Mike Cutler, een 63-jarige Brit, kreeg in 2009 een black-out op zijn werk. Na onderzoek werd er leverkanker bij hem vastgesteld.

In november van dat jaar kreeg hij een levertransplantatie. Het ging een tijdje goed, totdat de kanker zich in 2012 ook in zijn donorlever manifesteerde.

In deze video uit 2014 vertelt de voormalig bouwondernemer, en opa van negen kleinkinderen, zijn verhaal:

“Mijn naam is Mike Cutler. Ik ben 63 jaar. Ik had leverkanker in het laatste stadium. In het ziekenhuis konden ze niets meer voor me doen, dus werd ik naar huis gestuurd met een grote zak morfine, om te sterven.

Ik kon alleen maar in bed liggen. Mijn vrouw is mijn steun en toeverlaat, zij deed alles voor me. Ik lag daar maar wat te babbelen heel de dag, als een idioot. Dat kwam door die morfine. Ik wist bijna niet meer wie ik was. Als ik erop terugkijk, kan ik het alleen maar omschrijven als een donkere mist waar ik me in bevond.

Medicinale cannabis

Maar in elke donkere plek is nog wel een klein beetje licht. Ik word er een beetje emotioneel van als ik er weer aan terugdenk. Tijdens een klein momentje van helderheid, voelde ik dat ik er nog niet klaar voor was om te sterven. Ik wilde nog vechten. Ik wilde iets vinden dat mijn pijn zou verminderen.

Ik zag de film van Rick Simpson op YouTube. Hij onttrok olie uit cannabisplanten en genas mensen ermee. En hij verkocht het niet, nee, hij gaf het gewoon weg. Zijn advies aan patiënten was om het zelf te maken.

Ik wist niet wie me daarmee zou kunnen helpen, ik wist niet wat ik moest doen. Maar ik had geluk. Ik vond toch een manier om aan die cannabisolie te komen.

Binnen drie dagen van het slikken van die olie, kon ik stoppen met het nemen van morfine. Ik ging naar mijn dokter en vertelde hem erover. Maar hij was eigenlijk meer geïnteresseerd in waarom ik zo weinig ontwenningsverschijnselen had nu ik van de morfine af was. In die wietolie die ik nam, had hij niet veel vertrouwen.

Vreemd weefsel opgehoest

Maar ik ging gewoon door met het nemen van die medicinale cannabisolie, en na een paar maanden ging ik me steeds beter voelen. Maar toen ging ik opeens bloed ophoesten. Ik maakte me zorgen, en mijn vrouw vond dat ik weer terug moest naar de dokter. Hij onderzocht een monster van wat ik ophoestte, en zei: “Dat is geen bloed. Ik weet niet wat het wel is, maar het is geen bloed.”

Ik was wel opgelucht om dat te horen, maar verder schoot ik er niet zoveel mee op. Mijn dokter zei dat ik beter weer terug kon gaan naar het ziekenhuis, zodat ze daar een biopsie konden doen. Dan zouden we meer weten, zei hij.

Dus ik ging weer naar huis, maar ik wilde graag eerst zelf wat meer onderzoek doen. Mijn vrouw kocht een mircoscoop voor me, zodat ik die stukjes die ik ophoestte, wat nader kon bekijken. Ik maakte er een foto van en uploadde die naar mijn computer, zodat ik dat kon vergelijken met wat ik op internet vond.

Na lang zoeken, vond ik eindelijk wat het was. Het waren dode kankercellen! Ik spuugde ze letterlijk uit, en ook als ik naar de wc ging, kwamen ze er op die manier uit.

Goed nieuws

Ik ging weer terug naar het ziekenhuis, dat was zo’n drie tot vier maanden nadat ik begonnen was om de cannabisolie in te nemen. Ze deden een biopsie, mijn vrouw ging met me mee. Tijdens het gesprek dat volgde na de biopsie, vroeg ik: “Waar ik mijn kanker?” Ze antwoordden: “Het is weg.” Ik was kankervrij!

Nu wil ik alleen nog maar andere mensen helpen hiermee. Daarom heb ik me aangesloten bij de UPA (United Patients Alliance).”

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie