THC-olie verlicht Prikkelbare Darm Syndroom-klachten

Door Shanna Pettens

Iedereen heeft wel eens ervaren hoe vervelend het is als je darmen van slag zijn. In de meeste gevallen is de boosdoener een bacterie of een virus en zijn de klachten van voorbijgaande aard, maar bij sommige patiënten houden ze veel langer aan. Wanneer iemand gedurende minstens twaalf weken buikklachten en ontlastingsproblemen (bijvoorbeeld verstopping of diarree) heeft, worden de ongemakken mogelijk veroorzaakt door een Prikkelbare Darm Syndroom (PDS). 

PDS is een verstoring van de functie van het maag-darmkanaal waarbij de dikke darm te veel of net te weinig bewegingen maakt. Hierdoor kan diarree of verstopping ontstaan. De aandoening valt onder de noemer ‘functionele buikklachten’, wat betekent dat de werking van de darmen verstoord is.

Naast pijn op wisselende plaatsen in de buik en problemen met de stoelgang, behoren gasvorming, een opgezette buik en vermoeidheid tot de meest gehoorde klachten. 

PDS is een veelvoorkomende aandoening. Minstens 10% van de Nederlandse bevolking zou eraan lijden. Vermoedelijk is dit een onderschatting van de werkelijke cijfers, want uit wereldwijd onderzoek blijkt dat circa 20% van de bevolking PDS-klachten zou kunnen hebben. De ziekte komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen. Maar liefst 75% van de patiënten zijn vrouwen. De ziekte kan zowel bij volwassenen als bij kinderen voorkomen.

De precieze oorzaak van PDS is onbekend, maar er zijn aanwijzingen dat de ziekte samenhangt met onder meer voedselallergieën of –intoleranties, stress, een verstoorde darmflora en een hormonale disbalans. Mogelijk speelt erfelijkheid eveneens een rol.  

Omdat er geen test bestaat die kan aantonen of iemand wel of niet aan PDS lijdt, wordt de diagnose gesteld op basis van de door de patiënt gerapporteerde klachten in combinatie met enkele onderzoeken (bloedafname, stoelgangsstaal of indien nodig een endoscopie) om andere ziektes uit te sluiten.

Verstoorde signalen

Bij ruim 60% van de patiënten met PDS zijn de zenuwen in de darmwand extra gevoelig. De ziekte wordt steeds vaker als een verstoring in de hersen-darm-as gezien, waarbij de darmen verstoorde signalen aan de hersenen doorgeven en vice versa. 

We weten intussen dat de reactie van onze hersenen op pijnprikkels samenhangt met ons endocannabinoïde systeem (ECS) en dat de cannabinoïde receptoren zich op verschillende plaatsen in ons lichaam bevinden, waaronder ook de darmen. Opkomende theorieën koppelen aandoeningen zoals PDS dan ook steeds vaker aan verstoringen van dit regulerende systeem.

Pijnstillend en stress verlagend

PDS is een chronische aandoening. Tot op heden is er geen remedie die de ziekte definitief kan genezen. De behandeling richt zich dan ook voornamelijk op het verlichten van de symptomen. Artsen raden hun patiënten meestal aan om hun levensstijl aan te passen en stress zoveel mogelijk te vermijden. Vooral dat laatste blijkt in praktijk geen eenvoudige opgave.  

THC, de belangrijkste psychotrope stof uit de cannabisplant, staat bekend om zijn stress verlagende werking. Bovendien zorgt de cannabinoïde ervoor dat onze zenuwen minder pijnsignalen aan de hersenen doorgeven. PDS-patiënten met overgevoelige zenuwen in de darmwand zouden daarom veel baat bij een behandeling met THC-olie kunnen hebben.

Herstelde balans

Tot slot kan THC het onevenwicht in het ECS herstellen. Het molecuul hecht zich aan de belangrijke cannabinoïde receptoren CB1 en CB2 en kan op die manier de darmbeweging reguleren die de klachten veroorzaakt. Wanneer de dikke darm zijn gezonde ritme heeft teruggevonden, zullen klachten zoals diarree, obstipatie en gasvorming vaak vanzelf verdwijnen. 

Door Shanna Pettens

Is cannabis legaal? Het antwoord op deze schijnbaar eenvoudige vraag is tamelijk ingewikkeld en genuanceerd. Ten eerste verschilt de wetgeving van land tot land. Iets wat in Nederland toegelaten is, kan in een buurland strafbaar zijn. Ook op nationaal niveau kan er onduidelijkheid bestaan omtrent de regelgeving rond het gebruik, het bezit en de verkoop van cannabis.

De Nederlandse drugswetgeving is gebaseerd op de Opiumwet van 1928 die stelt dat het bezit van alle soorten drugs, waaronder ook cannabis, verboden is. Anderzijds stelt diezelfde wet ook dat bepaalde etablissementen waar cannabisgebruik plaatsvindt – de zogenaamde coffeeshops – wel getolereerd worden door de plaatselijke autoriteiten, mits ze zich aan strenge regels houden. 

In buurland België wordt cannabis nog steeds als een illegale drug beschouwd. Dit houdt in dat er aan cannabisbezit en/of -gebruik een straf kan vasthangen, zowel voor minderjarigen als voor meerderjarigen. Anderzijds vond er bij de laatste aanpassing van de drugswet in 2003 wel een decriminalisering plaats, wat in praktijk betekent dat cannabisgebruik en -bezit door volwassenen de laagste vervolgingsprioriteit krijgt. De regelgeving is met andere woorden een typisch voorbeeld van een ‘compromis à la belge’.

Verbod leidt niet tot daling in gebruik

De situatie in België toont aan dat een verbod niet noodzakelijk tot een daling in gebruik leidt. Uit cijfers van Sciensano is namelijk gebleken dat het aantal 15- tot 64-jarigen dat ooit cannabis gebruikte tussen 2001 en 2018 verdubbeld is van één op de tien naar één op de vijf. Bovendien zegt 8% van de 15- tot 34-jarigen (bijna) dagelijks cannabis te gebruiken.     

Bron: Microsoft Word – ID_rapport2_HIS2018_NL_v3 (sciensano.be)

Risico’s van ongebreidelde handel

Omdat er in België geen coffeeshops zijn, kopen de meeste gebruikers hun voorraad bij een plaatselijke dealer. Op die manier is er geen sprake van (kwaliteits)controle. Men weet bijvoorbeeld niet hoe sterk de cannabis is. 

De laatste tien jaar worden er wel bepaalde tendensen opgemerkt: zo stellen we onder meer vast dat het THC-gehalte aanzienlijk gestegen is, waardoor de cannabis die nu in omloop is niet meer te vergelijken valt met de cannabis van pakweg twintig jaar geleden. 

Daarnaast zien we dat plantaardige wiet soms versneden wordt met synthetische cannabinoïden, wat het effect nog onvoorspelbaarder maakt. Want hoewel er aan plantaardige cannabinoïden veel gezondheidsvoordelen verbonden zijn, kunnen  stoffen van synthetische oorsprong, al dan niet in een te hoge dosering, risico’s inhouden. Personen met een bepaalde gevoeligheid kunnen last krijgen van paranoia of zelfs in een psychose belanden. 

Tot slot sluit ongecontroleerde handel de verkoop aan minderjarigen niet uit. 

Voordelen van legalisering

Tegenstanders opperen vaak dat legalisering en regulering gelijk staan aan de risico’s minimaliseren en zelfs cannabisgebruik promoten. Experts geven toe dat het tot een tijdelijke toename van het gebruik zou kunnen leiden, maar dat dat niet persé het geval hoeft te zijn. Overigens blijkt uit cijfers dat het cannabisgebruik de afgelopen jaren ook gestegen is in landen waar het nog steeds illegaal is. Kijk maar naar België. 

Bovendien weegt een mogelijke stijging in gebruik volgens deze experts niet op tegen de voordelen van legalisering en regulering. Het verkleint de risico’s, omdat de kwaliteit gecontroleerd kan worden en gebruikers gerichter geïnformeerd kunnen worden. Door voorlichting in de middelbare scholen te geven, kan je jongeren bijvoorbeeld waarschuwen om cannabis niet te combineren met alcohol.  

Gereguleerd aanbod

Legalisering vraagt om een gereguleerd aanbod. Over de manier waarop dit gerealiseerd kan worden, liggen er in België al een aantal ideeën op tafel. Mogelijk wordt cannabis in de (nabije) toekomst op voorschrift verkrijgbaar bij de apotheek of je kan je bevoorraden bij een gereguleerde overheidswinkel of een vzw die een vergunning heeft om wiet te verkopen (een gelijkaardig systeem als de Nederlandse coffeeshops).   

Voor welke optie er ook gekozen wordt, de kans dat België cannabisgebruik en -bezit in de komende jaren legaliseert is naar mijn gevoel groot. In het aangrenzende Groothertogdom Luxemburg is het trouwens al bijna zover: vanaf 2023 wordt de productie, de verkoop en het gebruik van cannabis gelegaliseerd. Dit zou een primeur binnen de EU zijn. 

Cannabisgeschiedenis: Jezus’ heilige zalfolie bevatte cannabis

Door Shanna Pettens

Jezus Christus stond bekend om de talrijke mirakels die hij tijdens zijn publieke leven verrichtte. Van water in wijn veranderen tot over water lopen, maar ook exorcismes en verschillende tot voor kort onverklaarbare genezingen. Zo is er in het Nieuwe Testament onder andere sprake van een blinde die opnieuw kon zien nadat Jezus hem met zijn heilige olie gezalfd had.

Auteur, journalist en cannabishistoricus David Bienenstock meent te weten wat de olie van Jezus letterlijk tot een ‘wondermiddel’ maakte. In een interview met Daily Star Online verklaarde hij waarom hij gelooft dat de heilige olie… cannabis bevatte. 

Het interview vind je via onderstaande link:

Heilige rook: Jezus gebruikte cannabisolie om ‘wonderen’ te verrichten – Daily Star

Hoewel Bienenstocks theorie heel wat stof deed opwaaien, is hij vanuit historisch perspectief behoorlijk plausibel. Bij verschillende beschavingen was het gebruik van cannabis voor medicinale en religieuze doeleinden immers al van voor onze jaartelling ingeburgerd. 

In de periode waarin Jezus geleefd zou hebben was het geurige kruid niet alleen bekend in het Verre Oosten, maar ook in het Oude Griekenland en het nabijgelegen Egypte. De kans is dus reëel dat er ook in de regio van het huidige Israël en Palestina cannabis gekweekt werd. 

Vertaalfout

De heilige olie die Jezus gebruikte kende een lange geschiedenis. Ze werd voor het eerst vermeld in het boek Exodus. Jahweh gaf Mozes, de profeet die zijn volk vanuit Egypte naar het Beloofde Land leidde, de opdracht om een zalfolie te bereiden. Alle personen en voorwerpen die hij met deze olie zalfde, zouden heilig worden.

Het recept van de zalfolie is terug te vinden in Exodus 30:22-26. Naast mirre, kaneel en olijfolie bevatte het een ingrediënt dat in het Hebreeuws ‘kaneh-bosem’ heette. Lange tijd werd gedacht dat het om zoet riet ging of om kalmoes, een geneeskrachtige plant die onder meer in Egypte en het Oude Griekenland gebruikt werd om spijsverteringklachten te verlichten. 

Sula Benet, een van origine Poolse antropologe, was de eerste die bedenkingen uitte bij die vertaling. Door vergelijkbare woorden in verwante talen te bestuderen ontdekte ze dat ‘kaneh-bosem’ niet naar kalmoes, maar naar hennep verwees. 

Verklaring voor ‘mirakels’

Aan het begin van onze jaartelling was de medische kennis niet zo uitgebreid als de dag van vandaag. Daardoor kregen fenomenen waarvoor nog geen wetenschappelijke verklaring bestond al snel een religieuze interpretatie. Als we sommige passages over Jezus’ behandeling van zieken vergelijken met moderne verslagen over cannabisolie stellen we echter opvallende overeenkomsten vast.

Zo schreef Marcus in zijn evangelie dat de Messias en zijn leerlingen ‘vele duivels uitdreven en vele zieken zalfden met olie, waardoor ze genazen (Marcus 6:13)’. Waarschijnlijk ging het in werkelijkheid niet om bezetenheid, maar om epilepsieaanvallen. 

Intussen weten we dat zowel CBD- als THC-olie anti-epileptische eigenschappen bezitten en dat beide oliën in combinatie gebruikt kunnen worden om zware vormen van epilepsie te behandelen.  

Hetzelfde geldt voor de blinden die na Jezus’ zalving weer konden zien. Vermoedelijk leden deze mensen aan glaucoom, een aandoening die veroorzaakt wordt door een te hoge oogdruk en onbehandeld tot zenuwschade, zichtverlies en uiteindelijk tot blindheid kan leiden. 

Uit onderzoek blijkt dat THC-olie de oogdruk verlaagt en de doorbloeding verbetert, waardoor het risico op schade ten gevolge van deze oogziekte aanzienlijk vermindert.

Aangezien de zalfolie volgens het Bijbelse recept een tamelijk grote hoeveelheid cannabis bevatte, veronderstelt Bienenstock dat de medicinale verbindingen van de plant krachtig genoeg waren om minstens een deel van de genezingswonderen te verklaren die aan Jezus worden toegeschreven.

Openheid voor evoluerende interpretaties van het evangelie

Bienenstocks theorieën zijn nogal controversieel en kunnen bij sommige christenen die geen cannabis gebruiken in het verkeerde keelgat schieten. Aangezien iedereen met de juiste kennis gebruik kan maken van de geneeskrachtige eigenschappen van cannabis, kan het immers lijken alsof hij de wonderen die Jezus verrichtte bagatelliseert.

De verklaringen van de auteur doen echter geen afbreuk aan het feit dat Hij aandoeningen genas waarvoor destijds nog geen behandeling bestond. 

Aan het einde van het interview zei de cannabishistoricus dan ook dat hij het belangrijk vindt dat gelovigen openstaan voor evoluerende interpretaties van het evangelie. Naar eigen zeggen beseft hij dat er een enorm debat woedt over de geneeskrachtige eigenschappen van de cannabisplant en hij hoopt dat de acceptatie van zijn bevindingen kan helpen om het medicinale gebruik van cannabis te bevorderen.