Rebecca Sewell uit Californië (VS) leed aan verschillende chronische ziekten, waaronder slapeloosheid, scoliose, diabetes, fibromyalgie, een angststoornis en “complex regionaal pijnsyndroom” (CRPS).

Dat laatste is een aandoening die gekenmerkt wordt door langdurige pijn en ontstekingen ten gevolge van een eerdere verwonding aan een arm of been.

Het ontstond toen Rebecca tien jaar oud was en een ander kind ongevraagd handboeien om haar enkel deed in de schoolbus voor een goocheltrucje. Ze begon hevige pijn te voelen nadat ze zichzelf had bevrijd, en later stelden artsen bij haar CRPS vast.

Dat werd zo ernstig dat ze jarenlang in het ziekenhuis moest verblijven en een hele rits aan farmaceutische medicijnen voorgeschreven kreeg. Ook moest ze regelmatig aan de morfine. De meeste van haar andere chronische aandoeningen ontwikkelde ze tijdens haar verblijf in het ziekenhuis.

Rebecca: “De pijn die je krijgt door CRPS wordt door deskundigen gerangschikt boven die van amputaties en bevallingen. Het is echt ernstig.”

Te vroeg gejuicht

Uiteindelijk mocht ze het ziekenhuis verlaten. Na een paar jaar verhuisde Rebecca naar New York, voor een baan. Ondanks dat ze nog regelmatig pijn had, viel ermee te leven. Totdat ze een blessure opliep aan datzelfde been. Dat zorgde onverwachts voor een enorme zwelling van haar voet.

Rebecca: “Mijn voet werd opeens gigantisch groot. Hij liep paars aan. Ik kon hem helemaal niet meer bewegen. Ik zag hem opzwellen, en wist dat de aandoening waarvoor ik zo lang in het ziekenhuis gelegen had, teruggekomen was.”

Ze moest stoppen met werken en had geen andere keus meer dan weer terug te keren naar haar ouderlijk huis, waar haar moeder haar kon verzorgen.

Rebecca: “Ik vond het verschrikkelijk. De meeste moeders met 29-jarige dochters gaan trouwerijen en de komst van kleinkinderen meemaken. De mijne moest mij begeleiden terwijl al mijn tanden getrokken moesten worden door de schade die de pijnpillen achtergelaten hadden.”

Joint uit wanhoop

Op een gegeven moment moest Rebecca een rollator gaan gebruiken om zich te verplaatsen, omdat de pijn van haar toestand zo intens was. De meeste medische behandelingen die ze nog onderging, waaronder een ruggenmergstimulatie en opnieuw morfinebehandelingen, haalden weinig uit.

Rebecca: “Er bleven steeds minder opties voor mij over. Ik begon al te kijken naar verzorgingstehuizen. Er moest iemand permanent voor mij gaan zorgen, want ik kon dat zelf gewoon niet meer.”

Van pure ellende probeerde Rebecca maar eens een joint te roken. Dat bleek haar boven verwachting goed te bevallen:

“Ik kon opeens stoppen met bepaalde medicijnen door die cannabis. En ik begon gewicht te verliezen, terwijl ik daarvóór juist zo veel was aangekomen.

Mijn lichaamsfuncties die in de laatste jaren teruggelopen waren, begonnen één voor één weer helemaal terug te keren. Inclusief mijn darmen. Ik kon opeens weer normaal naar de wc. Dat was zo verbazingwekkend!”

Na een tijdje verwijderden artsen op haar verzoek ook haar morfinepompje. Dat was een pijnlijk proces, maar gelukkig werd het makkelijker gemaakt door de ontspannende effecten van de medicinale cannabis.

Rebecca heeft haar pijn nu onder controle en heeft geen rollator of rolstoel meer nodig. Ze kon zelfs stoppen met alle 27 farmaceutische medicijnen die ze op een gegeven moment gebruikte.

De cannabis pakte alle symptomen aan die ze had van haar verschillende aandoeningen. Alleen van de zenuwpijn en de aanvallen als gevolg van de schade die de farmaceutica in haar lichaam aanrichtten, is ze nog niet af. Maar er valt mee te leven, zegt ze.

Liefde komt onverwachts

Nu haar leven zoveel beter geworden was, was er opeens ook weer ruimte voor de liefde. Ze liep hem toevallig tegen het lijf terwijl ze bij de gemeenteraad bezig was om medicinale cannabis gelegaliseerd te krijgen.

Rebecca: “Dat was zo interessant! Ik liep naar hem toe omdat ik iemand wilde ontlopen waar ik niet mee wilde praten. Dus ik zei tegen hem: ‘Hai, ik ben Rebecca!'”

Hij bleek David te heten, en hij was daar voor hetzelfde doel als zij, om te pleiten voor het wetsvoorstel dat cannabis legaal zou maken. Hij kweekte zelf cannabis op behoorlijk grote schaal.

Rebecca: “Hij heeft mijn leven gered, letterlijk zelfs. Want toen ik nog een keer een hele heftige aanval kreeg, waarbij ik stopte met ademen en blauw aanliep, was hij er om mij te hulp te schieten. Hij paste mond-op-mondbeademing toe en belde de ambulance. Anders had ik het waarschijnlijk niet overleefd.”

Rebecca is nu voorvechtster van medicinale cannabis en gebruikt haar eigen succesverhaal als voorbeeld om anderen te inspireren tijdens lezingen die ze geeft door het hele land.

“Zonder medicinale cannabis was ik niet geweest waar ik nu ben,” zegt ze. “Mijn lichaam was het echt aan het opgeven toen. Maar ze zeggen wel eens dat liefde ook helend werkt, dus David verdient ook krediet. Ik weet niet wat ik zou moeten zonder hem. Liefde en cannabis hebben mij gered!”

Bron: The Herbal Clinic, MD

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord