Een paar jaar geleden verliet Ryan Kohrig het Amerikaanse leger. Net als een kwart van de Amerikaanse veteranen lijdt hij nu aan PTSS. Na 25 jaar van militaire dienst als marinier en meerdere gevechtssituaties meegemaakt te hebben, was het moeilijk voor hem om weer in de gewone samenleving te integreren.

Dagelijkse taken waarvan hij wist dat hij ze gewoon zou moeten kunnen doen, werden een strijd. Plotselinge bewegingen of geluiden kunnen hem makkelijk laten schrikken en onrustig achterlaten.

“Mijn gehoor was zo versterkt dat elk plotseling geluid me van de wijs kon brengen, zelfs als het uit het appartement van mijn buurman kwam,” vertelde Ryan me. “Ik had het gevoel dat ik alles kon horen.”

Naarmate de frustratie van Ryan groeide, nam ook zijn angst toe. Overdag merkte hij dat hij angstig wachtte op wat hem de volgende keer kon doen opschrikken. Hij werd prikkelbaar en in zijn eigen woorden “moeilijk om mee om te gaan”.

‘s Nachts nam zijn angst de vorm aan van slapeloosheid. “Hij sliep meestal maar 3 uur of minder,” zegt zijn vrouw Lindsey. “In het begin maakte hij me wakker als hij wakker werd, om te praten. Eerst vond ik dat wel het schattig, maar toen het bijna standaard werd, stopte hij met me wakker te maken en ging hij gewoon naar de andere kamer. Ik denk dat hij doorhad dat ik wel mijn slaap nodig had.”

Farmaceutische medicijnen

In een poging om om te gaan met zijn PTSD, angst en slapeloosheid deed hij wat waarschijnlijk elke veteraan zou doen en zocht hij hulp bij de VA (Veterans Affairs, een overheidsorganisatie voor veteranen – MC).

Aanvankelijk schreef de VA Ryan slaappillen voor, wat op zich wel redelijk werkte voor het slapen, maar ‘s ochtends liet het hem suf en zelfs nog angstiger achter dan voorheen. Dus ging hij terug naar VA. Steeds opnieuw en opnieuw.

Elke keer andere medicijnen uitproberen en tot zijn verbazing ook steeds begeleid door verschillende doktoren. “Ik heb nooit dezelfde arts gehad, dus ik moest mijn verhaal telkens opnieuw vertellen als ik naar binnen ging.”

Ryan legt uit hoe ontmoedigend dit voor hem was. De ‘one size fits all’-benadering van de VA maakte het voor hem onmogelijk om ooit een zinvolle relatie met een arts te ontwikkelen, wat essentieel kan zijn voor mensen met een chronische aandoening.

Omdat hij ook geen huisarts had, was Ryan niet in staat om op de juiste manier met zijn gezondheid om te gaan en zijn kwaliteit van leven te verbeteren. Hij had hulp nodig die de VA niet kon bieden: medische hulp op maat.

De VA had besloten dat het behandelplan van Ryan zou bestaan ​​uit een cocktail van slaappillen en Adderall, een middel dat vooral voorgeschreven wordt bij ADHD en narcolepsie.

Het gevolg was het begin van een neerwaartse spiraal van Ryan. Hij had één pil nodig om naar bed te gaan en een andere om wakker te blijven. Door deze voorgeschreven cocktail begon Ryan te drinken. Meestal ‘s avonds laat in bars. Dit bracht hem ertoe om urenlang poolbiljart te spelen.

“Pool lijkt wel wat op vechten. Ik denk dat dat is wat ik er leuk aan vond. De precisie, de focus, het voelde allemaal vertrouwd aan en ik was er goed in.” Ryan raakte al snel geobsedeerd door het spelen van pool. In korte tijd ging hij van nonchalant drinken en poolen naar zwaar drinken en strijden om hoge inzetten. Op zijn hoogtepunt speelde hij competitie in 5 verschillende counties in 3 verschillende staten: Indiana, Illinois en Wisconsin.

“Ik kan me deze tijd in mijn leven niet echt goed herinneren. Ik dronk zo veel. Het is allemaal wazig geworden,” zegt hij nu. Zijn vrouw Lindsey vult aan: “Hij was gewoon depressief.”

Nieuwe wind

Ryan met zijn vrouw Lindsey
Ryan met zijn vrouw Lindsey

Beiden kijken op deze periode terug als een dieptepunt. Ze wisten dat het tijd was om Chicago te verlaten en eindelijk werk te gaan maken van een droom die ze al langere tijd hadden: verhuizen naar de Amerikaanse Maagdeneilanden.

Zo gezegd, zo gedaan. Ze waren nog maar een paar weken op het zuidelijkste en grootste eiland St. Croix toen Ryan een vreemdeling tegenkwam in de sportschool die zijn leven voorgoed zou veranderen.

“We begonnen te praten over mijn PTSS, angst en slapeloosheid en dat ik net hierheen was verhuisd. Hij zei iets over CBD en gaf me wat om te proberen. Ik had nog nooit cannabis gebruikt. Maar ik probeerde het, en ik was gewoon geschokt door de resultaten. Ik kon niet geloven dat zoiets kleins zo’n grote impact op me kon hebben. “

Na zijn eerste gebruik stopte Ryan direct met het innemen van al zijn medicijnen en begon hij zichzelf dagelijks een paar keer CBD-olie toe te dienen. Na een week was hij zeker van zijn zaak en besloot hij zijn vrouw te vertellen wat hij had besloten.

‘Ik was gewoon blij dat hij blij was,” zeg Lindsey. “Ik heb er nooit iets negatiefs over gedacht.”

Ryans opwinding over CBD veranderde al snel in nieuwsgierigheid. Hij begon zich af te vragen wat hij precies innam en waar hij de schoonste en veiligste olie kon vinden. Hij begon uitgebreid online onderzoek te doen naar schone en veilige CBD-producten en certificeringen.

Tegenwerking van boven

De gemeenschap die het meest terughoudend was om de remedie van Ryan te accepteren, was echter degene die voor hem het belangrijkst was en nog steeds is: het leger.

Terwijl de beschikbaarheid van medicinale cannabis in Amerika blijft groeien, blijven veel traditionele anti-cannabisinstellingen, zoals de staat, de plant aan de kaak stellen. In juni 2020 kondigde het ministerie van Defensie aan dat Amerikaanse troepen kunnen worden gestraft voor het gebruik van een product dat hennep of cannabidiol (CBD) bevat.

Gelukkig voor Ryan en andere militaire mannen en vrouwen stuitte dit op grote weerstand. Het bevel van de DOD om alle Amerikaanse troepen te verbieden CBD te gebruiken, was slechts een maand van kracht. Eind juli 2020 keurde het Congres de toelating van CBD-producten goed voor alle leden van de militaire dienst. En zo werd het Ryan officieel toegestaan om ​​zijn militaire netwerk te gebruiken om hen de producten en hulp te bieden die ze nodig hadden.

Zijn voorgevoel, zegt hij, wordt beantwoord. Hij ontvangt nu wekelijks e-mails, telefoontjes, Facebook- en Instagram-DM’s van zowel actieve als gepensioneerde militairen die zijn verhaal willen horen en hun eigen verhaal willen vertellen. Maar die bovenal ook CBD willen proberen.

Ryan: “Ik heb alles te danken aan het leger, inclusief het succes van mijn eigen cannabisbedrijf dat ik opgezet heb.”

Het levensdoel van Ryan in deze wereld is nu geworden om degenen te helpen die niet in staat zijn om zichzelf te helpen. Je zou dus kunnen zeggen dat Ryan zelf voor velen ook een remedie is geworden.

Bron: Medicalmarijuana411.com

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord