Mag het een druppeltje meer zijn?

Als mensen aan mij vragen hoe ik de THC-olie gebruik en wat voor dosis precies, houd ik het zo vaag mogelijk.  Ik houd namelijk rekening met verschillende factoren:

Hoe ik heb geslapen, gegeten en de algehele stressgehalte van mijn lijf.

Welke activiteiten ik moet doen en zelf hoe lang geleden ik mijn glas jus d’orange heb gedronken (vitamine C onderdrukt de werking)

Soms schroef ik bewust de dosis wat omlaag om zo goed te kijken of de dosis lager kan (ik blijf toch een zuinige Hollandse) en ook omdat als ik dan de dosis weer omhoog schroef, het weer ‘sterker’ aankomt.

Soms heb ik het weleens druk en ‘vergeet’ dan de olie te druppelen en dat is natuurlijk goed nieuws. Maar juich niet te hard want de MS die ik heb, is een onzichtbare vijand die ineens uit de loopgraven sprint en mij totaal verrast met een leger die geen genade kennen. Dus de volgende dag, of zelfs moment, kan het zijn dat ik weer op bed lig (of bank) dus dan neem ik nog een druppeltje extra… dan geef ik me even over en laat mijn  bondgenoten (cannabinoïden) voor mij vechten.

Minder druppels nodig

Het mooie is ook, hoe langer je het gebruikt je zelfs MINDER druppels nodig hebt voor sommige klachten en dat is een teken dat het medicijn goed werkt in tegenstelling tot de meeste farmaceutische middelen. Maar soms heb ik toch de dosis de afgelopen tijd weer verhoogd naar de oude dosering. Omdat er nu zoveel (Corona) stress heest en ik extra verdediging nodig heb.  Ik voel dan gelijk dat een druppeltje meer ook net even die munitie bij zich draagt om mij even tot halt te roepen… Zodat de rest in rust de batlle kan winnen.

Voor mij duurt het een paar uur voordat ik de gehele werking voel (langzaam metabolisme denk ik) Dus is het voor mij slim om het een paar uur voor het eten en slapen te gebruiken. Maar ik druppel NOOIT op een lege maag (de cannabinoïden hebben energie nodig om te ‘vechten’ al is het maar een eierkoek zodat mijn maag niet meteen begint te morren…

Maar het is fantastisch als het goed begint te werken met etenstijd, zo eet ik mijn bordje altijd netjes leeg (met smaak, ook niet onbelangrijk!)

Soms is mijn eetlust erg laag. Niet alleen door de pijn maar ook omdat eten heel vermoeiend kan zijn voor mij (niet vergeten: er zitten ook veel spieren in het gezicht en slikken gaat soms ook erg moeilijk) Kauwen triggert ook mijn aangezichtspijn (Trigeminusneuralgie, soort migraine aan de voorkant van de schedel, inwendig en oppervlakkig) en dan begrijpt u wel dat ik dan snel in een neerwaartse spiraal kan komen. Eten is belangrijk voor de algehele conditie, ziek of niet ziek. En daarbij, nadat ik lekker heb uitgerust, heb ik dan ook echt zin om wat lekkers en gezonds te maken en heb ik ook de kracht om dat te doen (met een krukje bij het fornuis) Het fijne is ook, dat de cannabinoïden zich als goed, nette vrienden gedragen. Zijn niet opdringerig als je ze even niet in je leven betrekt of je het gevoel willen geven dat je niet zonder ze kunt. Het zijn vrienden, bondgenoten kameraden, en volgens mij ben ik zelfs ene beetje verlieft… krijg er zelfs kriebels van in mij buik ;)

Zensemilla

#blijfsterk