Vrijwel iedereen kent gelukkige en minder gelukkige periodes in zijn of haar leven. In de meeste gevallen hebben deze veranderingen in de gemoedstoestand een duidelijke oorzaak. Door een ontslag of het verlies van een dierbare kunnen we bijvoorbeeld een donkere periode doormaken, terwijl we juist op wolkjes lopen als we verliefd zijn of een fijne nieuwe baan hebben.

Zo’n 2,5% van de bevolking vervalt echter zonder reden van het ene uiterste in het andere qua stemming. Soms denken deze personen dat ze de hele wereld aankunnen, terwijl ze zich op andere momenten juist heel somber en lusteloos voelen. Wanneer geen fysieke oorzaak gevonden wordt voor deze stemmingswisselingen, kan er sprake zijn van een bipolaire stoornis.

Een bipolaire of manisch-depressieve stoornis is een ernstige psychiatrische aandoening waarbij de stemming van de patiënt wisselt tussen twee uitersten, namelijk zware depressie en (hypo)manie. De term ‘bipolair’ verwijst dus naar de extremen, of polen, die elkaar afwisselen. Daarnaast kan de patiënt ook ‘normale’ periodes hebben waarin zijn of haar stemming stabiel is. 

Om als bipolair gediagnosticeerd te worden moet je minstens één episode van (hypo)manie beleefd hebben in combinatie met een depressieve periode. Bij vier of meer ziekte-episodes per jaar is er sprake van ‘rapid cycling’ oftewel snelle wisseling. 

Bipolaire stoornissen komen in alle lagen van de bevolking voor. De symptomen komen meestal tot uiting tussen het 25ste en het 50ste levensjaar. Naar schatting treft de aandoening evenveel mannen als vrouwen, maar de manier waarop ze zich manifesteert lijkt wel te verschillen tussen beide geslachten. Bij vrouwen is het depressieve aspect meestal dominant, terwijl mannen juist meer manische episodes lijken te ervaren. 

Twee uitersten

Manie en hypomanie

Een manie is een periode van minimaal één week waarin tenminste drie van de onderstaande kenmerken voorkomen:

  • Veel energie
  • Minder behoefte aan slaap
  • Moeite met concentreren
  • Grootheidswaanzin
  • Overdreven positief zelfbeeld
  • Prikkelbaarheid
  • Moeite met concentreren
  • Chaotische gedachten
  • Toename van risicogedrag 

Aangezien een manie gepaard kan gaan met roekeloos gedrag, kunnen patiënten tijdelijk opgenomen worden. Een bipolaire stoornis waarbij periodes van depressie en manie elkaar afwisselen wordt een ‘bipolaire stoornis type 1’ genoemd.

Hypomanie is een minder ernstige vorm van manie. Een dergelijke episode duurt gewoonlijk korter dan een ‘echte’ manie – een hypomanie kan al na één dag voorbij zijn – en de symptomen zijn minder extreem. Een bipolaire stoornis die gepaard gaat met periodes van depressie en hypomanie wordt een ‘bipolaire stoornis type 2’ genoemd.

Bipolaire depressie

Een bipolaire depressie – dit is een depressieve episode die voorkomt in combinatie met minstens één vlaag van (hypo)manie – duurt minstens twee weken en wordt gekenmerkt door minstens vijf van de volgende symptomen: 

  • Veranderingen in slaappatroon
  • Vermoeidheid
  • Rusteloosheid
  • Veranderingen in eetpatroon
  • Neerslachtigheid
  • Concentratiestoornissen
  • Besluiteloosheid
  • Negatief zelfbeeld
  • Weinig plezier beleven aan activiteiten die gewoonlijk als prettig ervaren worden
  • Zelfmoordgedachten

Risicofactoren

In principe kan iedereen een bipolaire stoornis krijgen, maar sommige mensen lopen meer risico dan andere. Erfelijkheid schijnt een belangrijke rol te spelen. Zo zouden kinderen van bipolaire ouders 10 tot 50% kans hebben om in de loop van hun leven een bipolaire stoornis te ontwikkelen. Bij de algemene bevolking bedraagt dit risico ongeveer één op vijfentwintig.

Je genen heb je helaas niet in de hand, maar je levensstijl gelukkig wel. Gezonde slaap- en eetgewoonten hebben niet alleen een positieve invloed op de lichamelijke, maar ook op de geestelijke gezondheid. Daarnaast wordt aangeraden om stress zoveel mogelijk te vermijden, aangezien dit vaak een impact heeft op het slaappatroon en een ongezonde levensstijl in de hand werkt. Mensen die onder grote druk staan zijn immers eerder geneigd om naar ‘troostvoedsel’, alcohol of drugs te grijpen.

Nadelen van psychofarmaca

De behandeling van bipolaire stoornissen is gericht op het verlichten van de symptomen, want de aandoening zelf is niet te genezen. In de meeste gevallen schrijven de behandelende artsen psychofarmaca voor om stabiliteit te bereiken en te behouden, al dan niet in combinatie met psycho- of gedragstherapie. 

Aan het gebruik van psychofarmaca zijn echter nadelen verbonden: bij sommige patiënten kunnen de voorgeschreven geneesmiddelen de symptomen niet of onvoldoende controleren, er kunnen ongewenste neveneffecten optreden en in vele gevallen moet de medicatie voor een lange periode – zo niet levenslang – ingenomen worden, omdat het risico op herval aanwezig blijft.

Medicinale cannabis als natuurlijk alternatief

Uit anekdotische rapporten blijkt dat cannabisgebruik relatief vaak voorkomt bij patiënten met een bipolaire stoornis. Op basis daarvan vermoedden sommige onderzoekers aanvankelijk dat er een verband bestond tussen cannabis en het ontstaan van de aandoening, maar dat bleek onjuist. In tegendeel zelfs, patiënten met een bipolaire stoornis die cannabis gebruiken geven aan dat ze juist een positieve invloed op de symptomen ondervinden.

In 2017 onderzocht een Brits onderzoeksteam onder leiding van professor C.H. Ashton de invloed van cannabis op de symptomen van een bipolaire stoornis. Hieruit bleek dat medicinale cannabis zowel de symptomen van depressie als van manie kan verlichten. Zowel THC als CBD werken ontspannend en kunnen depressieve gevoelens en angstigheid verminderen. Bovendien zijn er aanwijzingen dat beide cannabinoïden eveneens antipsychotische effecten uitoefenen. 

Bron: Cannabinoïden bij bipolaire affectieve stoornis: een overzicht en bespreking van hun therapeutisch potentieel – PubMed (nih.gov)

Dit is goed nieuws voor patiënten met een bipolaire stoornis bij wie psychofarmaca niet het gewenste effect hebben of die veel bijwerkingen ondervinden. Voor hen kan medicinale cannabis of wietolie soelaas bieden. 

Tekst: Shanna Pettens

Door Shanna Pettens

Herhaaldelijk handen wassen, dwangmatig voorwerpen sorteren of tellen, telkens opnieuw controleren of de deur op slot zit,… zijn voorbeelden van obsessief-compulsief gedrag. Naar schatting 1 tot 3% van de Nederlanders ervaart een onweerstaanbare drang om bepaalde handelingen uit te voeren. Wanneer deze personen hun ‘rituelen’ om één of andere reden niet kunnen volbrengen, veroorzaakt dit angst en spanning.

Een obsessieve-compulsieve stoornis – ook wel dwangneurose, obsessieve compulsive disorder of kortweg OCD genoemd – wordt gekenmerkt door terugkerende, ongewenste gedachten (obsessies) en herhaalde, dwangmatige handelingen (compulsies). In veel gevallen beseft de patiënt dat zijn of haar gedrag niet werkelijk nodig is, maar desondanks veroorzaakt het idee om ermee te stoppen een gevoel van controleverlies en paniek. 

OCD komt meestal tot uiting tijdens de jonge volwassenheid. Meestal zijn de symptomen in eerste instantie vrij onschuldig, maar naarmate de patiënt ouder wordt en in tijden van stress verergeren ze vaak. De aandoening kan het dagelijkse leven van de persoon die eraan lijdt ernstig verstoren: ten eerste kan het uitvoeren van de dwangmatige handelingen erg tijdrovend zijn en ten tweede kan de stoornis een negatieve impact hebben op relaties, werk of studie.  

Het stellen van de diagnose OCD vereist de nodige expertise, aangezien obsessieve gedachten bij heel wat psychiatrische stoornissen voorkomen. Bovendien kan oncontroleerbaar gedrag eveneens een kenmerk zijn van een andere aandoening, zoals het syndroom van Gilles de la Tourette. Tot slot gaat een obsessieve-compulsieve stoornis vaak gepaard met andere psychische problemen zoals depressie, eetstoornissen en angststoornissen.

Om te bepalen of er sprake is van een dwangneurose stelt de arts vragen aan de patiënt. In sommige gevallen wordt er ook een lichamelijk onderzoek of een bloedproef uitgevoerd om een fysieke oorzaak of drugs- of geneesmiddelenmisbruik uit te sluiten. De ernst van de ziekte wordt gewoonlijk gemeten op een numerieke schaal die de impact van de gedachten en de handelingen op het dagelijkse leven meet. 

Een obsessief-compulsieve stoornis is moeilijk te behandelen en blijft meestal levenslang bestaan. Psychologische begeleiding en cognitieve gedragstherapie kunnen ondersteuning bieden om bepaalde reacties op angst te leren veranderen. In veel gevallen wordt er bijkomend antidepressiva voorgeschreven. Deze medicatie kan de symptomen verlichten, maar heeft vaak ongewenste nevenwerkingen. Bovendien is er een aanzienlijke kans op herval wanneer de toediening stopgezet wordt. 

Positief effect van CBD en THC bij ratten

Verschillende onderzoeken hebben aangetoond dat zowel CBD als THC een positieve invloed hebben op de symptomen van OCD. Een onderzoeksteam van de University of Sao Paulo School of Medicine testte het effect van CBD op ratten. In dezelfde periode vond er een andere studie plaats waarbij de proefdieren THC toegediend kregen. De onderzoekers stelden vast dat beide cannabinoïden een remmende werking op OCD-symptomen hadden. 

De Braziliaanse onderzoekers onder leiding van Dr. Francisco Guimarães voerden een test uit waarbij de ratten eerst een stof toegediend kregen om paniekaanvallen op te wekken. Vervolgens gaven de onderzoekers de dieren knikkers die ze onmiddellijk begonnen te begraven. Een handeling die bij deze knaagdieren als een uiting van obsessief gedrag beschouwd wordt. 

Daarna kregen de ratten CBD toegediend om te kijken of dit gedrag zou afnemen. Uit de resultaten bleek dat zelfs een zeer lage dosis van de cannabinoïde ervoor zorgde dat de obsessief-compulsieve handelingen verminderden. De onderzoekers leidden hieruit af dat CBD een mogelijk anti-compulsief effect heeft. Bovendien bevestigde de studie de bevindingen uit eerdere proeven.

Veelbelovende resultaten

Het effect van CBD en THC op compulsief gedrag werd tot nog toe enkel onderzocht bij ratten, waardoor we de bevindingen niet volledig kunnen doortrekken naar mensen die aan een dwangstoornis lijden. Desalniettemin kunnen de vaststellingen veelbelovend genoemd worden. Hopelijk wordt er in de toekomst nog meer onderzoek gedaan naar de mogelijkheden van medicinale cannabis als natuurlijk alternatief voor antidepressiva bij de behandeling van obsessief-compulsieve stoornissen en andere psychiatrische aandoeningen.  

Ook de Perzen beschreven het gebruik van cannabis

Door Shanna Pettens

Avicenna

Ibn Sina, bij ons beter bekend onder zijn gelatiniseerde naam Avicenna, was een Perzische geleerde die als één van de belangrijkste geografen, theologen, astronomen, denkers en schrijvers van de Islamitische Gouden Eeuw beschouwd wordt.

Hoewel hij over uiteenlopende onderwerpen schreef, staat hij vooral bekend om zijn bijdragen aan de geneeskunde. 

In 1025 na Christus voltooide hij één van zijn bekendste werken: ‘De Canon van de Geneeskunde’, een vijfdelige encyclopedie die veel heeft bijgedragen aan de Arabische medische traditie. In die mate zelfs dat Avicenna wel eens de vader van de vroegmoderne geneeskunde genoemd wordt. 

Rond 1100 werd zijn werk in het Latijn en later ook in andere Europese talen vertaald. De Canon van de Geneeskunde gold eeuwenlang als medische autoriteit en bepaalde de normen in Europa en de Islamitische wereld. Avicenna’s werk legde de basis voor de geneeskunde in de middeleeuwen en de renaissance en zou nog tot halverwege de zeventiende eeuw aan de Europese medische universiteiten gebruikt worden.

Medicinale toepassingen van cannabis

Avicenna’s medische encyclopedie bevatte meerdere vermeldingen van cannabis als remedie tegen onder andere ontstekingen en huiduitslag. Volgens de geleerde kon de volledige plant als medicijn gebruikt worden.

In zijn werk beschreef hij het gebruik van de zaden, wortels, bladeren en zelfs de houtachtige stengels voor verschillende behandelingen.

Onderdelen van de cannabisplant kwamen in allerlei recepten voor, al dan niet in combinatie met andere geneeskrachtige kruiden. Vaak werden de verpulverde kruiden in wijn doordrenkt of met honing vermengd. Daarnaast was er in de Canon ook sprake van aftreksels en oliën.

Spiritueel gebruik van cannabis

Avicenna was niet alleen geïnteresseerd in de medicinale toepassingen van cannabis, maar ook in het spirituele gebruik van de plant.

Zijn vader was ingewijd bij de Ismailis, een Islamitische stroming die in verband gebracht werd met het esoterische gebruik van hasj.  

Avicenna zelf was ook bekend met de leer van de Ismailis en schreef over een bedwelmende stof ‘hushish’ (hasj) die bereid werd uit de gekneusde bladeren van de cannabisplant en een drank met de naam ‘banghie’ die eveneens van de plant gemaakt werd.

Betekenis van Avicenna voor de geneeskunde

Avicenna leefde in een periode van culturele, economische en wetenschappelijke bloei. De zogenaamde ‘Gouden Eeuw van de Islam’ begon met de inhuldiging van het Huis van de Wijsheid in Bagdad, de grootste stad van de wereld in die tijd. Het Huis van de Wijsheid werd opgericht als een bibliotheek en gold als intellectueel centrum van het Perzische Rijk. 

Geleerden uit verschillende delen van de wereld met verschillende culturele achtergronden kwamen er samen en werden gemandateerd om alle bekende klassieke kennis te verzamelen en te vertalen in het Syrisch en het Arabisch. Op die manier kon de kennis uit verschillende tradities samengevoegd worden.

Één van deze disciplines was de geneeskunde. Dankzij het werk van de geleerden kon de Arabische geneeskunde verder bouwen op de kennis van eerdere tradities, waaronder de Grieks-Romeinse, Perzische, Chinese en Indiase geneeskunst. Die twee laatsten kenden in Avicenna’s tijd al een lange geschiedenis van medicinaal cannabisgebruik. 

Avicenna was dus niet de eerste die de heilzame effecten van de cannabisplant beschreef, maar de populariteit van zijn werk droeg er wel toe bij dat deze kennis verder verspreid geraakte. 

Dr. Berger geeft mensen met autisme spectrum stoornis hoop

Door Hanna Vandenberghe

Dr. David Berger is een gediplomeerd kinderarts met meer dan 20 jaar ervaring en heeft een nationale reputatie opgebouwd in de holistische eerstelijns pediatrische zorg; voedings- en ontgiftingstherapieën voor autisme, ADHD en aanverwante aandoeningen. 

Dr. David Berger

In 1997 startte hij een privé-praktijk op en in 2005 opende zijn medische praktijk in Tampa: Wholistic Pediatrics & Family Care. 

5 jaar later werd hij benoemd tot Assistent Professor aan de University of South Florida College of Nursing en in 2016 lanceerde hij het Wholistic ReLeaf ziekenhuis om patiënten te helpen medicinale cannabis te gebruiken als behandelingsoptie.

Webinar

In zijn webinar ‘Treating Symptoms of Autism with Medical Cannabis’, legt Dr Berger haarfijn uit welke stoffen er in cannabis zitten, wat het endocannabinoïde systeem doet en hoe bepaalde aspecten van autisme verminderd of verholpen kunnen worden door het gebruik van medische cannabis.

Het webinar duurt een uur, maar is zeker het bekijken waard. Ik geef jullie alvast de hoofdzaken mee, maar beperk ik me tot de connectie van cannabis met ASS (Autisme Spectrum Stoornis).

Wat we nu weten

Kinderen en volwassenen met autisme zijn vaak onrustig, hebben moeite om zich te focussen tijdens de les of op het werk. Sociaal contact is moeilijk, net als het omgaan met verschillende prikkels. 

Vaak hebben mensen met ASS hierdoor te kampen met angstaanvallen en aanvallen van woede en agressie. Door het bestuderen van cannabis bij andere aandoeningen en door een studie in Israël, weten we dat deze symptomen door zorgvuldig gebruik van cannabis, aangepakt kunnen worden.

Een korte toelichting

Er zijn drie hoofdsoorten bij cannabis:

– Cannabis Indica: werkt kalmerend, relaxerend en verdovend. Is ideaal bij slapeloosheid en pijn.

– Cannabis Sativa: geeft je energie, werkt stimulerend en beurt je op. Dit is een ideaal middel voor overdag bij mensen met onvoldoende energie en depressieve neigingen.

– Hybrides: de combinatie van Indica en Sativa.

Daarnaast heb je nog de terpenen. Deze stoffen zijn verantwoordelijk zijn voor de smaak en de geur maar hebben OOK een effect op de kenmerkende eigenschappen van de plant.

Zo heb je bijvoorbeeld de limoneen terpenen: deze zijn citrusachtig en werken goed als anti-depressiva en tegen onder andere stress en onrust. Bij mensen met ASS kunnen ze dus helpen bij aandachts- en focusproblemen, maar ook bij depressieve gedachten.Welke stoffen zijn nu geschikt voor mensen met ASS?

In een vorige blogpost hadden we het al over de verschillende cannabinoïden die elk hun eigenschappen hebben waarvan onderzoek reeds uitgewezen heeft dat ze kunnen helpen om bepaalde symptomen bij andere aandoeningen te verhelpen of te verminderen. 

Om mensen met ASS te helpen, kunnen we dus dit schema gebruiken.


Neem nu PTSS: cannabis helpt hier onder andere bij angstaanvallen, woede en agressief gedrag.
Bij Parkinson hebben patiënten moeite met praten en vaak treedt er na een tijdje ook apraxie (handelingsstoornissen waardoor iemand ‘klungelig’ overkomt) op. De oorzaak is hier volledig anders dan bij mensen met ASS, maar toch zien we bepaalde gelijkenissen waarbij cannabis wel eens zou kunnen helpen.

De neurocognitieve stoornissen gerelateerd aan HIV zoals moeite met aandacht vasthouden, een lage focusdrempel, hyperactiviteit,… zijn tevens heel herkenbaar bij kinderen met ADHD, wat vaak samengaat met ASS.

Conclusie: als de symptomen voor die ziektes met cannabis verholpen kunnen worden, waarom dan niet onderzoeken of het ook niet kan helpen bij mensen met ASS?

Hoe cannabis gebruiken bij ASS?

Je kan cannabis op talloze manieren innemen.  Afhankelijk van je symptomen zal de ene methode beter werken dan de andere. 

Maar: welke methode je ook gebruikt: begin met een hele lage dosis en bouw langzaam op.

Vape-pen
  • Aan de hand van een patch. Dis is bv ideaal voor schoolgaande kinderen die meerdere micro dosissen per dag nodig hebben. De patch zorgt ervoor dat de stoffen slechts traag en in kleine hoeveelheden worden vrijgegeven.
    Ook te overwegen voor volwassenen met chronische pijn.
  • Door vaping. Hier zijn twee methodes mogelijk.
  • Met een vaporizer de knoppen verdampen door verhitting en dit op enkele vaste momenten per dag. 
  • Door middel van vaping pennen. Dit werkt prima bij mensen met ASS die een plotse woede- of angst-aanval krijgen. Een vaping pen werkt direct waardoor het ideaal is om te gebruiken in noodsituaties. Je kan het vergelijken met een puffer voor iemand die astma heeft.
    LET OP: vaping kàn verslavend zijn, net door dat instant effect en het gebruiksgemak. 
  • Ook roken werkt meteen, maar die methode raden we zoveel mogelijk af omdat roken, van om het even wat, sowieso niet erg gezond is.
  • Bij oraal gebruik raden we aan om de druppels onder de tong te houden zodat de stoffen via de slijmvliezen rechtstreeks in het lichaam terechtkomen.
    Slik je de druppels meteen in, dan passeren de stoffen via de lever. Hierdoor duurt het langer voordat je effect voelt en heb je een iets hogere dosis nodig omdat de lever al een deel van de stoffen afbreekt voor ze in de bloedbaan terechtkomen. Orale inname is vooral goed voor mensen met gastro-intestinale problemen. 
  • Cannabisgel of -balsem is dan weer een goed middel voor mensen met lokale pijnaanvallen van spieren en gewrichten.

Leafly.com

Je weet intussen waarschijnlijk wel dat er heel wat verschillende cannabisstammen bestaan. Dit zijn de zogenaamde ‘strains’. De ene heeft meer THC, de andere meer CBD en dan zijn er nog de verschillende terpenen,… 

Bij mensen met autisme zal CBD zelden voldoende zijn. Meestal zul je toch een stam/soort moeten vinden die ook wat THC bevat, maar door de combinatie met CBD krijg je er absoluut geen high gevoel van.

Cannabis

De beste cannabisstam voor autisme is voor elke persoon met ASS anders omdat het zo’n brede aandoening is. Leafly.com kan je hier echter bij helpen. Je vult in welke klachten jij ervaart en het programma toont je daarna verschillende mogelijke cannabissoorten.

De site is jammer genoeg enkel gebaseerd op Amerika en Canada (je kunt hier specifiek zoeken welke soort ze waar hebben), maar het kan een aanzet zijn naar een gerichtere zoektocht naar de soort die specifiek bij jou past. 

Het advies van Dr Berger is: schrijf alle symptomen waar je last van hebt op en vul dagelijks in wat je gedaan hebt die dag en hoe erg een symptoom voorkwam (maak bv een schaal van 1 op 10).
Na een tijdje kun je slechte periodes met goede vergelijken en misschien zelfs een mogelijke oorzaak of trigger voor een bepaald symptoom vinden.

Ook kun je bijhouden welke cannabis je gebruikte, hoeveel, op welke manier,… Op die manier kun jij de cannabissoort(en) bepalen die voor jou persoonlijk het beste helpt om je ASS beter onder controle te houden.

Conclusie

Cannabis kan bepaalde symptomen van ASS dempen of verbeteren, maar zal de aandoening niet genezen. Toch kan het voor heel wat mensen en kinderen met ASS nuttig zijn omdat ze door het gebruik van cannabis socialer worden, minder in hun cocon wegkruipen, rustiger worden, minder angstaanvallen krijgen,… waardoor ze zich wat beter voelen in de maatschappij. 

Nog dit:

De zelfmoordcijfers bij mensen met ASS liggen ontzettend hoog. Mensen met ASS lopen 7,5 keer meer risico op zelfdoding, vooral in de groep met de hoogste intelligentie (Asperger).

Het (begeleid) gebruik van cannabis kan deze cijfers hopelijk helpen terugdringen. Ook daarom is het zo belangrijk dat er veel meer onderzoek gebeurt naar de medicinale hulp van cannabis bij mensen met ASS.

Bronnen:

https://vapeweb.shop/blogs/cannabis/terpenen-leer-over-wat-terpenen-doen-in-hemp-en-wiet
https://www.royalqueenseeds.be/blog-limoneen-een-medicinaal-recreatief-en-smaakvol-terpeen-n472

Kun je medicinale cannabis ook aan honden geven?

Door Hanna Vandenberghe

Wie enkele jaren geleden toegaf dat hij zijn hond CBD-olie als medische ondersteuning toediende, werd nog net niet aangegeven als dierenmishandelaar. Intussen weten we gelukkig al beter en bestaan er zelfs Facebookgroepen over het gebruik van CBD bij honden. Het gebruik van THC ligt echter nog steeds erg gevoelig. Maar is dat wel terecht? We zochten het uit.

De mythe ontkracht: THC is in een normale dosering niet giftig voor honden

Laten we meteen met de deur in huis vallen en een mythe ontkrachten. In een normale dosering is THC niet giftig voor honden. Hoe je die dosering bepaalt, hangt van hond tot hond af en het algemene devies luidt dan ook ‘Start low and go slow’. 

Dr. Elizabeth Mironchik-Frankenberg stelt in haar artikel ‘Is THC safe for pets? What owners need to know.’ duidelijk dat de demonisering van THC onterecht is. 

Zo zegt ze: “Te vaak horen we ‘THC is giftig voor honden’. We moeten af van dit foute label en THC in het juiste perspectief bekijken.”

In haar artikel vergelijkt ze THC met het medicijn Carprofen. 1 pil Carprofen helpt je huisdier tegen de pijn, maar als je viervoeter het hele potje te pakken krijgt, zal je ook in spoed naar de dierenarts moeten rijden. En zo moeten we ook tegen THC aankijken. 

Het verschil in het effect van THC tussen mensen en dieren

THC en CBD binden zich beiden aan cannabinoïde-receptoren. De reden waarom honden gevoeliger zijn voor THC is omdat hun CB-receptoren op een andere plaats liggen dan bij mensen.

Belangrijk hierbij is dat je weet dat de hond(achtige) een diersoort is die de meeste CB1-receptoren (waar THC zich aan bindt) in de kleine hersenen hebben. De kleine hersenen of cerebellum is het gebied dat verantwoordelijk is voor het evenwicht en de coördinatie.

Daarom is het heel belangrijk om het gebruik van THC bij honden heel langzaam op te bouwen. Is een overdosis dodelijk? Nee, maar je wilt het je hond uiteraard niet aandoen. Bovendien is de veiligheidsmarge van THC nog steeds een stuk breder dan dat van veel klassieke medicijnen.

CBD bij honden?

De meest gebruikte cannabinoïde die momenteel ingezet wordt, is CBD. Het is veilig, in sommige landen legaal of het wordt op zijn minst gedoogd en het heeft een aantal nuttige effecten. Bovendien heeft het geen bijwerkingen, wat je bij klassieke medicijnen wél hebt.

Studies hebben reeds bewezen dat CBD effectief is bij het verminderen van epilepsieaanvallen en bij het verlichten van de pijn bij artrosepatiënten. Daarnaast kan het ook bepaalde ongemakken bij kankerpatiënten verlichten en helpt het tegen slapeloosheid, paniekaanvallen, enz.

Waarom dan nog THC gebruiken?

De effecten van THC en CBD overlappen elkaar in grote mate, maar verbindingen met THC kunnen een belangrijk klinisch hulpmiddel zijn bij onder andere:

– De behandeling van ernstige pijn waarbij standaard medicijnen en CBD alleen niet werken.

– Neurologische aandoeningen.

– De behandeling van kanker, de nare bijwerkingen van de ziekte en van de chemotherapie.

– Complexe maagdarmstoornissen (THC werkt eetlustbevorderend).

CBD op zijn beurt kan dan bijvoorbeeld weer het high gevoel van THC tegengaan.

Onderzoekers Dr Ethan Russo en Dr Geoffrey Guy onderzochten het voordeel van het toevoegen van THC bij medisch gebruik van cannabis en kwamen tot de volgende conclusies:

1) Het ‘entourage-effect’: Hierbij wordt verwezen naar het voordeel om volledige plantproducten te gebruiken zodat je effect ondervindt van alle actieve medicinale bestanddelen. Talrijke onderzoeken hebben aangetoond dat het gebruik van cannabis op deze manier veel betere resultaten oplevert dan bij het gebruik van een product met een enkele geïsoleerde cannabinoïde.

2) Verbeterde potentie: Het verhogen van de THC-component in een uitgebalanceerd product verhoogt de sterkte van de effecten. THC is een krachtig middel dat nuttig is bij tal van aandoeningen (zoals ernstige pijn) en de toevoeging ervan bij een CBD-middel kan de werkzaamheid en de duur van het gewenste geneeskundig voordeel verbeteren. 

3) Specifieke klinische indicaties: THC zorgt voor unieke effecten die anders niet kunnen worden bereikt. Zo zijn de anti-emetische effecten (tegen braken en/of misselijkheid, zie https://nl.wikipedia.org/wiki/Anti-emetica), de stimulering van de eetlust en de verlaging van de inwendige oogdruk allemaal grotendeels te danken aan THC. De kans op een positief resultaat is veel kleiner zonder toevoeging van deze stof.

Ook oncologe Dr. Trina Hazzah deed gericht onderzoek naar de werking van cannabinoïden bij honden met kanker en kwam tot de verbazende conclusie dat CBD zelden echt werkt zonder toevoeging van THC.

Conclusie: medische marihuana: wanneer en waarom gebruiken?

Eerst en vooral: spreek er bij voorkeur eerst over met je dierenarts. Staat die er niet voor open, dan zijn er intussen voldoende dierenartsen die je hierbij wél het nodige advies kunnen geven.

Daarnaast is er nog behoefte aan meer gedegen onderzoek naar cannabis bij dieren. En dat komt er hopelijk ook, want steeds meer dierenartsen beginnen de geneeskrachtige werking van cannabis te erkennen. 

Misschien kunnen we dan snel de mythe ‘THC is giftig’ veranderen naar: ‘Als THC foutief gebruikt wordt, kan het leiden tot vergiftigingsverschijnselen… net zoals bij elk ander krachtig medicijn’, sluit Dr. Elizabeth Mironchik-Frankenberg haar artikel af.

Wees dus verstandig bij het toedienen van medicijnen aan je huisdier, of het nu om een natuurlijk product zoals cannabis gaat of om een standaard pijnstiller. En onthoud vooral: ‘START LOW AND GO SLOW’ en observeer je hond goed.

Bronnen: 

https://ivcjournal.com/thc-the-other-cannabinoid/

https://www.rover.com/blog/medical-marijuana-for-dogs/

https://vetcannabisconsult.com/the-use-of-thc-in-veterinary-patients/

Wereld Diabetes Dag 2021: Kan cannabis mensen helpen?

Door Hanna Vandenberghe

Op 14 november is het Wereld Diabetes Dag. Graag willen we voor deze gelegenheid eens wat dieper ingaan op de invloed die cannabis op diabetespatiënten kan hebben.

Diabetes: de cijfers en feiten op een rijtje.

Wereldwijd hebben meer dan 400 miljoen mensen de aandoening diabetes, ook gekend als suikerziekte en zowat 5(!) miljoen patiënten sterven hier jaarlijks aan.

Die cijfers zullen in de toekomst waarschijnlijk nog verder stijgen. Diabetes wordt ook wel een welvaartsziekte genoemd en hangt nauw samen met onze, soms niet altijd zo gezonde, voedingsgewoonten. 

Het lichaam van iemand die diabetes heeft kan de bloedsuikerspiegel niet meer zelfstandig in balans houden omdat er te weinig insuline wordt aangemaakt. Wie de diagnose diabetes krijgt moet voor de rest van zijn leven een streng dieet volgen en velen onder hen zullen dagelijks extra insuline moeten spuiten.

Er zijn twee soorten diabetes:

  • Diabetes type 1: Hierbij valt je eigen immuunsysteem de bètacellen aan die insuline produceren in je alvleesklier. Hoe dit komt is nog steeds niet bekend en het kan op alle leeftijden voorkomen.
  • Diabetes type 2 komt een stuk vaker voor en wordt ook wel ouderdomsdiabetes genoemd. Een foute benaming, aangezien het tegenwoordig ook steeds vaker vastgesteld wordt bij kinderen. Bij type 2 gebruikt het lichaam de aangemaakte insuline niet op een juiste manier. Hiervoor kunnen diverse factoren aan de basis liggen, waarbij oorzaken als erfelijkheid en onze levensstijl de meest voorkomende oorzaken zijn.

Wat kan cannabis hierin betekenen?

1) In tegenstelling tot wat sommige tegenstanders van cannabis beweren, zou de plant wel degelijk diabetes kunnen voorkomen.

Diabetespatiënten kampen onder andere met een hoge insulinewaarde bij nuchterheid en met insulineresistentie. Reeds in 2013 publiceerde het American Journal of Medicine de resultaten van een studie in verband met de effecten van cannabis op deze symptomen.

Deze vijf jaar durende studie naar het het effect van cannabis op insuline bij nuchterheid en insulineresistentie wees uit dat de insulinewaarde bij nuchterheid bij cannabisgebruikers 16% lager lag dan bij deelnemers aan het onderzoek die nooit cannabis gebruiken. Ook hadden gebruikers 17% minder insulineresistentie. Meer nog, ook bij niet-diabetici trad een gelijkaardig scenario op, wat dus kan betekenen dat cannabis de ziekte kan voorkomen en/of helpen reguleren.

2) Cannabis helpt om obesitas te voorkomen.

Zwaarlijvigheid is één van de triggers waardoor iemand diabetes type 2 kan ontwikkelen en dat is niet altijd de schuld van die persoon zelf. Sommige mensen hebben nu eenmaal de aanleg om snel aan te komen, hoe gezond ze ook eten. 

Toch is het belangrijk om zowel je BMI, tailleomvang en gewicht naar omlaag te brengen om het risico op diabetes te voorkomen. In twee grootschalige internationale onderzoeken bleek dat men bij cannabisgebruikers een lager BMI en minder zwaarlijvigheid aantrof. Eerder werd ook al aangetoond dat ook de tailleomvang van cannabisgebruikers kleiner is.

Hoe de link tussen het endocannabinoïdesysteem, zwaarlijvigheid en diabetes precies in elkaar zit, is jammer genoeg nog niet volledig vastgesteld. Maar een onderzoek uit 2012 met zwaarlijvige ratten toonde wel aan dat de dieren bij toediening van een biologisch cannabisextract aanzienlijk afvielen en dat het gewicht van de alvleesklier toenam. 

Dit laatste toont aan dat de bètacellen in de alvleesklieren door de toegediende cannabinoïden worden beschermd, wat goed nieuws is voor mensen met diabetes type 1. De auto-immuunreactie in de alvleesklier wordt door die bescherming namelijk tegengehouden en de ziekte kan beter onder controle worden gehouden.

3) Cannabis versus neuropathie1.

Veel mensen met diabetes krijgen vroeg of laat te kampen met zenuwstoornissen. Dit kan overal tot uiting komen en gaat gepaard met pijn, tintelingen en gevoelloosheid. Standaard pijnstilling helpt hierbij niet, maar wellicht kan cannabis de oplossing bieden.

Een onderzoek met ratten leek veelbelovend. Het herhaaldelijk toedienen van een CBD-extract herstelde de normale waarneming van pijn aanzienlijk.

Een gelijkaardig onderzoek bij mensen bleek minder succesvol, al moet gezegd worden dat hiervoor slechts 30 proefpersonen werden gebruikt. Deze proefpersonen met door diabetes veroorzaakte neuropathie kregen of Sativex2 of een placebo toegediend. De pijnscore verbeterde wel aanzienlijk, maar het verschil tussen Sativex en de placebo was te klein om van een echt succes te spreken.

Toch zijn er voldoende aanwijzingen om te geloven dat cannabis de symptomen van door diabetes veroorzaakte perifere neuropathie kan verlichten. Verder onderzoek zal hier meer uitsluitsel over moeten geven.

4) Cannabis kan vermoedelijk mogelijke complicaties aan het netvlies behandelen.

80% van de patiënten die reeds meer dan 10 jaar diabetes hebben, krijgt complicaties aan het netvlies. Meer bepaald diabetische retinopathie (DRP). Bij deze aandoening raken de cellen van het netvlies steeds meer beschadigd waardoor er uiteindelijk blindheid optreedt.

De oorzaak van DRP ligt vermoedelijk aan een proces waarbij ongewenste stoffen in het netvliesweefsel komen. Hierdoor wordt de kans op afbraak van de netvliescellen en bloedingen in het netvlies groter. 

De oorzaak van deze afbraak? Mogelijke een pro-inflammatoire3 immuunrespons en oxidatieve stress4. En hier komt cannabidiol (CBD) om het hoekje kijken. Deze stof staat erom bekend dat het zowel oxidatieve stress als ontstekingen tegengaat.

En onderzoek uit 2006 toonde aan dat deze stelling in ieder geval voor ratten opgaat. Er is dus hoop voor de toekomst van de meer dan 420 miljoen diabetespatiënten die nu steeds in angst leven dat ze ooit blind zullen worden ten gevolge van hun ziekte.

1 Neuropathie: De overkoepelende term voor ziekten die de zenuwen betreffen.

2 Sativex levert een dosis THC en CBD in een orale spray en blijkt effectief bij mensen met multiple sclerose en neuropathische pijn.

3 Pro-inflammatoir: Ontstekingsbevorderend.

4 Oxidatieve stress duidt op de aanvallen van vrije radicalen op onze cellen. Ze vallen de omliggende moleculen aan waardoor de weefsels worden aangetast en niet meer naar behoren werken. 

Bronnen:
https://sensiseeds.com/nl/blog/de-top-5-voordelen-van-cannabis-bij-diabetes/

https://cannabisolie.com/be/uncategorized-be/cannabisolie-cbd-olie-diabetes-suikerziekte/
https://www.gezondheidenwetenschap.be/gezondheid-in-de-media/verhoogt-cannabis-het-risico-op-diabetes
https://www.diabetes.co.uk/recreational-drugs/cannabis.html

THC? CBD? THCa? CBC? Het ABC van medicinale cannabis

Door Hanna Vandenberghe

Wanneer mensen aan cannabis denken, denken ze meestal meteen aan high worden door een joint met THC, eventueel aan de helende werking van CBD-olie en heel soms leggen ze de link met hennep. 

Graag scheppen we hierin enige duidelijkheid en bespreken we de werking van een achttal cannabinoïden.

– THC of voluit: tetrahydrocannabinol.
THC werkt geestverruimend en is dus vooral gekend om zijn recreatief gebruik. Maar ook voor medisch gebruik kan het ingezet worden. Patiënten die lijden aan zware braakneigingen en misselijkheid kunnen gebaat zijn met THC. Het vermindert de misselijkheid (onder andere na een chemokuur) en bevordert het hongergevoel. 

THC is ook een natuurlijke pijnstiller die vooral ingezet wordt bij chronische pijnpatiënten. En hoewel je zou denken dat mensen met psychische problemen het beter niet kunnen gebruiken omdat het angsten kan versterken, is THC ook erg nuttig voor mensen met bijvoorbeeld PTSD. Daarnaast heeft THC nog een hele reeks aan andere wetenschappelijk bewezen therapeutische voordelen.

– THCa of de Δ9-Tetrahydrocannabinol-acid.
In tegenstelling tot wat je zou verwachten, is dit de meest voorkomende stof in onbewerkte marihuana. Wanneer je THCa echter verhit, verandert het snel in Δ9-THC (zie hierboven). THCa is een niet-psychoactieve vorm van THC en uitermate geschikt om ontstekingen en infecties tegen te gaan, spierspasmen te verminderen en zelfs om tumoren te onderdrukken.

THCv of tetrahydrocannabivarine.
Een vrij onbekende maar toch nuttige cannabinoïde. Het grootste verschil met THC is dat THCv eetlustverminderend werkt. Mensen met obesitas of vreetbuien kunnen hier zeker mee gebaat zijn. Zeker omdat THCv ook de aanmaak van lichaamsvet verlaagt en het energieverbruik verhoogt. Gevolg: men valt sneller af.

Ook voor diabetespatiënten kan het een hulp bij de behandeling zijn. Het verlaagt namelijk de bloedsuikerspiegel in nuchtere toestand en verbetert de alvleesklierfunctie.
Tenslotte helpt THCv ook bij het onderdrukken van toevallen en epileptische aanvallen.
THCv is dus een zwaar onderschatte, multi-inzetbare cannabinoïde die zeker nog wat meer onderzoek verdient.

– CBD of cannabidiol.
Deze niet-psychoactieve stof kan het high effect van THC opheffen, maar is op zichzelf ook een krachtige cannabinoïde. Nog niet zo heel lang geleden werd bewezen dat CBD effectief de groei van bepaalde kankercellen kan onderdrukken en dat het bovendien een zeer krachtige ontstekingsremmer is. 

Je merkt het al: in combinatie met THCA en THC kan het een enorme hulp voor kankerpatiënten zijn.

– CBDa of cannabinidiol-acid.
Deze stof bevat het merendeel van de CBD van vers geoogste wiettoppen. Om de CBDa om te zetten naar CBD moet je deze verhitten of katalyseren. CBDa is dus de bron van CBD en niet psychoactief.
De ontstekingsremmende kracht van CBD wordt bijvoorbeeld uit CBDa gehaald.

– CBC (cannabichromene) is de derde meest voorkomende cannabinoïde.
Toch is er erg weinig over bekend. Het enige wat we weten is dat het een sleutelrol zou spelen bij het ontstaan van nieuwe neuronen, bij pijnbestrijding en bij het indijken van ontstekingen.
CBC is hierdoor zeer geneeskrachtig en vaak sterker dan CBD of THC. Het is veelbelovend als analgetische pijnstiller, is als anti-depressivum tien keer sterker dan CBD, kan bijdragen aan de behandeling van neurodegeneratieve ziekten en is net zo effectief tegen antibiotica-resistentie bacteriën als reguliere medicijnen. CBC zou dus wel eens het antibioticum van de toekomst kunnen zijn.

– CBG of cannabigerol.
Tegenwoordig zie je steeds meer olieshops die niet alleen CBD-olie aanbieden, maar ook CBG-olie. Maar wat is dat nu precies? Het werkt in oorsprong als een soort bouwsteen voor THC(a) en CBD(a). Een plant in bloei zal dus in principe weinig CBG bevatten. Is dat wél het geval, dan zal er geen hoog gehalte aan THC(a) en CBD(a) te vinden zijn. CBG is ideaal om in te zetten met THC en/of CBD. Het versterkt de medische werking van beide stoffen, maar vlakt tevens de high van THC af.

– Cannabinol of kortweg CBN.
Dit product komt enkel voor in reeds oudere wiet. Je zal het dus niet in pasgeoogste wiet vinden. CBN wordt vooral gebruikt als kalmerend middel en kan nuttig zijn bij het behandelen van mensen met bepaalde slaapproblemen.

Samenwerking tussen de verschillende cannabinoïden

Je zal zelden zien dat slechts één cannabinoïde jouw problemen kan verhelpen. Cannabinoïden werken op elkaar in en versterken elkaar. Sommige cannabinoïden heffen dan weer een ongewenst effect van een ander op. Het is dus nog niet helemaal duidelijk welke combinaties welk effect zullen hebben. 

Wel is bewezen dat cannabinoïden geschikt zijn voor medisch gebruik en dat we ze bijlange na nog niet allemaal ontdekt en onderzocht hebben. 

Hieronder vind je een schema met diverse aandoeningen en de stoffen die hier mogelijk bij kunnen helpen. In veel gevallen werkt het goed om een combinatie te gebruiken van meerdere cannabinoïden, waarbij ook de verhouding belangrijk is. 

Dit kan verschillen per patiënt. Daarom wordt cannabis ook wel een echt doe-het-zelf-middel genoemd. Gaandeweg zal je vaak de ideale mix ontdekken die voor jouw specifieke probleem helpt. 

We hopen dat onderstaand schema daarbij een leidraad kan zijn.

AANDOENINGEN VERSUS CANNABINOÏDES
Pijn / slaapproblemenSlaapapneuTHC
SpierkrampenTHCCBD
Migraine / hoofdpijn
Fantoompijn
Ruggenmergletsel
FibromyalgieCBDCBNTHC
SlapeloosheidCBCCBDCBNTHC
Algemene pijnCBCCBDCBNTHCTHCv
ReumaCBCCBDCBDaCBGCBNTHCTHCa
Ontstekingen
MaagdarmstelselVerminderde eetlustTHC
AnorexiaCBDTHC
Problemen met het maagdarmstelsel
Misselijkheid
DiabetesCBDTHCv
Ziekte van CrohnCBDTHCTHCa
Humeur / gedragAngststoornisCBDCBG
ADD / ADHDCBDTHC
Stress
Bipolaire stoornisCBDCBGTHC
OCD
PTSD
DepressieCBCCBDCBGCBNTHC
NeurologischTouretteTHC
EpilepsieCBDCBNTHCaTHCv
Toevallen
MSCBDCBNTHCTHCa
AlzheimerCBCCBDCBGTHCTHCa
Parkinson
SpasmenCBDCBGCBNTHCTHCa
OsteoporoseCBCCBDCBGCBNTHCv
ALSCBCCBDCBGCBNTHCTHCa
DiverseKankerCBCCBDCBDaCBGTHCTHCa
SpierverzwakkingCBCCBDCBGTHC
HIV / AIDSTHCTHCa
GlaucoomCBGTHC
Hoge bloeddrukCBDTHC
VermoeidheidTHC
Astma

Inspiratiebronnen o.a. Mediwietsite.nl