Afgelopen weekend hadden Wernard en Yolanda van Stichting Mediwiet weer een interessante live-uitzending op hun YouTube-kanaal.

Wernard Bruining vertelde dat hij iemand kent die zijn moeder, die in coma lag, weer bij kennis gebracht heeft door haar simpelweg regelmatig wat wietolie in haar navel te druppelen. Dat was ook voor ons nieuw, dus bij deze geven we het verhaal van Wernard en Yolanda even weer:

Wernard Bruining
Wernard Bruining, Stichting Mediwiet

Wernard: “Iemand vertelde mij een heel bijzonder verhaal over zijn moeder. Zijn moeder had een bloedpropje in de hersenen gekregen. Hij vond haar op de vloer. Ze lag in coma.

Vervolgens zijn er allerlei dingen bij haar gedaan in de hoop om haar weer bij te krijgen. Maar dat lukte maar niet.

Uitzichtloos

Na een paar maanden werd er gezegd: “Dit wordt niets meer. Mevrouw is al oud. Als mensen uit zo’n conditie bijkomen en ze zijn jong, dan maken ze soms nog een kans. Maar gezien de leeftijd van uw moeder zou ik er niet op rekenen dat A) ze ooit nog bijkomt, en B) dat als ze bijkomt, dat ze dan ooit nog iets kan.

Ze zal waarschijnlijk geen woord meer kunnen uitbrengen. Zoals we het nu zien, gaat het de verkeerde kant op. Het is waarschijnlijk het beste om de boel maar af te sluiten. Om euthanasie te plegen.”

Maar euthanasie plegen op je moeder, dat doe je niet zomaar. Dus daar werd wel even tegenaan gehikt.

Maar toen gingen de artsen verder: “Als we jullie waren, zouden we de familie en vrienden en kennissen maar langs laten komen om afscheid te nemen. Dan hebben we dat maar vast gehad, en dan kunnen we later nog wel kijken of we alsnog tot euthanasie overgaan of niet.”

Dus iedereen is gekomen: kinderen, familie, vrienden en haar man, om afscheid te nemen van die mevrouw. Ondertussen had haar zoon mij gesproken. Hij had mij gebeld voor een telefonisch consult en hij had gevraagd: “Weet jij niets wat we kunnen doen voor haar met cannabinoïden?”

Ik zei: “Ja, je kunt haar gewoon wat wietolie geven.”

Hij zei: “Ja, maar ze kan niet slikken, ze kan haar mond niet opendoen. Ze kan helemaal niets. Zelfs haar ogen beweegt ze niet meer.”

Toen herinnerde ik me dat mijn vrouw en ook nog iemand anders me wel eens gezegd hadden dat je THC-olie ook kunt toedienen via de navel.

THC en CBD

Dus dat zei ik tegen hem. Ik zei: “Dat zou ik dan maar doen, gewoon THC en CBD tegelijk in de navel.”

Want THC heeft een hersenbeschermende werking. Dat weet ik vanwege een coffeeshop-eigenaar die een heel zwaar ongeluk heeft gehad en volkomen in coma lag. Hij kon nog net horen dat de artsen zeiden dat wanneer meneer bijkwam, het dan nooit meer iets zou worden.

Maar meneer kwam bij na verloop van een aantal weken, en loopt nu weer gewoon rond en kan alles. De artsen verklaarden dat door te zeggen dat hij waarschijnlijk THC had gebruikt tijdens het moment van het ongeluk. Hij zei: “Waarschijnijk?? Ik blow de hele dag door!” (lacht)

Dus ik zei tegen die man: “Ik zou je moeder dus maar wat THC geven, en ook CBD.

Want van CBD is bekend dat het zenuwbeschermend werkt. En ik weet niet meer waar ik dat vandaan heb, maar ik heb het vermoeden dat het zelfs zenuwbanen en zenuwcellen kan helpen herstellen. Dat staat nergens officiëel, dus misschien mag ik het niet zeggen, maar dat zit nog ergens in mijn hoofd. Dus ik zou dat maar proberen. Geef haar van beide een redelijke hoeveelheid en druppel dat in haar navel. En kijk maar gewoon wat er gebeurt.”

Yolanda, de vrouw van Wernard, vult aan: “In de mond zou het trouwens wel kunnen. Je kunt namelijk wat olie op je vinger doen en dat gewoon in het wangslijmvlies smeren. Dat doe ik zelf ook wel eens als ik geen zin heb om te druppelen. Dan smeer ik het gewoon in mijn wang. Zo kun je dat bij dieren ook heel makkelijk doen. Want dieren laten ook vaak niet zo makkelijk iets in hun bek druppelen. Maar als je de olie op je vinger doet en je pakt even die lip zo beet, en dan wop! Zo erin. Zo kun je het ook toedienen.”

Wernard: “O. Ok. Maar deze man ging dus druppelen bij zijn moeder, en dat gebeurde tijdens het afscheidsrondje, om het zo maar te zeggen. Waar iedereen bij was, druppelde hij wat olie in de navel van zijn moeder.

De artsen hadden al gezegd van: “Tja, als je dat wilt doen…het is absolute nonsens, maar als je dat wilt doen, ga je je gang maar. Wij zijn er klaar mee. Het kan niet meer bepaalde behandelingen of medicijnen waar wij mee bezig zijn in de weg zitten, dus ga je gang.”

Dus hij druppelde wat. Vier druppels gaf hij, van een mengsel van THC en CBD. Hij vroeg toen aan de artsen en verpleegsters: “Ik wil dit vier keer per dag aan haar geven. Kunnen jullie daarbij helpen?”

Ja hoor, dat wilden ze wel. Vier keer per dag zouden ze het aan haar geven.

Doorbraak

Binnen een week kon ze ineens weer een reactie geven. De eerste keer dat dat echt duidelijk was, was toen haar man de kamer binnenkwam. Met coma-patiënten is het zo dat er altijd wordt gezegd dat je gewoon tegen die mensen moet blijven praten. Alsof ze je nog kunnen horen. Want misschien kan dat wel. En als ze je nog kunnen horen, dan stimuleert dat om bij te komen.

Dus haar man kwam de kamer binnen waar die zoon toevallig bij zat. En hij riep: “Hallo! Ik heb een radiootje voor je meegenomen, misschien vind je dat wel leuk!”

En hij was gewoon een beetje voor zichzelf aan het praten, zonder echt te verwachten dat ze zou reageren of het zelfs maar kon horen, want zo deden ze dat al een aantal maanden.

En terwijl hij daarmee bezig was, hoorde hij ineens: “Ja!” (lacht) Hij liet zowat die radio vallen bij wijze van spreken, zo van: wat!?

En dat was dus weer het eerste woordje dat ze zei. En sinds die tijd is het eigenlijk alleen maar bergopwaarts gegaan. Nu wordt ze elke dag in een rolstoel gehesen en voor het raam gezet. Ze kan al een aantal woordjes meer zeggen. Waar het eindigt, dat weten we niet, maar er is wel sprake van een voortdurend herstel.

Dus dat is een sensationeel praktijkverhaal.”

Onderzoek

Nou, dat is het zeker. Hoewel met medicinale cannabis ons eigenlijk niets meer écht verbaast, omdat de therapeutische effecten van die plant zo enorm breed en divers zijn.

We hebben nog even gezocht naar meer voorbeelden over de werkzaamheid van THC en CBD bij comateuze patiënten, maar konden daar nog niet zoveel over vinden.

Wel is er enig wetenschappelijk onderzoek bekend waarbij de mogelijke werkzaamheid van cannabis bij coma en hersenschade in ieder geval erkend wordt, zoals hier en hier. Maar specifiek wetenschappelijk onderzoek lijkt hier nog niet naar gedaan te zijn.

Mogelijke verklaring

We kwamen nog wel deze site tegen, die een mogelijke verklaring voor dit wonderbaarlijke therapeutische effect van medicinale cannabis voorstelt. Wij kunnen ons hier goed in vinden, dus we zullen dat hieronder even vertalen:

Cannabis kan de vaguszenuw stimuleren

Een wilde gedachte: wát als de reden dat wiet mensen een vreetkick bezorgt, dezelfde reden is waarom het de nervus vagus stimuleert? Het klinkt vergezocht. Maar de manier waarop cannabis in wisselwerking staat met onze darm-hersenverbindingen, is eigenlijk een primair mechanisme voor het stimuleren van de nervus vagus.

Wanneer mensen honger krijgen en ze aandrang vanuit de maag ervaren, wat betekent dat het tijd is om te eten, reageren hun hersenen op het hormoon ghreline. De nervus vagus is verbonden met het maagdarmkanaal. Het hormoon ghreline stimuleert de zenuw in de darmen. De signalen gaan langs de darm-hersen-as naar de hypothalamus en veroorzaken hongergevoel.

Meestal produceert de maag ghreline als deze leeg is. Maar als je high wordt, zorgt THC ervoor dat de ghreline-receptoren worden geactiveerd. Het resultaat? Een klassiek geval van vraatzucht.

Het is een feit dat THC de nervus vagus stimuleert door zijn verbindingen met de darmen. Meer rigoureuze studies, zoals dit rapport uit 2016 gepubliceerd in Cannabis and Cannabinoid Research, hebben de actieve rol die cannabis speelt bij de stimulatie van de nervus vagus bevestigd.

Sinds de ontdekking van het menselijke endocannabinoïdesysteem hebben onderzoekers elke weg onderzocht naar de relevantie ervan voor de gezondheid en de behandeling van ziekten. Ons lichaam maakt van nature zijn eigen “cannabisachtige” chemicaliën aan met een eigen netwerk van receptoren. Cannabis stimuleert dat netwerk en heeft verstrekkende effecten.

Veel van die effecten hebben betrekking op ons maagdarmkanaal en de verbindingen tussen onze hersenen en onze darmen.

Met andere woorden, het activeren van het endocannabinoïde systeem met cannabis stimuleert direct de nervus vagus. En dat is wat cannabis te maken heeft met het verhaal van mensen die na jaren van coma weer bij bewustzijn komen.”

Naast deze uitleg is ook bekend dat de cannabinoïden van de plant in ons lichaam fungeren als neurotransmitters. Neurotransmitters zijn nodig om hersensignalen van de ene zenuw over te brengen naar de andere. Het moge duidelijk zijn dat dit proces bij comapatiënten niet optimaal meer verloopt, dus misschien is dat ook een deel van de verklaring?

Bronnen: YouTube-kanaal Stichting Mediwiet, PubMed, Hightimes.com

Michael Krawitz is een 56-jarige inwoner van Elliston in Virginia (VS) die in 1984 een mororongeluk kreeg toen hij in de Amerikaanse luchtmacht diende.

Michael is door het Amerikaanse Department of Veterans Affairs (VA) beoordeeld als volledig en permanent gehandicapt. Hij gebruikt medicinale cannabis om zijn chronische pijn en trauma te behandelen die hij overhield na zijn ongeluk.

Hij gebruikt ook cannabis om zijn centrale sereuze retinopathie te behandelen – een oogaandoening waarbij er een opbouw van vocht onder het netvlies plaatsvindt. Sinds de VA lucht kreeg van zijn medicinale gebruik van wiet, is hem verdere reguliere pijnbehandeling ontzegd.

In deze emotionele video uit 2013 doet hij zijn verhaal:

“Mijn naam is Michael Krawitz en ik ben directeur van de organisatie “Veterans for Medicial Cannabis Access“. Ik ben zelf een patiënt die medicinale cannabis gebruikt.

Vroeger wist ik helemaal niet dat dat bestond. Ik ben gewond geraakt toen ik bij de US Air Force zat, toen ik naar huis ging na een etentje. Ik was toen gestationeerd op Guam, een eiland in Micronesië in de Grote Oceaan. Ik reed in het donker naar huis over een weg waar overal koraal lag, met slechte verlichting.

Het was mijn laatste vrijdagavond op Guam. Ik was bezig om mijn spullen te pakken, want ik ging weer terug naar de VS. Maar eerst wilde ik nog een grote reis maken door Azië.”

Klap

“Als afscheidskadootje liet mijn maatje daar mij de rit naar huis maken op zijn nieuwe motor. Omdat die motor nog helemaal nieuw was, besloot ik heel rustig te rijden op de rechterweghelft, waar verder vrijwel niemand rijdt daar.

Maar die weghelft bleek opeens te eindigen, zonder waarschuwing of bord of verlichting of wat dan ook. Ik maakte een enorme klap. Ik verloor mijn milt, verbrijzelde mijn linkerarm, brak mijn heup en van mijn onderbeen was weinig meer over.

Er volgde een lange periode van operaties, zo’n dertien in totaal. Dat was toen ik nog steeds in de luchtmacht zat, het werd allemaal geregeld door de VA. Ze hebben me zo goed mogelijk weer op proberen te lappen. Maar ik was dus opeens wel een gehandicapte veteraan geworden.”

Cannabis een onverwachte helper

“Dit gebeurde in de jaren ’80, een tijd dat de term “medicinale cannabis” nog niet eens bestond. Pas daarna ontstond de cannabisbeweging die nu in volle gang is.

Ik heb zo’n beetje elke behandeling ondergaan die ze beschikbaar hadden bij de VA, en dat zijn er echt een heleboel. Ik denk wel zo’n dertig in totaal, en dan tel ik nog niet eens de verschillende varianten op dezelfde therapie. Tientallen medicijnbehandelingen en niet-medicijnbehandelingen zoals bewegingstherapie, aquatherapie, ultrasound, noem maar op. Allemaal hadden ze tot doel om mijn pijn te verminderen en mijn andere problemen te verlichten. Maar uiteindelijk hielpen er maar heel weinig een beetje.

Ik raakte aan de opiaten, maar dan periodiek, want ik heb inwendig letsel, dus ik kan veel zaken niet goed hebben. Dus ik gebruikte die opiaten als ik er echt niet meer onderuit kon, maar moest vervolgens weer met de bijwerkingen daarvan zien te dealen. Dus daar zat ik dan: gehandicapt, ik kon nauwelijks meer iets, dus tja…waarom zou je dan niet eens een jointje proberen, toch?” (lacht)

Nieuw begin

“Het was echt een soort van nieuw begin voor me dat ik ontdekte dat wanneer ik cannabis gerookt had, mijn klachten minder werden. Je rookt dan een tijdje niets en dan denk je: hee, mijn problemen nemen ineens weer toe. Dan begin je snel genoeg door te krijgen dat dat spul werkelijk iets voor je doet. Niemand hoeft je te vertellen dat cannabis een geneesmiddel kan zijn, dat voel je zelf!”

Michael wordt emotioneel als hij bedenkt wat cannabis allemaal voor hem betekend heeft. “Het is moeilijk om te beschrijven wat het leven voor mij zou zijn zonder cannabis, want er is voor mij geen leven zonder cannabis. Je gaat dood. Pijn is niet zoiets als oorlogsverwondingen waar je meteen aan doodgaat, of zelfmoord plegen, of sterven door een schietpartij of dat soort vreselijke scenario’s. Het is een marteling. Je kunt bijna niets meer doen totdat je vanzelf doodgaat.

Ook voor mijn familie in Virginia is het heel zwaar om mij door zo’n achtbaan van pijn te zien gaan. Je funcioneert niet. Met cannabis functioneer je wel, maar je krijgt ook niet altijd zoveel gedaan. Wat krijg je echt van de grond in de korte periodes dat ik me goed voel? Het leven is een geometrische puzzel geworden die ik maar niet op kan lossen. Het leven voor een veteraan als ik is niet makkelijk.

Maar ik dank cannabis dat het mij een deel van mijn leven teruggegeven heeft. Het helpt me niet alleen met de pijn en met eten en slapen, het jaagt ook de misère weg. Het helpt op een manier die andere medicijnen niet kunnen. Al die andere therapieën die ik heb ondergaan, kunnen niet tippen aan wat cannabis voor me doet. Dus…”

Dale Sky Jones is een Amerikaanse moeder en ondernemer gevestigd in Oakland, Californië. Sinds 2007 is ze fervent pleitbezorgster voor de hervorming van het cannabisbeleid in de VS.

In 2012 werd ze president en CEO van Oaksterdam University. Dat is een school die zich richt op het opleiden van professionals in de cannabis-industrie. Daar was toen net een inval gedaan door de autoriteiten, op basis van oneigenlijke gronden. Dat stuitte Dale Sky Jones zo tegen de borst, dat ze besloot om er alles aan te doen om deze school tot een nog groter succes te maken dan daarvóór.

En daar slaagde ze in, want vandaag de dag heeft Oaksterdam University al meer dan 40.000 studenten uit meer dan 40 landen opgeleid die de meest betrokken advocaten en zakenmensen ter wereld geworden zijn op cannabisgebied. Kwaliteitstrainingen voor de cannabisindustrie ontwikkelen is haar passie. Ze ziet onderwijs als de basis voor het creëren van het juiste politieke en sociale klimaat dat hervorming van het cannabisbeleid in landen over heel de wereld mogelijk moet maken.

Legalisatie

Dale Sky Jones speelde een vooraanstaande rol in het legalisatie-proces van cannabis in haar eigen staat Californië, de zogenaamde “Prop 19“-campagne. Dat leidde in 2016 tot de algehele legalisatie van cannabis daar, zowel recreatief als medicinaal. Ze is ook één van de oprichters van het bestuur van de National Cannabis Industry Association.

Dale is gefocust op burgerrechtenkwesties en spant zich in om ook kleinere bedrijven deel te laten nemen aan de cannabisindustrie, zodat niet alle macht uiteindelijk bij een paar grote cannabisbedrijven komt te liggen. Ze besteedt haar tijd vaak aan het informeren van wetgevende en regeringsinstanties, het bijwonen van verschillende onderzoeks- en beleidsconferenties en af en toe het spreken op conferenties.

Ze is getrouwd met de doorgewinterde cannabiskruisvaarder Jeff Jones en samen hebben ze twee zoons (Jackson en Jesse) en één dochter (Quinn).

Mysterieuze aandoening

Dat Dale Sky Jones zich ging inspannen voor de legalisatie van (medicinale) cannabis, was geen toeval. Ze is namelijk geboren met een zeldzame aangeboren afwijking waarbij ze af en toe periodes van onophoudelijk overgeven ondergaat. Hiervoor moest ze dan iedere keer naar het ziekenhuis, om daar aan het infuus gelegd te worden en zo de braakneigingen weer tot stand te brengen.

Totdat ze ontdekte dat simpelweg het regelmatig innemen van wat cannabis genoeg bleek te zijn om deze aandoening onder controle te houden. Hierdoor bleef ze niet alleen bespaard van de fysieke schade die ze iedere keer opliep tijdens het dagenlang overgeven; ook bleek het een veel goedkopere behandelmethode te zijn voor haar syndroom.

“Ik heb heel mijn leven gedacht dat ik steeds voedselvergiftigingen en alcoholvergiftigingen had,” zegt Dale. “Pas toen een dokter met kennis van cannabis me aanraadde om dat eens te proberen, ontdekte ik eindelijk wat er mis met me was.”

“Hij bedacht een behandeling met medicinale cannabis die ervoor zorgde dat ik niet meer naar het ziekenhuis hoefde. Mijn laatste bezoek is nu alweer jaren geleden. Toen ik mezelf ook ging inzetten voor cannabis, leerde ik dat mijn verhaal voor talloze mensen geldt. Cannabis geeft je weer de vrijheid om helemaal jezelf te zijn en je leven te leiden zoals jij en je familie dat graag willen.”

Bronnen: YouTube, Oaksterdamuniversity.com

In deze video die bijna 10 jaar geleden opgenomen werd in Californië (VS), vertelt de gepensioneerde verpleegster Kathie Zamanjahromi hoe ze haar levensbedreigende kwalen onder controle kreeg met medicijnen. Niet de medicijnen waarover ze geleerd had tijdens haar opleiding, maar met medicinale cannabis!

Kathie is vrijwilliger voor The Human Solution en is te vinden in Willow Creek Springs, een kwekerij in Perris, Californië waar veel geneeskrachtige kruiden te vinden zijn.

Kathie: “Ik ben Kathie Zamageromie, ze noemen me meestal kortweg Kathie Z. Ik ben een gepensioneerde verpleegkundige die werkzaam is geweest in de kinderoncologie en hematologie. Ik heb ook voor veel andere kinderen gezorgd.

Een aantal van de mensen waar ik vroeger in het ziekenhuis voor gezorgd heb, help ik nu weer, maar dan in de medische cannabis-gemeenschap. Ik help ze om dit medicijn te gebruiken, om zo hun kwaliteit van leven te verbeteren.

Sommige kwalen waar zij nu aan lijden, zijn bijwerkingen van de farmaceutische medicijnen die ik hen destijds gaf. Zoals spasticiteit, of de verschillende bijwerkingen van de AIDS-medicatie, of de kankerbehandelingen.

Nu kan ik terugkijken en besef ik dat deze medicinale cannabis in die jaren waarschijnlijk ongelofelijk nuttig zou zijn geweest voor die kinderen. De overheid heeft wetten gemaakt die volkomen vreemd zijn, die niet eens op waarheid zijn gebaseerd. Hoe kunnen we een wet handhaven die op leugens is gebouwd?”

Haar eigen weg vinden met medicinale cannabis

“Ik heb voor mijn eigen klachten eerst medicinale cannabis gebruikt door het te roken. Met mijn artrose en de verschillende kapotte schijven en andere pijnlijke aandoeningen die ik heb, nam het blowen de pijn niet volledig weg, maar het hielp wel. Maar ik slikte nog steeds behoorlijk grote doses narcotica, en dat eindigde met antidepressiva en slaappillen.

Pas toen ik begon met het eten van eetbare cannabisproducten, realiseerde ik me dat ik mijn pijnniveaus draaglijk kon houden. Maar het probleem met die zogenaamde edibles was dat ik gedurende een dag te veel moest eten, en zoveel kon ik niet aan.

Dus toen kwam de volgende stap voor mij met de tinctuur. En dat ging een stuk beter. Ik gebruik de tinctuur in glycerine, omdat alcohol mijn systeem verstoort. Die wiettinctuur kan ik onder mijn tong gebruiken of ik doe het door mijn eten. Soms voeg ik het zelfs al toe als ik sta te koken. Ik gebruik soms ook de verdamper, en soms Rick Simpson’s THC-olie.

Ik gebruik een combinatie van deze verschillende cannabismedicijnen, zodat ik zo pijnvrij mogelijk kan blijven. Ik heb het gebruik van farmaceutische Tylenol en Codeïne flink kunnen verminderen. Tijdens de zomer had ik zelfs een periode van drie weken dat ik helemaal geen reguliere medicijnen meer nam en dat was geweldig.

Afgelopen winter heb ik weer meer last gekregen van mijn linkerheup, en moest ik helaas weer wat Tylenol met Codeïne gaan gebruiken. Maar ik hoef niet meer dan twee stuks per dag te nemen, wat veel minder is dan toen ik tien jaar geleden problemen kreeg met deze heup.

Toen nam ik op een gemiddelde dag vier tot zes stuks. Dus het feit dat ik nu soms een paar weken helemaal niets hoef te nemen, is verbazingwekkend. Mijn mobiliteit is erop vooruit gegaan. Ik ben 100 kilo lichter geworden ten opzichte van 2003!”

Opgegeven door artsen, opgestaan met cannabis

“De laatste 50 pond zijn er het afgelopen jaar afgekomen. Ik merk dat als ik mijn cannabisniveau op peil houd, ik niet meer naar koolhydraten verlang zoals vroeger.

Ik merk dat ik nu ook meer fruit en groenten eet, ik ben zoveel gezonder dan zeven jaar geleden. Ze hadden me in 2003 verteld dat ik nog ongeveer zes maanden te leven had. Mijn zoon was toen 13 en ik wist dat ik beter moest worden, koste wat het kost. Nu heb ik mijn leven terug.”

Hoe is het als je als huidverzorgster zélf een vreemd plekje ontdekt op je huid? In deze video doet de Canadese (van oorsprong Hongaarse) Eva Szilagyi haar verhaal:

“Hallo allemaal. Ik heb een klein probleempje met een basaalcelcarcinoom gehad, dat ik zelf heb genezen met cannabis. Ik wil graag vertellen hoe ik er vanaf kwam.

De beste manier is misschien om je eerst wat achtergrondinformatie over mezelf te geven. Ik ben schoonheidsspecialist en huidverzorgingsexpert en kapper. Wat er gebeurde was dat ik een klein plekje vond, een klein raar dingetje boven mijn wenkbrauw. En daarboven zat nog iets kleins wat erop leek.

Ik wist dat die grotere boven mijn wenkbrauw verdacht was. Die andere vond ik niet zo verdacht omdat als je ouder wordt, je soms allerlei dingen krijgt die je niet eerder hebt gezien.

Maar dit was een beetje verdacht voor mij. Toen ik eraan kwam begon het te bloeden, en dat is nooit een goed teken. Maar het bloeden stopte en het genas. Maar later ging het ineens weer bloeden, en toen wist ik dat het waarschijnlijk een basaalcelcarcinoom was.”

Naar de dokter

“Ik wilde er graag even naar laten kijken door een deskundige. Dus belde ik de dermatoloog en ze namen een biopsie van beide plaatsen om te zien of ik echt een probleem had. En die eerste plek bleek inderdaad positief te testen voor een basaalcelcarcinoom.

Ik had een vriend van me horen vertellen dat een basaalcelcarcinoom genezen kan worden met marihuana. Oké, ik bedoel, ik vertrouwde die vriend, dus als hij dat zegt, wilde ik het best eens proberen.

Ik wil immers graag natuurlijke dingen doen om mijn lichaam te helpen genezen. Dus ik ging naar een cannabis-dispensary bij mij in de buurt met mijn vriend en ze namen ons mee naar een achterkamertje.

Daar lieten ze ons allerlei marihuana-dingen zien. Het enige wat ik wilde was die plek op mijn voorhoofd genezen, dus vertelden ze me dat er een mogelijkheid was om het met een olie te doen.

Ik zei dat ik had gehoord over een man en zijn naam kan ik me niet herinneren (waarschijnlijk de Canadees Rick Simpson – Medicinale-cannabis.nl), maar hij is op het internet. Als je zijn boek leest, legt hij je daar de manier uit om huidkanker met cannabis te genezen.

Dus ik vroeg of ze de specifieke spullen van die man daar hadden. Ze zeiden dat ze dat niet bij zich hadden, maar wel iets vergelijkbaars. Ik zei oké, ik zal het proberen.”

THC-olie en CBD-zalf

“Dus ze verkochten me wat THC-olie. Ik zal je de olie laten zien. Die olie gebruik je als een druppeltje. Ik gebruikte een paar druppels per keer. Ik heb het gebruikt met zo’n pipetje waarmee je de olie kunt opzuigen en het dan weer terug in het flesje kunt stoppen. Ze vertelden me dat ik tegelijkertijd ook deze medicinale zalf nodig had. Dus kocht ik deze medicinale zalf en dat was 50 milligram met CBD.

Ik kreeg deze twee producten mee naar huis en begon het meteen te proberen. Ik verbruikte drie druppels THC-olie per keer door ze op een ​​schoon wattenstaafje te doen. De olie wordt gewoon opgezogen door het wattenstaafje. Dat breng ik dan aan op die plek boven mijn wenkbrauw.

Nadat ik dit had gedaan, draaide ik het wattenstaafje om en gebruikte ik het schone uiteinde voor de CBD-zalf. Ik haalde er gewoon een schepje uit, een heel klein schepje ervan. Een klein beetje is genoeg, dus bracht ik dat bovenop de olie aan, een beetje gelaagd zeg maar.”

Terug naar de dermatoloog

“Ik deed dit ongeveer een maand. Dus ik kreeg weer een afspraak met de dermatoloog en ik vertelde hem wat ik aan het doen was met de THC en CBD. De dermatoloog lachte me uit. Hij zei ja, dat gaat dus niet helpen. Waarom bespaar je je dat geld niet en laat je mij in plaats daarvan een kleine ingreep doen.

Maar ik luisterde niet naar hem, ik bleef de cannabis gebruiken. Na twee weken had ik weer een afspraak, dus al met al was het een maand dat ik die cannabisproducten gebruikt had.

We zaten daar maar te wachten en wachten. Toen kwam de patholoog zeggen dat hij geen kanker meer zag in mijn weefsel. Ik dacht dat hij een bepaalde marge bedoelde, maar hij zei dat er gewoon helemaal geen kankercellen meer zaten. En de dermatoloog zei ja, dat was zeker de marihuana en hij lachte. Ik zei: waarom kan het niet de marihuana zijn?

Maar de patholoog was geïnteresseerd en vroeg wat voor soort marihuana ik dan gebruikte, kun je me de naam geven vroeg hij. En hoe je het gebruikt hebt, want ik ben echt geïnteresseerd in hoe je van deze kanker af bent gekomen.

Dus ik wilde nu gewoon even met iedereen delen hoe ik het gedaan heb. Ik hoop dat het misschien iemand zal helpen.”

Steeds meer mensen ontdekken dat cannabisolie bijna een wondermiddel voor hen is voor aandoeningen als epilepsie, kanker, diabetes en multiple sclerose, vooral nadat de conventionele geneeskunde niet succesvol bleek te zijn.

“Ik begon cannabisolie te gebruiken zodra ik het nieuws kreeg over een kwaadaardige knobbel in mijn borst,” zegt Kelly McQue, een moeder en zakenvrouw uit Balito in KwaZulu-Natal in Zuid-Afrika. Ze deed ook 40 dagen aan watervasten en bracht rigoreuze veranderingen aan in haar dieet en haar hoeveelheid lichaamsbeweging. Zo slaagde ze erin om de ziekte te verslaan.

Niet het lot van haar opa

“Ik kan niet zeggen dat het alleen de cannabisolie was die de kanker genas, maar ik heb wel het gevoel dat de snelheid waarmee ik herstelde te wijten was aan het innemen ervan. Het heeft me ook zeker geholpen om mijn postnatale depressie te genezen (ze was onlangs bevallen van haar dochter), wat buitengewoon slopend was. Hierdoor werd ik ook mentaal sterk genoeg om de noodzakelijke veranderingen in voeding en beweging door te voeren.”

“Bij mijn grootvader werd kanker vastgesteld toen hij in de zeventig was,” legt McQue uit. “Tot dan toe was hij buitengewoon fit geweest en had hij een actief leven geleid. Toen hij eenmaal met de behandeling van de kanker was begonnen, zag ik hem veranderen in een schil van zijn vroegere zelf. Ik geloof dat de ‘conventionele’ geneeskunde hem meer kwaad dan goed deed. Dit was een belangrijke reden voor mijn beslissing om af te zien van de ‘moderne’ beschikbare opties.”

Ze maakte uiteindelijk haar eigen cannabisolie voor weinig geld en heeft een doe-het-zelf-cannabisolierecept op haar blog gepubliceerd. “Het is heel eenvoudig te maken – zonder chemische toestanden,” zegt ze. Ze adviseert ook potentiële gebruikers via telefoon of e-mail.

Ze zegt dat de feedback van patiënten van over de hele wereld en in toenemende mate van andere Zuid-Afrikanen overweldigend positief is. “De beste reacties zijn van mensen die hun ziekte ook met succes hebben genezen met alternatieve, natuurlijke behandelingen – dat maakt altijd mijn dag goed!”

Ook nuttig bij multiple sclerose

Gerd Bader is een andere gebruiker en voorstander van medicinale cannabis. Als een langdurige lijder aan multiple sclerose (MS), zocht hij uitstel van jarenlange pijn, operaties en invaliditeit bij het roken van wiet.

“Het was als een wonder: een paar trekjes van een joint en ik voelde me opgelucht en helder van geest. Nadat ik had gemerkt hoe deze cannabinoïden me hielpen, besloot ik uitgebreid onderzoek te doen en kwam ik cannabisolie tegen.” Hij gelooft dat het gebruik van de olie een einde maakte aan de ergste periodes van zijn MS en de genezing op gang bracht. “Van eerst een dwarslaesie-patiënt word ik nu met de dag sterker.”

Bader heeft sindsdien een aantal mensen met epilepsie, kanker, diabetes en andere medische klachten bijgestaan ​​waarvan hij denkt dat ze veel baat hebben gehad bij het gebruik van cannabisolie. Hij promoot zijn eigen wietolieproduct via zijn website Oil2Health.

Maar is het legaal?

“Het is nog steeds illegaal in Zuid-Afrika – zowel de plant als de olie,” zegt McQue. “Persoonlijk geloof ik dat de wet tegen cannabis ongeldig is, aangezien je de natuur niet kunt verbieden. Helaas is ons rechtssysteem in dit opzicht verouderd en onderdrukkend. Je moet heel voorzichtig zijn bij het verkrijgen van het plantmateriaal en met wie je erover praat.”

De Zuid-Afrikaanse “Drugs and Drug Trafficking Act” maakt het bezit van cannabis en zijn derivaten illegaal, met straffen voor het overtreden ervan die doorgaans variëren van boetes tot gevangenisstraf.

Een neveneffect van de illegaliteit van cannabis en het daarmee gepaard gaande sociale taboe is volgens McQue dat gebruikers het vaak moeilijk vinden om hun ervaringen te delen en de neiging hebben om een ​​nogal eenzaam pad te volgen. “Ik denk niet dat het illegaal is om kennis over cannabisolie te delen en ik weet dat het gewone Zuid-Afrikanen uit alle lagen van de bevolking helpt die het willen proberen als alternatief voor chirurgie, bestraling of chemotherapie. Dat maakt het het risico waard.”

Om andere zoekers sneller wegwijs te maken in de wereld van de medicinale cannabis, schreef Kelly McQue er een e-book over dat ook op Bol.com te koop is.

Bron: Health24.com

Shona Leigh uit Queensland (Australië) ontdekte in oktober 2013 dat ze baarmoederhalskanker in de tweede fase had. Chemotherapie of bestraling leken haar niet de beste behandelmethode. Ze ging in plaats daarvan online op zoek naar een ander antwoord.

Shona Leigh

Kort daarna werd ze benaderd door iemand die één van haar berichtjes gelezen had en zich haar lot aantrok. Zo maakte Shona kennis met cannabisolie. Haar nieuwe kennis zorgde voor ondersteuning en voorlichting over cannabis, en leverde haar ook de olie. Ze begon elke dag trouw haar druppeltjes te nemen.

Elke zes weken onderging ze een bloedtest om de kanker te controleren.

Acht maanden later, in september 2014, kreeg ze te horen dat er geen kanker meer te vinden was. Ze werd schoon verklaard. Ze twijfelde er niet aan dat dat te danken was aan de medicinale cannabis.

Te vroeg gestopt?

Nu ze genezen was, zag Shona geen reden meer om nog langer haar druppeltjes te slikken. Maar binnen vier maanden kreeg ze een nieuwe schrik te verwerken: in haar linkerborst begonnen knobbels te verschijnen. “Ze waren wel zo groot als mijn vuist,” zegt ze.

Haar eerste cannabiscontact was niet langer beschikbaar, dus moest ze opnieuw op zoek. Gelukkig vond ze uiteindelijk een andere wietolie-leverancier. Ze begin weer thc-olie in te nemen, en weer was het resultaat boven verwachting. “Binnen twee weken nadat ik weer met de olie begonnen was, waren die bobbels verdwenen!”

Opgelucht besloot ze vanaf nu het heft in eigen handen te nemen. “Ik besefte dat de enige manier waarop ik voor mijn cannabisolie een stabiele bron zou krijgen, was door het zelf te gaan maken,” zegt ze.

Roept het voort

Shona ging er ook anderen mee helpen, en maakt nu wietolie om te proberen kanker te genezen, balsems en een spray voor pijn, zoals artritis.

Ze beweert tot nu toe meer dan 50 mensen te hebben geholpen bij het genezen van kanker, iets waarvan ze gelooft dat nog veel meer mensen dit zouden gebruiken als het stigma van cannabis zou worden weggenomen.

Ze zegt dat ook haar schoonmoeder van 67 onlangs ontdekte dat ze kanker had. Ze volgde het voorbeeld van haar schoondochter en koos ook voor thc-olie als enige behandelmethode. En met evenveel succes.

Shona zei dat ze trots is op de beslissing van haar schoonmoeder om te proberen zichzelf te genezen met natuurlijke oliën. Ze zou graag willen dat nog veel meer mensen zich hiervan bewust worden.

The CannaNannaS

“Er zijn meerdere mensen die zulke sterke resultaten hebben behaald. Je moet hun verhalen horen. Daarom heb ik de Cannabis Nanna’s hierheen gebracht,” zegt Shona.

Ze verwijst naar ‘The CannaNannaS‘, “een educatie- en bewustmakingstour” van dames die in het weekend rond touren om medicinale cannabis te promoten.

CannaNannaS is een satellietgroep van de Medical Cannabis Users Association (MCUA) waarvan de Facebook-groep is uitgegroeid tot meer dan 16.000 Australische leden sinds de oprichting in juni 2014. Daarmee is het de grootste belangenbehartigingsgroep voor patiënten in Australië die aandringt op veranderingen in de wetten rond cannabisgebruik.

Deb Lynch van de “Nanna’s” zegt dat hun CannaNanna-evenementen een enorm succes zijn: “Ons programma is gericht op bewustwording en educatie. Het zit vol met geweldige sprekers, demonstraties en smaaktesten van op hennep gebaseerd voedsel.”

“Er is zaterdagavond een film onder de sterrenhemel en de deelnemers horen getuigenissen van mensen die groot succes hebben gehad met medicnale cannabis, waar de conventionele geneeskunde hen niet kon helpen.”

Australië heeft wel een programma van de overheid voor medicinale cannabis, maar de toelatingseisen hiervoor zijn extreem streng. Sinds de start in 1992 hebben nog geen 400 Australische patiënten legaal toegang gekregen tot op cannabis gebaseerde medicijnen.

Bronnen: Dailymail.co.uk, Dailymercury.com.au

In 2014 werd de Engelse Tiffany Youngs, de vrouw van profrugbyspeler Tom Youngs die bij de club Leicester Tigers speelt, gediagnosticeerd met leukemie (Hodgkin-lymfoom). Dit kwam aan het licht nadat ze haar huisarts had bezocht vanwege een aanhoudende hoest.

De 32-jarige moeder van een klein dochtertje kreeg vrij snel daarna ook te horen van haar artsen dat die waarschijnlijk niet veel voor haar konden betekenen, omdat de ziekte als onbehandelbaar beschouwd werd.

Ze zeiden dat Tiffany waarschijnlijk nog maar tussen een maand en een jaar te leven had. Tiffany en haar man waren er kapot van.

Dochtertje

Eén van haar zwaarste momenten beleefde Tiffany toen ze haar dochtertje Maisie moest vertellen dat ze zou gaan sterven.

“Ik zei tegen haar: ‘Weet je dat het niet goed gaat met mama? Helaas moet mama naar de hemel.’

Ze zei alleen maar ‘oh’ – zo zwart-wit. Maar dat is hoe kinderen zijn. Ze nemen het zo goed op als ze kunnen.

‘Papa gaat voor jou en de oma’s en opa’s zorgen,’ zei ik. Ze antwoordde: ‘Oké, dus dan zie ik mama nooit meer?'”

Tiffany legde bij hen thuis in Leicestershire een sprookjestuin aan voor haar dochter, en schreef tot aan haar dertigste verjaardag aan verjaardagskaarten voor haar.

Ze beschrijft hoe ze ook haar eigen begrafenis al had gepland: “Ik begon mijn zaken op orde te maken. Ik schreef het nummer van de schoonmaker op voor als ik er niet meer zou zijn, het nummer van de buren, ik gaf mensen onze huissleutels en ik ging op zoek naar een fulltime oppas om Tom te helpen.”

“Ik verkocht al mijn kleren, gaf alles aan liefdadigheidswinkels, ik hield een enorme opruiming en gooide veel spullen weg. Ik plande mijn begrafenis – ik koos mijn foto, mijn muziek, en vertelde mijn familie hoe ik wilde sterven. Ik voelde me schuldig. Ik had het gevoel een last te zijn voor iedereen, ik wilde niet dat iemand straks nog iets te doen had vanwege mij.”

Vechtlust

Toen alle hoop vervlogen leek, openbaarde zich echter een vechtlust in Tiffany waarvan ze zelf niet wist dat ze die in zich had. “Ik besloot opeens dat ik geen kind had gehad om op te groeien zonder moeder. Ik wil haar opvoeden, dus besloot ik een alternatieve behandeling te proberen.”

“Mijn dokters waren er niet enthousiast over, maar ik had niets te verliezen – als het me maar een extra week met haar gaf, was het het al waard. Dus ging ik twee keer per week naar Londen om daar twee dames te zien die mij door iemand waren aanbevolen. Ik zei tegen Tom dat we ruimdenkend moesten zijn, omdat het alternatief was.”

“Ik volgde een heel, heel strikt dieet met sappen, geen zuivelproducten, geen rood vlees, geen suiker, geen thee of koffie – eigenlijk alleen vis en groene sappen. Ik vastte van 19:00 uur tot de volgende dag 12:00 uur. Ik heb dat drie maanden gedaan en ik voelde me er geweldig bij.”

Wietolie

Ze ging ook dagelijks medicinale cannabis gebruiken in de vorm van wietolie. Dit nieuwe schema hield ze heel strak aan. Tiffany weigerde toe te geven aan de kanker en handhaafde haar nieuwe dieet- en medicatieregime strikt.

In een interview met de Backstory Podcast vertelde Tiffany hoe ze zich aanvankelijk best een beetje zorgen maakte over de wietolie:

“Ik had al veel gehoord over cannabisolie op tv en in de kranten. Maar ik heb nog nooit drugs gebruikt. Ik wist niet echt wat ik moest doen en ik moest natuurlijk voorzichtig zijn vanwege Tom’s bekendheid.”

“Ik nam de cannabisolie ongeveer om acht of negen uur ‘s avonds en ging dan naar bed. Ik merkte direct dat het me hielp te ontspannen en in slaap te vallen, want daar maakte ik me grote zorgen over. Ik was altijd bang dat ik niet meer wakker zou worden, omdat ik ziek was.”

Tiffany vertelde aan de zender Sky News dat ze bijna alleen maar vis at en cannabisolie nam. Melk, rood vlees, suiker en cafeïne werden rigoreus uit haar dieet verwijderd.

Ze gebruikte ook een ENS-cosmodische machinebehandeling, die metalen puntjes gebruikt om elektrische pulsen het lichaam in te sturen, in de hoop dat het de cellen zal stimuleren.

Onverwacht goed nieuws

In februari 2018 ging Tiffany naar het ziekenhuis voor een scan, omdat ze zich weer niet helemaal lekker voelde (wat later waarschijnlijk de Mexicaanse griep bleek te zijn). Maar haar bange vermoedens bleken onterecht te zijn – sterker nog, ze kreeg daar het beste nieuws te horen dat ze zich maar kon wensen. De arts vertelde haar dat ze in remissie was.

“Ik zei: ‘Wat?'”

“Toen belde ik Tom. Ik vroeg hem: ‘Ben je bij mama? Zet me op de luidspreker: HET IS ALLEMAAL WEG!!’

Mama barstte in huilen uit. Tom vroeg: ‘Aan wie wil je dat ik het allemaal vertel?’

Ik zei: ‘Ik vertel het aan iedereen!’

Ik belde zelf mijn vader, en hij liet de telefoon vallen.”

Opgelucht dochtertje

Nu ze wist dat haar kanker in remissie was, mocht ze ook haar dochtertje vertellen dat ze niet zou gaan sterven.

“Ik zei tegen haar: ‘Weet je nog dat mama haar haar verloor en het niet zo goed ging? Nou, mama is nu helemaal beter. Dus mama gaat niet meer naar de hemel.'”

“Ze knuffelde me en gaf me een kus. Het was zo lief. Ze was zo opgewonden! Ze zeggen dat kinderen zulke dingen nog niet begrijpen, maar ze begrijpen het echt wel, echt.”

“Van te horen krijgen dat je dood gaat, om er vervolgens achter te komen dat je helemaal niet ziek meer bent, is moeilijk. Het is zo’n aanpassing. Ik had mijn ouders en Tom al verteld waar ik begraven wilde worden, waar ik mijn leven wilde beëindigen, ik had mijn testament geschreven. Eén van mijn vrienden had al een tatoeage laten zetten om mij te herinneren.”

“Ik had me voorbereid om te sterven, maar Maisie hield me op de been. Ik wilde haar naar school zien gaan. Ik wilde haar volgende verjaardag meemaken.”

“Ik heb zoveel mensen te danken, net als de rest van mijn gezin. De rugbyfans, iedereen bij elke club heeft berichten gestuurd; coaches, spelers. De Leicester Tigers waren absoluut geweldig. Ik kan ze niet genoeg bedanken.”

Nog steeds gezond

Nu, twee jaar later, gaat het nog steeds goed met Tiffany. Onlangs is ze “Roots Wellness” gestart, een business die naar alle aspecten van de gezondheid kijkt, van producten om de spijsvertering te bevorderen tot slaap en huidverzorging, evenals het bestrijden van haaruitval. Zo hoopt ze o.a. patiënten te helpen die dezelfde diagnose krijgen als zij vier jaar geleden.

“Er zijn zoveel dingen waar we mee te maken krijgen, dat een beetje dagelijkse gezondheid misschien kan helpen,” zegt ze. “Angst, slaapgebrek, pijn in het lichaam, depressie en chirurgische nazorg, evenals het stimuleren van je immuunsysteem en gewoon het gevoel hebben dat je op je best bent.”

Bronnen: Leicestermercury.co.uk, Leicestermercury.co.uk, Edp24.co.uk

Op tweejarige leeftijd had Cheyenne Zwicker uit Irma, Alberta (Canada), al zes chemokuren ondergaan. In oktober 2013, net 18 maanden oud, was er namelijk neuroblastoomkanker bij haar vastgesteld.

Haar moeder Mandy en haar vader Robbie hadden besloten om hun dochter mee te nemen naar een dokter, nadat ze een knobbeltje bij haar linkerheup hadden opgemerkt.

“Lange tijd dacht ik dat het gewoon haar heupbeen was dat groeide, maar het werd steeds groter”, zegt Mandy. “Ik had nooit aan kanker gedacht. Ik dacht misschien hooguit een soort hernia of misschien een vergroeiing.”

Tests lieten echter een veel ernstiger uitslag zien: de knobbel van de peuter was een tumor. Neuroblastoom om precies te zijn, een kwaadaardige tumor in het sympathisch zenuwstelsel.

“Ik kon me haast niet bewegen toen ik het hoorde. Ik wist niet wat ik moest denken. Ik wist niet hoe ik moest reageren”, herinnert Robbie Zwicker zich. “Ik was bang.”

“Je krijgt opeens met zoveel te dealen”, voegt zijn vrouw eraan toe. “Het verandert je leven vanaf dat moment. Je weet het pas echt als je het ervaart.”

Operaties

Cheyenne onderging naast de zes rondes van chemotherapie nog drie operaties, waarvan twee om de massa te verwijderen.

“Bij de derde wilden ze van binnenuit kijken wat ze konden doen, dus sneden ze haar open. Maar na verloop van tijd kwam de chirurg weer naar buiten en hij zei tegen ons: ‘Sorry, maar ik kan niets doen. Als ik ook maar een klein foutje maak, kunnen we haar verliezen.’ Achteraf is dat misschien wel een zegen geweest.”

“Ik herinner me dat ik mijn kindje voor mijn ogen zag wegkwijnen,” herinnert haar moeder Mandy zich. Tegelijkertijd verbaasde ze zich over de veerkracht van Cheyenne, want ondanks alles bleef het meisje bijna altijd vrolijk en vol levenslust.

Na de diagnose bracht het gezin een groot deel van hun tijd door in het Stollery Children’s Hospital in Edmonton.

Uiteindelijk bleek dat Cheyenne immuun was voor de chemotherapie. Robbie en Mandy kregen twee opties: palliatieve zorg, of doorgaan met nog meer chemo. Maar, zo werd hen verteld, dat laatste zou waarschijnlijk zo’n aanslag worden op Cheyenne’s kleine lichaam dat de overlevingskans als zeer gering werd ingeschat.

Dus besloten ze om hun dochtertje mee naar huis te nemen.

Medicinale cannabis als laatste optie

“En dat is waar de genezing begon,” zegt Mandy nu. “We hadden geen enkele optie over, dus besloten we haar medicinale cannabis te gaan geven.”

“Er was echter geen enkele dokter bij ons in de buurt die haar dat wilde voorschrijven. Toen haar eigen oncoloog ervan hoorde, wilde hij er ook niets mee te maken hebben. We moesten helemaal naar Vancouver vliegen om daar via een organisatie haar eerste dosis te krijgen.”

“Ik deed een druppeltje wietolie op een aardbei, want die vindt ze lekker. Ze werd er wel wat high van, maar dat ging snel weg. Zo bouwden we langzaam haar dosering steeds verder op. Uiteindelijk nam ze één gram pure thc-olie per dag. Dat is heel wat, dat kan ik zelf niet eens aan, haha.”

Het resultaat was echter verbluffend, merkte Mandy: “Binnen een maand ging ze van niet springen, niet klimmen en geen trappen op, naar het allemaal perfect doen! En ze at! En de massa stopte met groeien. En haar nieren waren eerst te klein, maar die werden ook normaal.”

THC en CBD

Nu is Cheyenne bijna 5 jaar en het gaat prima met haar. “Ze leeft en ze is perfect,” zegt Mandy.

Ze hebben de ‘cannabis-medicatie’ zelfs nog wat uitgebreid, zegt ze. “De chemo heeft ervoor gezorgd dat ze een ontwikkelingsachterstand heeft, een soort licht autistische aandoening. Dus nu gebruiken we ook CBD om haar hersenen te helpen genezen. We moesten even ontdekken welke combinatie van THC en CBD het beste werkt voor haar. We gebruiken geen enkel farmaceutisch medicijn meer.”

“Cannabis werkt,” zegt ze. “En mijn dochter is een wonder.”

Bronnen: Globalnews.ca, YouTube, Cannabishempconference.com

Tien jaar geleden was er op de Amerikaanse regionale zender News9 een ontroerend verhaal te zien over een negenjarige jongen uit Oklahoma die geld probeerde in te zamelen voor de kankerbehandelingen van zijn moeder. Twee jaar geleden besloot het tv-station weer contact op te nemen met het gezin, om te zien hoe het verder gegaan was met hun verhaal. Tot hun verbazing troffen ze de hele familie stralend aan: de jongen was nu een 16-jarige jongeman en zijn moeder was geheel kankervrij.

“Ik geloof dat ik een wonder ben,” zegt de moeder, Rhonda Gossett, bij hen thuis in Oklahoma City.

Daarmee lijkt ze niet te overdrijven, want met haar gezin aan tafel zitten leek acht jaar geleden niet echt een optie.

“De dokter dacht eerst dat het waarschijnlijk geen jaar meer zou duren voordat ik zou overlijden,” zegt Rhonda.

Toen ze de diagnose borstkanker in stadium vier kreeg, begon Rhonda een strijd die ze vastbesloten was te winnen.

“We hadden tegen elkaar gezegd dat we gewoon de strijd zouden aangaan, iedere keer dat er moeilijkheden op ons pad kwamen,” zegt ze.

Inzamelingsactie

En die moeilijkheden kwamen er genoeg, omdat de kanker zich uitbreidde naar haar botten en vervolgens ook naar haar hersenen.

“Ik had veel pijn, er was veel verwarring over wat nu te doen,” herinnert Rhonda zich.

Rhonda kreeg de eerste diagnose op de negende verjaardag van haar zoon Zach.

“Het was wel zwaar,” zegt Zach. “Ik was vaak behoorlijk van streek.”

Het tv-station interviewde de kleine Zach in 2010 over o.a. zijn t-shirt en de armband die hij speciaal voor geldinzamelingsactie voor zijn moeder had gemaakt.

“Zo hoefde ik niet heel de tijd te piekeren over mijn moeder, ik had wat afleiding,” zegt hij nu.

“Hij had ook een boek gemaakt waarin hij elke dag grapjes maakte, dat ik kon lezen,” zegt Rhonda. “Er was genoeg dat mijn spirit weer een beetje omhoog hielp, maar ik vond het wel erg voor hem dat hij dat allemaal moest meemaken.”

Medicinale cannabis

Na twee hersenoperaties die geslaagd leken, kreeg het gezin een klap die voelde als de genadeslag: de kanker kwam opnieuw terug.

“Op dat moment werd ons in feite verteld dat ze niet meer wisten wat ze verder nog moesten doen,” zegt Darren Gossett, Rhonda’s echtgenoot.

Ten einde raad besloten ze om zich tot medicinale cannabis te wenden. Ze gingen naar Colorado, de eerste staat in de VS die cannabis helemaal legaliseerde. Daar vonden ze de olie die ze zochten: THC-olie.

Wonder boven wonder ging het vervolgens niet bergafwaarts met Rhonda, zoals de artsen voorspeld hadden, maar knapte ze juist weer zienderogen op.

Na een tijdlang de THC-olie gebruikt te hebben liet Rhonda zich weer testen, en werd haar goede gevoel bevestigd: ze bleek helemaal kankervrij te zijn!

CBD-olie

Toen de kanker eenmaal was verdwenen, begon Rhonda CBD-olie te gebruiken om de kanker hopelijk op afstand te houden.

“Deze mildere vorm van cannabis is legaal in alle 50 staten van de VS,” zegt Darren.

Binnen enkele weken zei Rhonda dat ze de voordelen van de CBD-olie begon te merken.

“Ik begon me ook steeds beter te voelen in mijn hoofd, ik had het gevoel dat mijn hersenen begonnen te genezen,” zegt ze.

Na twee jaar liet een nieuw onderzoek zien dat haar kanker nog steeds weg was.

“Ze is een wonder voor ons, ze is een wonder voor iedereen die haar kent. En ze is ook een wonder voor de doktoren,” zegt Darren.

Andere kankerpatiënten helpen

Nu helpt Rhonda anderen door haar verhaal te vertellen om hoop te brengen aan andere families die hetzelfde proces doormaken.

“Het is echt heel belangrijk voor mensen om er voor hen te zijn wanneer ze dit meemaken,” zegt ze. “Ik voel me heel gezegend dat ik er nog steeds ben.”

Nu slikt de hele familie elke dag CBD-olie als supplement. Ze hopen dat hun eigen staat Oklahoma er ook vaart mee zal maken om alle vormen van cannabis te legaliseren.

Bron: News9.com