig lymfoom, oftewel kanker in het lymfestelsel. Jessica kwam direct in actie. Ze wist dat haar dochter weinig kans had om de 52 weken van voorgestelde chemotherapie te overleven, dus ging ze op zoek naar een alternatief.

Jessica: “Mij werd verteld door de artsen dat dit geen vorm van kanker was die ze vaak zien bij kinderen van Hannah’s leeftijd, en dat dit over het algemeen iets was dat ze vaker bij landarbeiders zagen, vooral in het middenwesten waar veel met bestrijdingsmiddelen gewerkt wordt.

Ik realiseerde me niet dat hun tip over landarbeiders me naar de oorzaak van Hannah’s kanker zou leiden. We woonden niet alleen in een klein stadje dat volledig werd omringd door maïsvelden, we hadden die hele zomer veel van een bepaalde herbicide – Roundup – gespoten om het gras op onze speeltuin te doden.

Hoe meer ik onderzoek deed, hoe meer ik me realiseerde hoe de blootstelling aan deze giftige stof zeker een sleutelrol kon spelen bij de diagnose van mijn dochter.”

Jessica zocht koortsachtig naar een oplossing en deed dag en nacht onderzoek naar mogelijke behandelingen. Ze vond uiteindelijk het verhaal van Rick Simpson toen ze online zocht, waardoor ze op het idee kwam om cannabis te gaan gebruiken als een directe, natuurlijke behandeling voor kanker. Verder onderzoek bevestigde de levensvatbaarheid van dit plan alleen maar.

Op 4 januari 2015 werd de kanker van Hannah vastgesteld op ‘stadium IV’, het ergste stadium. Het was uitgezaaid naar haar beenmerg, ruggengraat, delen van haar schedel en andere plaatsen. Er was ook een grote tumor in haar maag gevonden, waarvan men dacht dat het de oorspronkelijke bron van de kanker was.

Hannah kreeg een morfine-infuus tegen de pijn en moest de farmaceutische medicijnen Tylenol en Motrin gebruiken tegen de koorts.

Zelf studie doen

Jessica: “Ik wist dat chemotherapie giftig was. Hoe meer ik leerde over deze kankerverwekkende eigenschap van chemo, hoe meer ik wist dat ik dit niet voor Hannah wilde hebben.

Ik begon te lezen over de genezende eigenschappen van wietolie en raakte ervan overtuigd dat dat een onderdeel moest zijn van haar genezingsprotocol.

Het volgende was dieet. Ik leerde dat Roundup de meest voorkomende herbicide was die werd gebruikt op genetisch gemodificeerde gewassen (evenals sommige niet-GGO’s). Ik besloot dat ik met de voedingsdeskundige moest praten over hoe ik met Roundup besmet voedsel kon vermijden, waar ik op dat moment niets van afwist.

Toen het tijd werd om Hannah’s behandelplan te bespreken, had ik vertrouwen in mijn onderzoek en voelde ik me opgelucht dat ik zoveel informatie met wetenschappelijke gegevens had gevonden ter ondersteuning van onze plannen qua behandeling en dieetopties.”

In de dagen voorafgaand aan de diagnose was Jessica op zoek gegaan naar plaatsen waar Hannah een cannabisbehandeling zou kunnen ondergaan, waaronder Israël, Canada en de staten Alaska en Washington in de VS. Maar de keuze viel uiteindelijk op Colorado, de eerste staat die cannabis volledig gelegaliseerd had in Amerika.

De kanker bij Hannah was zo ver gevorderd en de pijn was zo hevig dat Hannah een medisch vliegtuig nodig had om haar van het ziekenhuis in Iowa naar Colorado over te brengen. Op 5 januari vlogen ze naar Denver, de hoofdstad van Colorado.

De behandeling met cannabisolie

Na aankomst in Denver begon Jessica samen met haar arts aan Hannah’s behandelplan te werken. Zowel Jessica als de oncoloog zochten naar manieren om chemotherapie volledig te vermijden, maar wetten verhinderden deze mogelijkheid helaas.

Er werd uiteindelijk dan maar gekozen voor een nieuw chemotherapieprotocol van slechts 16 weken in plaats van 52 weken. Dit protocol bestond uit zes cycli van 21 dagen, waarbij elke cyclus begon met 5 dagen chemotherapie en daarna 16 dagen vrij.

Hannah lag het grootste deel van haar eerste chemokuur in het ziekenhuis en kon geen cannabisolie gebruiken. Ze kreeg de olie op de dag dat ze uit het ziekenhuis kwam, wat meteen voordelen opleverde. Haar haar viel niet meer uit, ze begon beter te eten en had veel minder last van misselijkheid.

Op maandag 23 februari 2015 werd Hannah al in remissie verklaard. Artsen hadden wel wat verbetering verwacht, maar de volledige afwezigheid van kanker bij de controle, vooral van de oorspronkelijke tumor in de maag, werd toch wel buitengewoon genoemd.

Bovendien waren alle verpleegsters van Hannah en haar vier oncologen onder de indruk van het feit dat Hannah nauwelijks farmaceutische medicijnen nodig had.

Het behandelplan

Tijdens haar behandeling gebruikte Hannah wietolie van verschillende zorgverleners. De eerste was een combinatie van THC en CBD in een verhouding van 1:1. Volgens de producent bevatte de olie die Hannah gebruikte 13-14% THC en 11-12% CBD, wat ogenschijnlijk voldoende was om een ​​zeer positieve reactie op te wekken in haar lichaam.

Jessica kreeg daarna een tinctuur van een andere verstrekker toegediend met opnieuw een THC/CBD-verhouding van 1:1. Het vloeibare extract was gemakkelijk toe te dienen via de chocolademelk, dus Hannah leerde haar doses kennen als “chocolademelkmedicijn”.

Het was niet echt verrassend dat ze dat veel lekkerder vond dan de andere geneesmiddelen die ze gebruikt had. Ze nam tweemaal daags 0,5 ml op dagen zonder chemo en tweemaal daags 0,75 ml op chemodagen.

Hoewel cannabis-extracten buitengewoon krachtig kunnen zijn, is ook goede voeding belangrijk om het endocannabinoïdesysteem te ondersteunen.

Sinds het begin van de behandeling heeft Jessica Hannah een biologisch, GMO-vrij dieet gegeven, wat ongetwijfeld heeft bijgedragen aan de snelle, gunstige resultaten.

Na de chemo

Jessica: “Nadat de chemo eindelijk was afgelopen en helaas toch nog behoorlijk wat schade bij haar achtergelaten had, waaronder zenuwschade, leerde ik dat de oncologie hun patiënten geen enkele suggestie of protocollen biedt om de schade die door hun medicijnen is veroorzaakt, te herstellen.

Dus wilden we haar lichaam helpen nog verder te genezen met behulp van werkelijk functionele geneeskunde. Op dat moment leerde ik het belang van een gezonde omgeving en het verminderen van de giftige belasting, niet alleen om te genezen van chemoschade, maar ook om Hannah in remissie te houden.

Ik leerde dat er geen echte one-size-fits-all-benadering is voor gezondheid of genezing, omdat we allemaal biologisch uniek zijn in onze behoeften. Uiteindelijk heeft het hele gezin voordelen ondervonden van het samen doorvoeren van de veranderingen.

Er is ZO veel meer beschikbaar dan wat de allopathische oncologie te bieden heeft. Maar als mondige en geïnformeerde ouder moet je echt zelf de beste pleitbezorger van je kind zijn en zorg samenstellen die echt goed werkt. Kinderen bij wie kanker is vastgesteld hebben gewoon meer kans wanneer de ouders beter geïnformeerd zijn over de oorzaak, over toxische belasting en een preventieve levensstijl.”

Bron: Medical Jane, Epidemicanswers.org 

Met CBD op de huid glijdt de stress eruit -DEEL2

Ik had laatst last van een ‘Writersblock’.. Maar dat kwam, bij nader inzien, doordat ik m’n hoofd had gestoten! (nee niet aan die Writersblock ;)) En omdat ik de pijn heb bestreden met CBD olie, is er nu: MET CBD OP DE HUID, GLIJDT DE STRESS ERUIT -deel2 (zaten jullie natuurlijk allemaal met smart op te wachten ;))

Even alle gekheid op een stokje: ik had echt mn hoofd gestoten. Want ik ben niet alleen een ‘Mac Gyver’ een MS patiënte en een alchemist maar ben dus hoofdzakelijk een dom blondje..

We weten allemaal denk ik wel dat je de keukenkastjes dicht moet doen dus ik hoef me verder niet meer uit te wijden hierover. Ik had in ieder geval een grote buil op mn hoofd.

Goed, hoef ik als dom blondje niet bang te zijn voor een hersenschudding (kan tenslotte niets schudden wat ik niet heb) maar ik was behoorlijk ‘shaken up’. Dat kastje had net de goede plek geraakt en ik was er misselijk van, wat toch ook wel een teken is dat ik in ieder geval íets heb geschud..(ja ik heb m’n EHBO diploma ;))

Ik praat er luchtig over en eigenlijk heb ik er met niemand echt over gepraat want ach, lekker belangrijk. Shit happens, gaat wel over (en nog meer van die dooddoeners) Maar ik ben stiekem wel blij dat ik nog leef want het had zomaar eens m’n laatste kopstoot geweest kunnen zijn. Dus natuurlijk greep ik deze kans weer aan om mijn grote kameraad CANNABINOL weer eens in te schakelen om te bewijzen hoe goed die de pijn kan bestrijden.. Ik heb lang haar(wie niet tegenwoordig ;) dus u snapt dat ik er niet zo erg charmant uitzag nadat ik m’n hoofdhuid had in gesmeerd met CBD olie.

Maar tijdens zo’n lockdown hebben we allemaal andere prioriteiten gekregen. Ons uiterlijk is wel gezakt in die lijst dus niemand die het wat kan bommen tegenwoordig hoe we eruit zien,wat je ook goed terug kan zien in het straatbeeld..(nee ik ga hier niet verder op in ;p)

Want CBD heeft het weer geflikt!

Ga nu niet zeggen van, ja nou alle pijn zakt oeggm wel weg als je lang genoeg wacht..

De pijn was zo scherp en gemeen, ik had een permanente rimpel op m’n voorhoofd ervan gekregen. Het voelde alsof de pijn alleen maar erger werd en de plek gevoeliger.. Zulke dingen kun en moet je alleen bestrijden met rust en geduld maar ik had wel m’n telefoon gelijk bij me gepakt vanaf het moment van impact, voor het geval ik een hulplijn in moest schakelen. (Mijn mobiel gebruik ik amper, ik heb een prepaid voor noodgevallen.) dus dan voelt u toch een beetje hoe serieus de pijn voelde.

Nadat ik CBD olie erop had gesmeerd (later op de dag.. ik was gelijk op de bank neergeploft..) voelde ik echt, na een maar minuten, de pijn minder worden en kon tenminste weer TV kijken zonder dat ik troebel en dubbel zag (CBD samen met Netflix werkt perfect ;) En zonder dat ik afgeleid werd door de pijn.

Samen met een paar druppels THC olie onder de tong, die ervoor zorgt dat ik geen MS aanvallen erbij krijg, had ik een mooi medisch team voor me aan het werk.

Natuurlijk heeft het even een paar dagen geduurd voordat m’n hoofd weer de normale vorm had gekregen en ik weer op mn bezem kon stappen maar tegen de pijn en zwelling kan ik CBD weer een vaantje geven.

En wat ook mooi is meegenomen, CBD versterkt ook nog eens het haar en bevordert de haargroei!

Ik weet niet hoe het met u zit maar ook de haren van vrouwen worden met de jaren dunner

en vallen uit..Dus een keer een extra boost door m’n haren kon echt geen kwaad.

CBD olie bevat alle 21 aminozuren(zeggen ze, ik heb ze niet geteld), de bouwstenen van eiwitten. Haarlokken zijn gemaakt van eiwitten, dus voor zwak en gebroken haar werkt uiteraard CBD olie perfect!(experts bevelen ook vaak een eiwitbehandeling aan bij kapot haar)

Nu zeg ik natuurlijk niet dat de klap zó hard was dat ik daardoor kaal ben geworden maar mijn doucheputje zit ook steeds verstopt omdat ik ‘in de rui’ ben dus.. Of ik hierdoor ook weer een dikke bos haar van zal krijgen dat zal ik dan vermelden in deel3 ;)

Ik weet al wel dat mijn haar er zachter van is geworden en er meer van is gaan glimmen.. U snapt dat ik dit nog wel even erbij moest vermelden want zelf ben ik ook stiekem best wel verbaasd over de kracht van CBD.

Ik gebruik voornamelijk THC olie tegen mijn MS klachten en al wist ik wel, in theorie, wat CBD kan doen., had ik toch de kracht van CBD onderschat.

Komt ook omdat het NIET psycho -actief is, en je er dus niet zoveel van merkt als van wanneer je de THC olie neemt, is het voor ouwe Cannabis gebruikers als ik soms moeilijk te accepteren dat het toch ook echt wel iets doet met je lichaam.

Ik ben er achter gekomen dat ook CBD olie een super grote bijdrage kan hebben voor je

gezondheid en geluk, ondanks dat de CBD dan niet al mijn MS klachten eruit kan smeren, er zijn meerdere klachten dan MS klachten.

Cannabis olie werkt goed tegen grote en kleine klachten maar dus ook tegen domme klachten, zoals je kop stoten tegen het keukenkastje!

Hopelijk heeft het diep in m’n hoofd ingetrokken en maak ik die domme fout niet meer ;)

Tot zolang heb ik in ieder geval een goed medisch team in m’n medicijn kastje..

Zensemilla

#lockthestressdown

Zie ook deel 1