Een paar jaar geleden verliet Ryan Kohrig het Amerikaanse leger. Net als een kwart van de Amerikaanse veteranen lijdt hij nu aan PTSS. Na 25 jaar van militaire dienst als marinier en meerdere gevechtssituaties meegemaakt te hebben, was het moeilijk voor hem om weer in de gewone samenleving te integreren.

Dagelijkse taken waarvan hij wist dat hij ze gewoon zou moeten kunnen doen, werden een strijd. Plotselinge bewegingen of geluiden kunnen hem makkelijk laten schrikken en onrustig achterlaten.

“Mijn gehoor was zo versterkt dat elk plotseling geluid me van de wijs kon brengen, zelfs als het uit het appartement van mijn buurman kwam,” vertelde Ryan me. “Ik had het gevoel dat ik alles kon horen.”

Naarmate de frustratie van Ryan groeide, nam ook zijn angst toe. Overdag merkte hij dat hij angstig wachtte op wat hem de volgende keer kon doen opschrikken. Hij werd prikkelbaar en in zijn eigen woorden “moeilijk om mee om te gaan”.

‘s Nachts nam zijn angst de vorm aan van slapeloosheid. “Hij sliep meestal maar 3 uur of minder,” zegt zijn vrouw Lindsey. “In het begin maakte hij me wakker als hij wakker werd, om te praten. Eerst vond ik dat wel het schattig, maar toen het bijna standaard werd, stopte hij met me wakker te maken en ging hij gewoon naar de andere kamer. Ik denk dat hij doorhad dat ik wel mijn slaap nodig had.”

Farmaceutische medicijnen

In een poging om om te gaan met zijn PTSD, angst en slapeloosheid deed hij wat waarschijnlijk elke veteraan zou doen en zocht hij hulp bij de VA (Veterans Affairs, een overheidsorganisatie voor veteranen – MC).

Aanvankelijk schreef de VA Ryan slaappillen voor, wat op zich wel redelijk werkte voor het slapen, maar ‘s ochtends liet het hem suf en zelfs nog angstiger achter dan voorheen. Dus ging hij terug naar VA. Steeds opnieuw en opnieuw.

Elke keer andere medicijnen uitproberen en tot zijn verbazing ook steeds begeleid door verschillende doktoren. “Ik heb nooit dezelfde arts gehad, dus ik moest mijn verhaal telkens opnieuw vertellen als ik naar binnen ging.”

Ryan legt uit hoe ontmoedigend dit voor hem was. De ‘one size fits all’-benadering van de VA maakte het voor hem onmogelijk om ooit een zinvolle relatie met een arts te ontwikkelen, wat essentieel kan zijn voor mensen met een chronische aandoening.

Omdat hij ook geen huisarts had, was Ryan niet in staat om op de juiste manier met zijn gezondheid om te gaan en zijn kwaliteit van leven te verbeteren. Hij had hulp nodig die de VA niet kon bieden: medische hulp op maat.

De VA had besloten dat het behandelplan van Ryan zou bestaan ​​uit een cocktail van slaappillen en Adderall, een middel dat vooral voorgeschreven wordt bij ADHD en narcolepsie.

Het gevolg was het begin van een neerwaartse spiraal van Ryan. Hij had één pil nodig om naar bed te gaan en een andere om wakker te blijven. Door deze voorgeschreven cocktail begon Ryan te drinken. Meestal ‘s avonds laat in bars. Dit bracht hem ertoe om urenlang poolbiljart te spelen.

“Pool lijkt wel wat op vechten. Ik denk dat dat is wat ik er leuk aan vond. De precisie, de focus, het voelde allemaal vertrouwd aan en ik was er goed in.” Ryan raakte al snel geobsedeerd door het spelen van pool. In korte tijd ging hij van nonchalant drinken en poolen naar zwaar drinken en strijden om hoge inzetten. Op zijn hoogtepunt speelde hij competitie in 5 verschillende counties in 3 verschillende staten: Indiana, Illinois en Wisconsin.

“Ik kan me deze tijd in mijn leven niet echt goed herinneren. Ik dronk zo veel. Het is allemaal wazig geworden,” zegt hij nu. Zijn vrouw Lindsey vult aan: “Hij was gewoon depressief.”

Nieuwe wind

Ryan met zijn vrouw Lindsey
Ryan met zijn vrouw Lindsey

Beiden kijken op deze periode terug als een dieptepunt. Ze wisten dat het tijd was om Chicago te verlaten en eindelijk werk te gaan maken van een droom die ze al langere tijd hadden: verhuizen naar de Amerikaanse Maagdeneilanden.

Zo gezegd, zo gedaan. Ze waren nog maar een paar weken op het zuidelijkste en grootste eiland St. Croix toen Ryan een vreemdeling tegenkwam in de sportschool die zijn leven voorgoed zou veranderen.

“We begonnen te praten over mijn PTSS, angst en slapeloosheid en dat ik net hierheen was verhuisd. Hij zei iets over CBD en gaf me wat om te proberen. Ik had nog nooit cannabis gebruikt. Maar ik probeerde het, en ik was gewoon geschokt door de resultaten. Ik kon niet geloven dat zoiets kleins zo’n grote impact op me kon hebben. “

Na zijn eerste gebruik stopte Ryan direct met het innemen van al zijn medicijnen en begon hij zichzelf dagelijks een paar keer CBD-olie toe te dienen. Na een week was hij zeker van zijn zaak en besloot hij zijn vrouw te vertellen wat hij had besloten.

‘Ik was gewoon blij dat hij blij was,” zeg Lindsey. “Ik heb er nooit iets negatiefs over gedacht.”

Ryans opwinding over CBD veranderde al snel in nieuwsgierigheid. Hij begon zich af te vragen wat hij precies innam en waar hij de schoonste en veiligste olie kon vinden. Hij begon uitgebreid online onderzoek te doen naar schone en veilige CBD-producten en certificeringen.

Tegenwerking van boven

De gemeenschap die het meest terughoudend was om de remedie van Ryan te accepteren, was echter degene die voor hem het belangrijkst was en nog steeds is: het leger.

Terwijl de beschikbaarheid van medicinale cannabis in Amerika blijft groeien, blijven veel traditionele anti-cannabisinstellingen, zoals de staat, de plant aan de kaak stellen. In juni 2020 kondigde het ministerie van Defensie aan dat Amerikaanse troepen kunnen worden gestraft voor het gebruik van een product dat hennep of cannabidiol (CBD) bevat.

Gelukkig voor Ryan en andere militaire mannen en vrouwen stuitte dit op grote weerstand. Het bevel van de DOD om alle Amerikaanse troepen te verbieden CBD te gebruiken, was slechts een maand van kracht. Eind juli 2020 keurde het Congres de toelating van CBD-producten goed voor alle leden van de militaire dienst. En zo werd het Ryan officieel toegestaan om ​​zijn militaire netwerk te gebruiken om hen de producten en hulp te bieden die ze nodig hadden.

Zijn voorgevoel, zegt hij, wordt beantwoord. Hij ontvangt nu wekelijks e-mails, telefoontjes, Facebook- en Instagram-DM’s van zowel actieve als gepensioneerde militairen die zijn verhaal willen horen en hun eigen verhaal willen vertellen. Maar die bovenal ook CBD willen proberen.

Ryan: “Ik heb alles te danken aan het leger, inclusief het succes van mijn eigen cannabisbedrijf dat ik opgezet heb.”

Het levensdoel van Ryan in deze wereld is nu geworden om degenen te helpen die niet in staat zijn om zichzelf te helpen. Je zou dus kunnen zeggen dat Ryan zelf voor velen ook een remedie is geworden.

Bron: Medicalmarijuana411.com

De mooiste verhalen over medicinale cannabis zijn natuurlijk de verhalen waarbij de patiënt helemaal van zijn klacht(en) afkomt en weer volledig herstelt dankzij dat geneeskrachtige plantje. Maar zo gaat het lang niet altijd. Vaak kan de wietolie met THC hooguit levensverlengend werken of bijvoorbeeld de misselijkheid tegengaan wanneer een kankerpatiënt ervoor kiest om een chemokuur […]

Autisme is een neurologische aandoening die de informatieverwerking in de hersenen beïnvloedt. Het wordt vaak gekenmerkt door verminderde sociale interactie en communicatie, evenals “stereotiep” gedrag.

Geschat wordt dat bij 1 op de 88 kinderen autisme wordt vastgesteld. Bij jongens komt het vaker voor dan bij meisjes: zo’n 1 op de 54 jongens wordt gediagnosticeerd met autisme. Ondanks dat het vaak voorkomt, is er nog relatief weinig bekend over autisme en hoe het het best kan worden behandeld.

Omdat coventionele medicijnen vaak niet het gewenste effect hebben, wenden steeds meer ouders met autistische kinderen zich tot medicinale cannabis. Vaak met verrassend veel succes.

Dit is het verhaal van de Amerikaanse moeder Mieko Hester-Perez. Haar zoontje Joey werd toen hij 16 maanden oud was gediagnosticeerd met een ernstige vorm van autisme.

Joey kwam 15 pond aan door de cannabis

Tijdens een interview vertelt Mieko dat het een moeilijke weg geweest is sinds Joey’s diagnose. “Het was een hoop vallen en opstaan. Maar je probeert je er gewoon zo goed mogelijk doorheen te slaan,” zegt ze.

“Nadat ik Joey medicinale cannabis begon toe te dienen via de brownies die ik voor hem maakte, kwam hij in de loop van een paar maanden 15 pond aan en begon hij al snel oogcontact te maken.”

Joey kreeg op dat moment maar liefst 13 farmaceutische medicijnen voorgeschreven. Op twee na waren ze allemaal experimenteel. Na jarenlange blootstelling aan deze medicijnen woog Joey in 2009 – toen 10 jaar – nog geen 21 kilo meer. Er werd ondervoeding en anorexia bij hem vastgesteld. “Ze waren echt bezig om hem te vermoorden,” zegt Mieko.

Mieko voegt eraan toe dat Joey op dat moment zelfbeschadigend gedrag vertoonde en een gevaar was voor de mensen om hem heen.

Eindelijk oogcontact

Na wat eigen onderzoek en overleg met experts op het gebied van medicinale cannabis, besloot Mieko te kijken of Joey daar misschien baat bij zou kunnen hebben. Ze bakte een paar batches glutenvrije, met cannabis gevulde eetwaren voor hem en zag al binnen een paar uur dat Joey zich begon te ontspannen. De weken erna volgde er een opmerkelijke verbetering in zijn conditie.

Joey kwam in de loop van een paar maanden 15 pond aan en begon al snel op een veel consistentere basis oogcontact te maken. Mieko merkte ook op dat de medicinale cannabis Joey’s eetlust stimuleerde, waardoor hij weer voedingsstoffen tot zich nam die hij in 8 jaar niet had gekregen. Hierdoor begon hij stevig te groeien.

Mieko gelooft dat cannabis het leven van haar zoon heeft gered.

Mieko’s positieve ervaring met cannabis bracht haar ertoe om de media aan te schrijven met haar verhaal, en zo werd ze door de bekende Amerikaanse presentatrice Diane Sawyer geïnterviewd voor de ontbijtshow “Good Morning America”:

Mieko lanceerde haar website “Unconventional Foundation for Autism” op dezelfde dag dat haar interview werd uitgezonden. Volgens Mieko is het een informatieve website die bedoeld is om “het bewustzijn en de steun te vergroten voor gezinnen die lijden onder deze mysterieuze en onbegrepen aandoening die bekend staat als autisme.”

Onderzoek voordelen THC olie bij autisme

Ze streeft ernaar om ook geld in te zamelen voor medisch onderzoek en klinische proeven, terwijl ze zelf functionele ondersteuning biedt aan gezinnen in nood. Ze heeft daarvoor een netwerk van professionals opgebouwd. De kennis die ze opdoen via de families die meewerken met het onderzoek, helpen Mieko en haar collega’s bij het bepalen van de beste manier van behandelen voor elk individueel geval van autisme.

Volgens Mieko helpt de medicinale cannabis Joey bij zijn oogcoördinatie en angst, naast andere symptomen. En wat nog belangrijker is, het lijkt erop dat het zijn persoonlijkheid naar voren heeft gebracht.

Volgens Mieko beveelt ze alleen maar biologische cannabis aan voor kinderen, ongeacht de soort. Ze heeft ervaren dat dat zachter is voor hun spijsverteringsstelsel en de rest van hun lichaam.

Mieko zegt dat ze nooit had kunnen vermoeden hoeveel erkenning ze heeft gekregen sinds haar interview met Diane Sawyer. Ze heeft niet alleen talloze gezinnen geholpen bij het vinden van de juiste behandeling voor hun kind, maar het verhaal van haar en Joey lijkt ook iets van een sprankje hoop te bieden voor een groter publiek.

Haar stichting werd overspoeld met e-mails afkomstig van zoekende families, maar ook uit de medische hoek. En ze ontvangt regelmatig telefoontjes van zorgverleners die gezinnen vertegenwoordigen die “alle andere opties hebben uitgeput”. Ze vragen haar om hulp, en beschouwen haar zelfs als een cannabisexpert. Maar dan zegt Mieko altijd dat ze dat niet is.

Kleine overwinningen

Tegenwoordig is Mieko naast haar vaste werk van drie dagen in de week nog steeds te vinden op verschillende evenementen en soms in televisieshows. Het verhaal van haar gezin was bijvoorbeeld te zien op Telemundo en Univision, evenals op een Colombiaans nieuwsnetwerk dat door ongeveer 8.000.000 Latijns-Amerikaanse huishoudens ontvangen wordt.

Ook na haar media-optreden heeft Joey zijn positieve ontwikkeling doorgezet, volgens Mieko. Over het algemeen noemt ze Joey een gelukkig, gezond kind.

“Hij is waarschijnlijk de enige pleitbezorger voor medicinale cannabis die er nog nooit een woord over heeft gezegd,” zegt ze.

Ze vertelt dat het behalen van kleine overwinningen meer lijken te betekenen bij het opvoeden van een kind met speciale behoeften.

“We verwachten niet zoveel, maar als hij je dan opeens een high five kan geven…dat is speciaal,” besluit ze.

Bron: Medicaljane.com